Αποχωρισμός

5.09.2014

 

 

Γεμίζεις με την απουσία σου το σπίτι
όπως το φευγάτο τραίνο τον άδειο σταθμό.
Μένουν χέρια υψωμένα, τρεμάμενα
που συνοδεύουν τη φωνή σου στο τελευταίο αντίο,
το αντίο του αποχωρισμού.

Τα μάτια σου υγρά, δακρυστάλαχτα
μάτωναν με το βλέμμα την καρδιά μου
κι έμενα εκεί ριζωμένος
να παρακολουθώ την απουσία σου
που μεγέθυνε σα σκιά στον τοίχο
ενώ η παιχνιδιάρα μέρα
με παρακολουθούσε λυπημένη.

_

γράφει η Πολυξένη Βακιρλή

Η Πολυξένη Βακιρλή γεννήθηκε το 1953 στο Σύδνευ από γονείς μετανάστες, αλλά μεγάλωσε στην Ακράτα όπου και τελείωσε το λύκειο. Σπούδασε φιλολογία στην Αθήνα και διορίστηκε στη μέση εκπαίδευση όπου και υπηρέτησε σαν καθηγήτρια. Είναι συνταξιούχος και ασχολείται με τη συγγραφή ποιημάτων, άρθρων και δοκιμίων. Ασχολείται ακόμη με τα πολιτιστικά του δήμου Πεύκης - Λυκόβρυσης. Είναι παντρεμένη και έχει δυο γιους.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου