Αντίο

2.03.2014

 

 

Οι πέτρες στο δρόμο

χάλκινες

λαμπυρίζουν σχεδόν πορτοκαλένιες.

 

Το ποδήλατο αραγμένο

στην άκρη του δρόμου.

Ένα παλιό ποδήλατο

με ένα καλάθι μπροστά.

 

Πάλι χάιδευα τα χόρτα

με τα φορέματα μου

τις μπογιές στα χέρια μου.

 

Τώρα όμως είμαι μόνη μου.

Δεν πάσχω από αμήχανα χαμόγελα.

Εχέμυθες σιωπές.

Μόνο γαλήνη.

 

Μου λένε τώρα τελευταία

πως τα μαλλιά μου μακρύνανε λίγο

πως κοκκινίζουνε στο φως

πως τα μάτια μου είναι κάπως πράσινα.

Νομίζω τους πιστεύω.

 

Ξέρω πως με σκέφτεσαι.

Το άρωμα σου αντηχεί ακόμα στο μυαλό μου.

Αλλά εγώ ακόμα τρέχω στα λιβάδια

και εσύ συνεχίζεις να με λες "παιδί".

 

Θυμάσαι τι σου 'χα πει;

Θυμήσου.

Μάζεψε στη χούφτα σου

λίγο χώμα.

Ξερό απ' την θέρμη και τον ήλιο.

Σκόρπισέ το στον αέρα.

 

Εκεί στις τελευταίες αναλαμπές

της δύσης.

Γύρισα το πρόσωπό μου.

Κοίταξα τον ήλιο

και χαμογέλασα.

 

Θυμάσαι τι σου είχα πει;

"Απλώς, σκόρπισε λίγο χώμα.

Με ένα μεγάλο σύννεφο σκόνης.

Λες και δεν είμαι εδώ.

Κάνε πως δεν ήμουν ποτέ εδώ.

Και μετά άσε με σιγά σιγά να χαθώ."

 

Το ξέρω πως με σκέφτεσαι.

Θυμήσου όμως.

 

Πάψε να ρωτάς για μένα.

 

 

της Δήμητρας Τζελαλίδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

Ο πρόσφυγας

Ο πρόσφυγας

Ξεριζωμένος απ’ τον τόπο μου, απογοητευμένος απ’ τη ζωή, φεύγω για τόπους μακρινούς, για μια καινούργια αρχή. Μες στη βάρκα με τη τρικυμία ψάχνω μια ηλιαχτίδα σωτηρίας. Μάταια όμως. Του ανέμου τα φυσήματα και της θάλασσας τα ξεβράσματα  βγάζουν στην επιφάνεια σώματα....

Φυλακισμένη καρδιά

Φυλακισμένη καρδιά

Ο έρωτάς σου ένα φθηνό μαγαζάκι κόσμος μπαίνει βγαίνει κι εγώ σε μιαν άκρη να παρατηρώ: “πόσες καρδιές ακόμα θα προσπεράσεις  και θα σπάσεις στο διάβα σου;” Σε μιαν άκρη του μυαλού σου ευελπιστώ να βρίσκομαι κι εγώ ένα μονοπάτι τρέχω να βρω να χωθώ στην αγκαλιά σου να...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. solakidis

    Αγαπητή Δήμητρα,
    Το ποίημα σου με άγγιξε και με ταξίδεψε. Τόσο μεστό και αληθινό. Τόσο μελωδικό και ποιητικό. Ένα αληθινό απόσταγμα ψυχής!
    Εύχομαι να έχω την ευκαιρία να διαβάσω και άλλα δημιουργήματά σου.

    Σολακίδης Παναγιώτης

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου