Απουσία

2.04.2015

 

Είναι κι αυτή η φαντασία μου

που συνωμοτεί μαζί σου

Απροκάλυπτα

Σφυρηλατεί τη μορφή σου στο τίποτα

Κι ενώ κάπως τα είχα βρει με τη μοναξιά μου

ξαφνικά, κάθεσαι δίπλα μου στον καναπέ

βουτάς το τηλεκοντρόλ

αλλάζεις το κανάλι

γέρνεις στο πλάι

κι ακουμπάς στον ώμο μου

Είναι η στιγμή που το βάρος της απουσίας

μπορεί να μεταφερθεί όλο

σε ένα μόνο σημείο του κορμιού

Αποκοιμιέσαι

Έπειτα, μένω ακίνητη

Μη τυχόν και ξυπνήσει η Απουσία

 

_

γράφει η Μαίρη Αθανασίου

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Υπέροχο!!!
    Μια απουσία όλο ουσία….
    Το αόρατο που κάποιες φορές γίνεται ορατό!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου