Απρόσμενη συνάντηση

30.08.2016

depressed_girl

Η Αλίκη τα τελευταία δύο χρόνια στηρίζεται ψυχολογικά από μια σπουδαία ομάδα. Καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια να επουλώσουν τις πληγές της. Αντίθετα, η ίδια δείχνει να μη συμμετέχει σε όλη αυτή τη διαδικασία. Ένα βράδυ, επιστρέφοντας στο σπίτι, της επιτέθηκαν και ασέλγησαν επάνω της. Τη βρήκαν ξημερώματα, σε άθλια κατάσταση. Από τότε μαράθηκε, τα χείλη της δεν ξαναγέλασαν ποτέ. Σιχαίνεται τον ίδιο της τον εαυτό. Τον μισεί, τον αντιπαθεί. Λες και έφταιγε η ίδια. Στην ομάδα που την παρακολουθεί, ένα καινούριο μέλος κάνει την εμφάνισή του. Οι δικοί της έχουν εναποθέσει όλες τις ελπίδες τους σε αυτόν. Η Αλίκη, αντικρίζοντάς τον, αρχίζει να ουρλιάζει και να τρέχει σαν αλαφιασμένη. Με το ζόρι βγαίνουν οι λέξεις και ίσα που ψελλίζει “βοήθεια”. Ξαναζούσε για ακόμη μία φορά το δράμα της, σε χειρότερο βαθμό, αφού ο νέος ψυχολόγος ήταν ένας από τους βιαστές της. Από το σοκ, έχασε για πάντα τη μιλιά της. Η αλήθεια, δυστυχώς, δεν έλαμψε ποτέ, μόνο παρέμεινε εγκλωβισμένη στους σκοτεινούς διαδρόμους του μυαλού της.

-

γράφει η Βάσω Καρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η αμοιβή

Η αμοιβή

Η βαριά συρόμενη πόρτα του καθιστικού άνοιξε και η μεσόκοπη γυναίκα γλίστρησε μέσα κρατώντας στα χέρια της ένα μικρό πακέτο. Χυμένος στην πολυθρόνα στο βάθος, με την πελώρια βιβλιοθήκη στο πλάι του, ο γέρος αγνάντευε απ’ το παράθυρο τον κήπο καθώς ο ήλιος βασίλευε. Το...

Της γριάς τα κοτόπουλα

Της γριάς τα κοτόπουλα

Την γριά δεν θυμάμαι να την είχα συναντήσει ποτέ. Όμως, χωρίς να την ξέρω, την σκέφτομαι πάντα, αναπολώντας, ιδίως όταν περνώ απόγευμα έξω από το μαγαζί της, στην παραλιακή Νέας Κίου – Ναυπλίου. Για την ακρίβεια εκεί που ήταν πριν καμιά εικοσαετία το μαγαζί της, που...

Μέσα στη νύχτα

Μέσα στη νύχτα

Μέσα στη νύχτα ακούστηκε μια κραυγή. Έσκισε τη σιωπή σαν κοφτερό μαχαίρι. Δάκρυα κυλήσανε στα μάγουλα δροσίζοντας τη λύπη της. Μια κουκουβάγια με μάτια ορθάνοιχτα στεκόταν έξω από το παράθυρό της. Τόσα βράδια πιστή στο ραντεβού της. Εμφανιζόταν ακριβώς στις τρεις το...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Α ρε Βάσω…με τάραξες. Θύμωσα… Μια σταλιά κείμενο γράφεις και ξεσηκώνεις συναισθήματα… Δε μου άρεσε η τροπή. Η γραφή σου όμως ναι..

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Τα λόγια σου με τιμούν και με ξεσηκώνουν συνάμα. Έχεις το χάρισμα να πιάνεις το σφυγμό του κάθε κειμένου με το οποίο καταπιάνεσαι. Σε ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ. Πόσο μα πόσο χάρηκα με το υπέροχο σχόλιό σου.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου