Αύγουστος διακόπτης

Δημοσίευση: 31.08.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

fantasy_girl

Χάθηκα φίλοι
προς λήθη ηθελημένη, όταν
μου ένευσε νεράιδα πικροδάφνη
με τ’ άρωμα των άλικων λωτών της
Σαν έτεινα τα χέρια
σύννεφα πεταλούδες τύλιξαν τη ψυχή μου
και την ξεσήκωσαν να προσκαλέσει
άλλον, αμέριμνο εαυτό μου
Απ’ του νερού τη στράτα νύμφη δροσόχαρη
το βάλσαμό της πρόσφερε
στα φλογισμένα πόδια μου
και δονημένα νεύρα μου χρωμάτισαν με νότες
όλα τα κύτταρά μου
Νανούρισμα μεθυστικό
μείνε εδώ, όπου κι’ αν πας
εδώ θα επιστρέφεις
Δύση μαυλιστική!
Αλώθηκε το βλέμμα μου
Και από χάδι αφρογέννητης γοργόνας
πέτρωσα ενεός
Δάκρυ μου ασυγκράτητο
σε εγερτήρια αρμονία
μ' αυτό της αλμυρίδας
Της σκέπης της πια εραστής
λατρείας όρκους απαγγέλω
Tου άστεως o ανήσυχος πολίτης
στο απενεργοποιημένο κινητό του
και στη σκιά για λίγο
Μα, αναπόδραστα υλικός

 

_

γράφει ο Απόστολος Παλιεράκης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Τρία ποιήματα

Τρία ποιήματα

1. Στο μικρό δωμάτιο, μέτρησε τέσσερις  άσπρους τοίχους. Ψηλά ο ουρανός. «Ήρθε η Άνοιξη», σκέφτηκε. Τους έβαψε γαλάζιους  και πνίγηκε στη θάλασσα. 2. Στο σκονισμένο κομοδίνο  είχε ξεχάσει τα σκουλαρίκια της. Με χάλκινες ζωγραφιές.                Σε κλουβί, μικρά...

3 σχόλια

3 Σχόλια

    • ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

      Μόλις σήμερα, 07/09 βρήκα τη δημοσίευση. Δεν είμαι καθόλου καλός στο διαδύκτιο, αλλά σιγά-σιγά μαθαίνω. Πολλά ευχαριστώ κι ένα πλατύ από καρδιάς χαμόγελο για το σχόλιο…

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου