Απόλυτο

3.04.2019

Κι όμως, μια λέξη μας ταίριαζε.

«Απόλυτο».

Πώς φτάσαμε στο «τουλάχιστον»;

Στο «έστω»;

Πώς να χωρέσει το απόλυτο

σε τέτοια καλούπια;

Πού να στριμωχτεί;

Αποτελεί έγκλημα αυτή μας η επιλογή

  • και μη με πεις δραματική –

Τις νιώθεις ήδη τις αλυσίδες

από καιρό.

Εσύ τις άφησες στο φυσικό τους χρώμα.

Το γκρι.

Εγώ προσπάθησα να τις χρωματίσω,

μα μην ξεγελιέσαι.

Το βάρος τους είναι η ποινή μας.

Πόσο διαρκούν, αλήθεια, τα ισόβια;

 

_

γράφει η  Ζωή Ναούμ

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη περιμένει εσένα, Ορφέα, να την σώσεις μόνη της κάθεται και μαστίζεται από τα όρνια που την ψυχή της τυραννούν. Φίδια στραγγίζουν το αίμα της  με την δηλητηριώδη γλώσσα τους  κι αυτή κάθεται κι αλείφει τις πληγές στο κορμί της που ακόμη αιμορραγούν... Εσένα,...

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου