Αστερίωνας

21.09.2016

minotauros

«Γιατί ο μηχανισμός του χρόνου  είναι υπερβολικός 

για την απλοϊκότητα των ανθρώπων»

  ΧΟΡΧΕ ΛΟΥΙΣ ΜΠΟΡΧΕΣ: Παράφραση φράσης από τη ''Κόλαση 1.32'




Συχνά, όπως κι ο Έρωτας, παιχνίδια ο Χρόνος μας σκαρώνει
Κι ενώ στους χρυσοκίτρινους αμμόλοφους το Σίσυφο αφήνει να ιδρώνει, 
- τιμωρημένος καθώς είναι απ΄ τους θεούς -, 
στο αρχοντικό της Πηνελόπης δεν ζυγώνει 
λες κι είναι ξόρκι το πλεχτό που μέρα - νύχτα υφαίνει και ξηλώνει, 
στον πολυμήχανο Οδυσσέα τον ίσκιο του απλώνει 
και σ΄ εφιάλτη τ΄ όνειρο μεταμορφώνει.
Στου γέρο Λαέρτη, του χοιροβοσκού, τ΄ αλώνι, 
ο τελευταίος απ’ τους Δαναούς, κει που θαρρεί πως το ταξίδι του τελειώνει, 
βλέπει στα μάτια του πιστού του σκύλου Άργους που πεθαίνει, 
τον εαυτό του νέο και σφριγηλό, 
σημαία πολέμου με παιάνες να υψώνει 
και να σαλπάρει γι’  άλλους τόπους και μια πρώην ερωμένη, 
γυναίκα τώρα ενός αλλού, την Ελένη.

Συχνά, όπως κι ο Έρωτας, παιχνίδια ο Χρόνος μας σκαρώνει.
Κι ενώ στη μισοσκότεινη σοφίτα, αφήνει ήσυχο τον Ντόριαν Γκρέυ να μαραζώνει 
- τιμωρημένος καθώς είναι από τον εαυτό του -, 
κι απ’ της Αλίκης αποφεύγει να διαβαίνει, 
λες κι είναι ξόρκι ο καθρέφτης όπου η Αλίκη μπαινοβγαίνει, 
τη μνήμη του τυφλού Οιδίποδα θολώνει, 
τις τελευταίες αναμνήσεις του ματώνει.
Μες το σκοτάδι το βαθύ που τον κυκλώνει, 
ο δυστυχής αυτός ανόητος, εκεί που η μοίρα πια δεν τον ζυγώνει, 
βλέπει, στερνή αντανάκλαση φωτός, 
από τη Σπάρτη προς τη Θήβα, έναν άνδρα, να πηγαίνει, 
μόνο και μόνο για να εκπληρωθεί μια προφητεία 
που σε χρόνο ανύποπτο διατύπωσε μια ξένη, η Πυθία.

Μες το λαβύρινθο οικοδεσπότης
ειν’ ο Μινώταυρος ο Χρόνος 
κι ο Αστερίωνας ο Ιππότης 
τον συναντάει πάντα μόνος.
Δεν έχει βέλη στη φαρέτρα. 
Έχει μια Λέξη που πληγώνει. 
Κι όπως του λιοτριβιού η πέτρα, 
ό,τι αγγίζει, σα Σκέψη λιώνει…

 

 

 

(πηγή εικόνας)

 

_

γράφει ο Νίκος Γιαννόπουλος
            Σκηνοθέτης - Παραγωγός

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σάββατο

Σάββατο

Πλησιάζω το σκοτάδι οπλισμένος με το φως, σκαλίζοντας δυο λόγια σ’ ένα χαρτί ως τη χαραυγή που απορώ αν τελικά θα έρθει. Στυλό βαρύ, σκέψεις χωρίς συνοχή, μια μουσική χωρίς κοινό και στο αυτί μια εμβοή που δίνει χώρο στην οργή. Γενιά με άγχη και προβλήματα μα πάνω απ’...

Κασσάνδρα V

Κασσάνδρα V

Υπάρχουν άνθρωποι που η μοίρα τους έχει επιλέξει  για να δοκιμάσει επάνω τους όλα τα δεινά της. Ο κόσμος είναι τόσο μεγάλος όσο ένα μαξιλάρι και η απάντηση που πρέπει να έχω για όλα  με πληγώνει περισσότερο. Ο ουρανός αυτό το Καλοκαίρι, τόσο γαλάζιος  που θέλεις να...

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

Αστρόσκονη

Αστρόσκονη

Παίρνεις το κάρβουνο και σχεδιάζεις. Τι σχεδιάζεις παιδί; Σχεδιάζεις ό,τι ζωντανό βλέπεις, με το κάρβουνο τα χέρια σου βάφονται, όμως όχι μαύρα. Γεμίζουν χρώματα. Παίρνεις τις ξυλομπογές και ζωγραφίζεις. Τι ζωγραφίζεις μικρέ άνθρωπε; Ζωγραφίζεις βουνά, λίμνες, κι...

Πρώτη επαφή

Πρώτη επαφή

Το μυαλό τα συνδέει περίεργα τα βιώματα. Οι στιγμές είναι σαν γυμνά σώματα, που ντρέπονται για την γύμνια τους.   Ένα πρόσωπο ξαφνικά σου φέρνει αναγούλα. Οι στιγμές μαζί του είναι σαν πληγές στα ούλα, που πονούν όταν αγγίζεις τις πτυχές τους.   Ένα μέρος...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    πολύ ωραίο και ρυθμικό το πλέξιμο των μύθων και των εννοιών για ένα χρονικό συμπέρασμα πάνω σε μια λέξη που πληγώνει…και ο καθείς τη συμπληρώνει όπως θέλει…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου