Select Page

Άτιτλο

Άτιτλο

 

Με παίδεψε η πούλια απ’ το πρωί

δε μ’ άφησε να ξυπνήσω

ανοίγω μάτια μα δεν μπορώ

τον ήλιο να αντικρίσω.

Λες και με παίδεψε η ζωή

στο γέννημά της πάνω

και είναι μελαγχολική απόψε

που με χάνω.

Δε θέλω ήλιο πια να δω

και κρύβομαι και σκύβω

μαζεύω άγρια σύννεφα

και στη βροχή τυλίγω

το φόρεμα που έβρεξα

στύβω να το στεγνώσω

μήπως και ήλιο ξαναδώ

μήπως και ξημερώσω.

Κλάψε απόψε γέροντα

κλάψε για να με νιώσεις

και στην καρδιά μου σίδερο

απόψε να πυρώσεις.

Ξύπνα με πάλι απ’ την αρχή

και ξέπλυνε το χώμα

και δώσε ήλιο την αυγή

να ανθίσει και το σώμα.

Κι όταν σε δω ξανά εγώ,

να ανοίξω τα φτερά μου

για να πετάξουν σαν πουλιά

ξανά τα όνειρά μου.

Επιμέλεια κειμένου

1 σχόλιο

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “για να πετάξουν σαν πουλιά
    ξανά τα όνειρά μου”

    Ευτυχισμένος όποιος αντέχει να ονειρεύεται…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε το!

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!