Select Page

Απομεινάρια

Απομεινάρια

 

 

Γύρισα πίσω
βρήκα κομμάτια
σπασμένα καράβια μου
παιδικά


Απομεινάρια
παλιά στολίδια
των νιάτων μου όνειρα
μοναχικά


Αλήθειες κρυμμένες
ξέθαψα, ψέματα
κι ύστερα έμαθα
τελικά


Ό,τι κι αν έζησα
όσα κι αν έμαθα
ξένα από μένα
μηδενικά

 

_

γράφει η Βασιλική Νικηφοράκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Νίκος Φάκος

Μελισσουργώ, διαβάζω και γράφω. Σ’ αυτά τα τρία αντίβαρα ακροβατώ και ζω στιγμές. Σ’ αυτήν την πορεία βρέθηκα στην όμορφη οικογένεια του δικτυακού τόπου τοβιβλίο.net όπου φιλοξενούνται γραπτά μου. Πιστεύω ότι η δύναμη της γλώσσας έχει μία απειρίζουσα εντροπία και η γραφή είναι ο μοχλός που αποτυπώνει την ύπαρξή μας. Ίσως και τη ματαιοδοξία μας. Ζω στην όμορφη Κύμη και έχω ως το σημείο ισορροπίας μου τις δυο μου κόρες.

3 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Δυνατό .. έντονα συναισθηματικό!!!Μου άρεσε πάρα πολύ!!!

    Απάντηση
  2. drmakspy

    Μου έμεινε ένα μεγάλο “ΓΙΑΤΊ;;;;”…

    Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη

    Ωραίος ο ρυθμός στο ποίημα σας με έντονο το συναίσθημα

    Είναι πράγματι καιρός απογοήτευσης και μελαγχολίας. κυρίως για τους νέους αυτού του τόπου που δεν έχουν να ελπίζουν σε κάτι…..αλλα ..ό,τι κι αν ζούμε ο,τι κι αν μαθαίνουμε είναι τα όπλα μας για να αντέξουμε τη δύσκολη καθημερινότητα…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Ημερολόγιο 2018

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!