Αύγουστος διακόπτης

31.08.2016

fantasy_girl

Χάθηκα φίλοι
προς λήθη ηθελημένη, όταν
μου ένευσε νεράιδα πικροδάφνη
με τ’ άρωμα των άλικων λωτών της
Σαν έτεινα τα χέρια
σύννεφα πεταλούδες τύλιξαν τη ψυχή μου
και την ξεσήκωσαν να προσκαλέσει
άλλον, αμέριμνο εαυτό μου
Απ’ του νερού τη στράτα νύμφη δροσόχαρη
το βάλσαμό της πρόσφερε
στα φλογισμένα πόδια μου
και δονημένα νεύρα μου χρωμάτισαν με νότες
όλα τα κύτταρά μου
Νανούρισμα μεθυστικό
μείνε εδώ, όπου κι’ αν πας
εδώ θα επιστρέφεις
Δύση μαυλιστική!
Αλώθηκε το βλέμμα μου
Και από χάδι αφρογέννητης γοργόνας
πέτρωσα ενεός
Δάκρυ μου ασυγκράτητο
σε εγερτήρια αρμονία
μ' αυτό της αλμυρίδας
Της σκέπης της πια εραστής
λατρείας όρκους απαγγέλω
Tου άστεως o ανήσυχος πολίτης
στο απενεργοποιημένο κινητό του
και στη σκιά για λίγο
Μα, αναπόδραστα υλικός

 

_

γράφει ο Απόστολος Παλιεράκης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

3 σχόλια

3 Σχόλια

    • ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

      Μόλις σήμερα, 07/09 βρήκα τη δημοσίευση. Δεν είμαι καθόλου καλός στο διαδύκτιο, αλλά σιγά-σιγά μαθαίνω. Πολλά ευχαριστώ κι ένα πλατύ από καρδιάς χαμόγελο για το σχόλιο…

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου