Αύριο της μοίρας η μορφή με μαύρες βλεφαρίδες

23.11.2015

 

 

Έχεις, το πείσμα που φωτίζει η αστραπή στα μάτια
κι η νύχτα σε δασκάλεψε να λες λόγια σκληρά
πνίγομαι στο ποτήρι σου με την καρδιά κομμάτια
σκοτείνιασε ο ορίζοντας ακόμη μια φορά.
 
Αύριο της μοίρας η μορφή με μαύρες βλεφαρίδες
πριν πιάσει η Αγάπη ουρανό και τ΄ όνειρο φωτιά
απ΄ τον καθρέφτη πέταξαν χιλιάδες νυχτερίδες
ξεπλένει η αυγή τη θύμηση με μια σταλαγματιά.
 
Για να σε φτάσω ρήμαξα της νιότης τ' άγρια κρίνα
και τρύγησα απ' τα χείλη σου την πίκρα στα φιλιά
στάχτη σκορπούν οι μέρες μου στης σκέψης τη βιτρίνα
κι η μνήμη ψεύτρα απατηλή με σφίγγει σαν θηλιά.

Μου 'λεγες, για καλοκαιριά και για ωραία βράδια
μα πάντα μας προλάβαινε στο δρόμο η παγωνιά
και στης ψυχής τον ίλιγγο τ' ανίκητα σκοτάδια
κράτησαν τα φεγγάρια μου και την αστροφεγγιά.

Αθώα ο χρόνος πέρασε θαρρείς δίχως ν' αφήσει
σημάδια, στο βλεφάρισμα του πόθου τα φτερά
άνοιξαν στην ανατολή και ράγισαν στη δύση
ξόρκια και μάγια του Έρωτα, δεν ήταν τυχερά.
 
Όλο μακραίνουν οι σκιές, κλαίγοντας και γελώντας
βυθίστηκαν στα βλέμματα θύελλες και βροχές
κύματα ήταν κι έσβησαν προς το βοριά τραβώντας
τα μυστικά, τα λόγια μας, οι όρκοι, οι προσευχές. 
 
Απ΄ της τύχης τη ρότα,  στα γρανάζια του νου
κι απ' του κόσμου τα φώτα, στ' ανοιχτά τ' ουρανού
να φλερτάρω το θάνατο, σε μια κούπα χρυσή
κι ένα ρόδο αθάνατο, η ζωή μου η μισή.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

φαντάσου

φαντάσου

στον John Lennon    φαντάσου  γαλάζιο σύννεφο στου ορίζοντα τη ράχη  στάλες αγάπης να ραντίζουν τις καρδιές μας  της λήθης άγγιγμα να γίνεται το δάκρυ  κραυγές που ενώθηκαν σε μία οι πληγές μας   φαντάσου  πρασινοκίτρινο χειμέριο λουλούδι  ευωδιάζει μέσ’ στα...

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ' αγαπώ σαν το αλάτι και σαν την άσπρη ζάχαρη πως την πίκρα μου να κρύψω στη ζωή την άχαρη Να 'σαι το ξινό λεμόνι το γλυκό αμύγδαλο να 'σαι το νερό στην βρύση το κρασί στο δίλαβο Να 'σαι ο γλυκός καφές μου φρούτο στο καλάθι μου να δροσίζεις τις βραδιές μου σαν μετρώ...

Αρμονία και ολοκλήρωση

Αρμονία και ολοκλήρωση

Της ψυχής μου το άδειο κατώφλι είναι γεμάτο από το βλέμμα της απουσίας σου. Οι θύμησες, ρεμβασμός και θεία λειτουργία, ρυθμικός χορός και θυσία στης μνήμης το βωμό και η νοσταλγία κρυφή σπονδή στο χρόνο να έχουν και πάλι τα όνειρα αρχή και χρώμα. Της ψυχής σου τ’...

Διαβάστε κι αυτά

Αρμονία και ολοκλήρωση

Αρμονία και ολοκλήρωση

Της ψυχής μου το άδειο κατώφλι είναι γεμάτο από το βλέμμα της απουσίας σου. Οι θύμησες, ρεμβασμός και θεία λειτουργία, ρυθμικός χορός και θυσία στης μνήμης το βωμό και η νοσταλγία κρυφή σπονδή στο χρόνο να έχουν και πάλι τα όνειρα αρχή και χρώμα. Της ψυχής σου τ’...

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Σ’ αχούς ασκητικούς ξέφρενο λαμνοκόπι, με λάβρους αυλούς κυλά το υδροκόπι. Της πεθυμιάς τα χείλη την φαντασιά φιλούν, σε ξομπλιαστό μαντήλι γλυκάνισο σφαλνούν. Σε ίσκιους ηλιοδέσμιους απόκαμα να ζω κι ό,τι δεν υποπτεύθηκα με φόβο αναζητώ. Αρχή, συγκίνησες, χαρές,...

Ρότα τ’ αγνώστου

Παξοί

Στων Επτανήσων τον ιστό σαν πίνακας ζωγραφιστό ένα νησάκι σπάνιο το κάλλος του ουράνιο   Γαλαζοπράσινα νερά καθάρια κρυσταλλένια ο ήλιος λούζει από ψηλά μ αστράκια ασημένια   Ο Ποσειδώνας διάλεξε την Κέρκυρα για στόχο και με την Τρίαινα έκοψε κομμάτι από τον...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    να φλερτάρω το θάνατο, σε μια κούπα χρυσή
    κι ένα ρόδο αθάνατο, η ζωή μου η μισή.

    Υπέροχο παιχνίδι με τις λέξεις…!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Έχει τόση αλήθεια και τόσο κόστος αυτό το παιχνίδι με τις λέξεις Μάχη, αλλά γίνεται πάντα και δρόμος λύτρωσης,

      Απάντηση
  2. drmakspy

    Βαθύ νόημα και όμορφο μέτρο και ρυθμός… Αν θέλω να είμαι απόλυτα ειλικρινής, λίγο στην αρχή με ξένισε η απότομη αλλαγή ρυθμού και μέτρου της τελευταίας στροφής… Μετά το είδα σαν κατακλείδα αρχαίας τραγωδίας εκεί που ξαφνικά παίρνει τον λόγο ο χορός και λέει σύντομες μεγάλες αλήθειες με στόμφο και εντελώς διαφορετικό τρόπο από τα μέχρι της στιγμής εκείνης δρώμενα… Και έτσι μου άρεσε τελικά πολύ.

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Ευχαριστώ ειλικρινά από καρδιάς που θέλετε να διαβάζετε σκέψεις από το σημειωματάριο της ψυχής μου. Έτσι όπως αποδίδετε την εκτίμηση σας, έτσι αισθάνθηκα γράφοντάς το και όταν έφτασα στην τελευταία στροφή, σκεφτόμουν πως ήμουν κάπου στην Κνωσσό και ήταν η τελετή της μύησης μου στο αιώνιο πέρασμα και είχε η κούπα μου σκαλισμένα φίδια χρυσά… και ήθελα τόσο πολύ να περάσω στο φως, να αφήσω πίσω μου το φάλτσο της ψυχής…

      Απάντηση
  3. ΛέναΜαυρουδή Μούλιου

    ΚΟΊΤΑΞΕ ΤΏΡΑ Ακριβώς έτσι το είδα και γω αγαπητέ drmkspy. Είναι από τα ποιήματα που αρέσουν σε μας τους μουσικούς για την αρμονία τους και το μέτρο τους Συγχαρητήρια στην ποιήτρια .

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Ευχαριστώ από καρδιάς. Με λόγια σαν κι αυτά, η καρδιά μου λέει να συνεχίσει, έτσι όπως διδάχτηκε.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου