Βραδινές περιπλανήσεις

12.08.2016

alone_sad

Άλλη μια παγωμένη χειμωνιάτικη νύχτα. Το κρύο τσουχτερό, σου τρυπάει τα κόκκαλα. Μόνος περπατάει στους άδειους δρόμους και σιγοτραγουδάει τον αγαπημένο του σκοπό. Μόλις που βγήκε από το καπηλειό. Είναι τακτικός πελάτης και αγαπητός σε όλους. Πίνει τα τσιπουράκια του, μερακλώνει και μετά παίρνει τα πόδια του και ξεκινά τις βραδινές περιπλανήσεις. Χαμένος στον κόσμο του, καθώς ήταν, διπλώθηκε και έπεσε καταγής. Έμεινε για αρκετή ώρα έτσι, ώσπου μια κυρία που περνούσε τον βοήθησε να σηκωθεί. Το πρόσωπό του έλαμψε μέσα στη νυχτιά. Όχι, δεν έκανε λάθος. Αυτή ήταν, πανέμορφη όπως και τότε. Και να, η επιβεβαίωση έρχεται από το απαλό άγγιγμα στο πρόσωπό του, και από τη μελωδική φωνή της που σιγοτραγουδάει το δικό τους σκοπό. Δεν ένιωθε πια το κρύο. Η ψυχή του ζεστάθηκε και από εκείνη τη βραδιά, οι μοναχικές του περιπλανήσεις αντικαταστάθηκαν από ζεστές συντροφικές αναπολήσεις.

-

γράφει η Βάσω Καρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Διαβάστε κι αυτά

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Lena Mavroudi Mouliou

    E ναι βρε Βάσω . Υπάρχουν και άντρες που αγαπάνε, Σπάνιο είδος βέβαια αλλά υπαρκτόν
    Τελικά ήταν ΕΚΕΙΝΗ ή απόρροια τσιπουρικής παραίσθησης;

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Πράγματι από το πολύ τσίπουρο θα θολωσε το μυαλό και όποια πέρναγε μπροστα του θα την έβλεπε σαν την αγαπημένη του. Φοβερό το σχόλιό σου Λένα μου, καλό Σαββατοκύριακο.

    Απάντηση
  3. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Aγαπητή Κα Καρλή,

    μία μικρή ιστορία περπάτησαν τα μάτια μου, η οποία κόντρα
    στον καλοκαιριάτικο ήλιο τού Αυγούστου, μιλά για κρύο, παγωνιά, χειμώνα.

    Πράγματι, έχετε δίκιο όταν λέτε στο τέλος τής ιστορίας, πως, τα χέρια τής ψυχής ζεσταίνονται
    κάθε φορά που εκείνα χαἴδεύουν τους ήλιους τής συντοφικότητας, της κατανόησης,
    τού αλληλέγγυου, του αλτρουισμού …

    Γιατί εν τέλει και κατακαλόκαιρο, η ψυχή, παγωνιά μπορεί να ρουφά …

    Πολύ όμορφο και ζεστό τέλος, σε μία εξίσου όμορφη μικρή ιστορία που
    εμπνέει την κάθε παγωμένη μοναξιά να ορέγεται ζεστά όνειρα …

    Καλό ΣΚ !

    Απάντηση
    • Βάσω Καρλή

      Η μοναξιά είναι αλήθεια δεν παλεύεται ούτε ξεχνιεται με το ποτό. Χρειάζεται ζεστασιά και συντροφικοτητα. Χαίρομαι που σας άρεσε η μικρή μου ιστορία.

      Απάντηση
  4. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Αχ αυτό το ποτό…Όλα τα * καίει…κι από τις στάχτες τους γεννιέται η ψευδαίσθηση του απτού ονείρου!
    Εις μάτην η αναμονή της πραγμάτωσης του ονείρου!
    Μπράβο!

    Απάντηση
  5. Βάσω Καρλή

    Κρυφή πληγή το ποτό. Ευχαριστώ πολύ Χρυσούλα μου!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου