Βομβαρδισμός υδάτων

20.11.2014

 

 

Είναι στης θάλασσας το στόμα πλασμένο το εσώτερό μας σώμα.

Μασημένο αργά σε μύριες επώδυνες επαναλήψεις, φτάνει τροχισμένο

το πέλμα να στεριωθεί αιχμηρά στο χώμα.

Ανάσαινε για χρόνια η άμμος μέσα σου, πάχαινε στον ήλιο που της φούσκωνε

τους ακονισμένους πόρους του δέρματος της.

Κοχλάζει η θάλασσα στα ανάμματα της κραυγής σου.

Η επιδερμίδα της γρύλλιζε ανήσυχα κάτω από το αυταρχικό βλέμμα του Βοριά.

Στον αντίλαλο των θνητών μας βημάτων με το βαθύ χνάρι άφριζε θυμωμένη η στοργή της.

Ετοιμαζόταν για χρόνια στο υγρό θηκάρι κρατημένη η σάρκα της νέας γης που φοράμε.

 

Είναι η θάλασσα ο σπόρος της ανάσας και η άμμος οι στάχτες των πνιγμένων.

Σεντούκι το κορμί του εφήβου μαίνεται κάτω από τα οστά του

η φωτιά, η ανάγκη να σπάσει το ποτάμι μαζί με τις αμμουδιές του,

μαζί με τον βυθό του, στων γογγυλιών τον θόρυβο… κουβαλά με ορμή

την πορφύρα. Νερό που κρύβει στον πηλό γλυκό νερό να ξεδιψάσει.

Σπόρος θαλάσσης κι αυτός αλμυρός που φυτρώνει το ανάστημά του

στην πρώτη κραταιή νεροποντή. Φούσκωσε μέσα στο νεαρό σώμα η όρεξη,

πιέζοντας η μαγιά των αιώνων τα άνθη να ξεδιπλώσουν τα φτερά τους….

στην πλημμύρα των αρωμάτων. Κάθε ανάσας παφλασμός πια θα μυρίζει νοτισμένο αλάτι.

 

Ξερνάει ο χρόνος τα ναυάγια και τις ευωδιές του πια ως το ξημέρωμα της νέας φύσης.

Σε μια λάβα μελιού ρέει η ορμή της φρέσκιας πλάσης. Στον φλοίσβο των κυμάτων

το τσόφλι της φλούδας ποθεί να σπάσει, για να γεννηθεί ο νέος ναύτης.

Ψήλωνε με τον βόμβο των μελισσών το νερό ως την επιφάνεια των χειλιών

του αγοριού. Διάλεξε εκεί να κρυφτεί… διακριτικά σε κάποιων εφιαλτών τα νήπια παρακάλια. Τα αρχέγονα μυστικά της Κύπριδας ορθώνουν το καινό σώμα

στο κοχύλι της. Ανοίγω τα χείλη… και οι νύμφες χορεύουν στα συντρίμμια της νύχτας.

Κοχλάζει πάνω στα ερείπια των υδάτινων μασκών το φλογισμένο φυτίλι της φοράς μου.

Δεν ορίζω τη λύσσα του, απλώς έντυσα την ποίησή του με τη χροιά μου.

 

Τώρα η ώρα των ουρλιαχτών της μέρας που αδημονούσε να φανεί

η ελπίδα της. Η θάλασσα γέννησε το σχήμα μου. Εκείνη η Κυρά και ραψωδός της μοίρας μου. Κεντημένη στο ταξίδι η ιχνηλασία της αυγής, στην υδάτινή της αντανάκλαση

ξέρω μόνο να τη γεύομαι.

 

_

γράφει ο Τάσος Μιχαηλίδης

 

 

____

Το ποίημα 'Βομβαρδισμός υδάτων' βραβεύτηκε με το δεύτερο βραβείο του ΚΕΛΑΙΝΩ

____

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

4 σχόλια

4 Σχόλια

    • Τάσος Μιχαηλίδης

      Σας ευχαριστώ πολύ για τα θερμά σας συγχαρητήρια. Βεβαίως μπορείτε να το αναδημοσιεύσετε, με μια αναφορά στο ΚΕΛΑΙΝΩ για να είμαστε τυπικοί προς το περιοδικό.

      Απάντηση
  1. lena papadopoulou

    Για άλλη μια φορά ο Τάσος Μιχαηλίδης μας εκπλήσσει με την τεράστια δυναμική της γραφής του και την τόλμη του να μην περιορίζεται στην τόσο συνήθη στις μέρες μας ολιγόλογη ποιητική.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου