Βροχή

Δημοσίευση: 6.07.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

Βρέχει...

Οι σταγόνες που χτυπάνε το πλαστικό του φωταγωγού μου με ξύπνησαν μετά από έναν μικρό εφιάλτη.

Το πρώτο πράγμα που θυμήθηκα ήσουν εσύ.

Τα μάτια σου.

Η στενάχωρη χαρά σου χθες.

Τα μάτια σου πού ’βρεχαν τις παλάμες μου,

αυτά τα υπέροχα μάτια που όμιά τους μόνο με κάποιο άστρο θα μπορούσαν να συγκριθούν,

κάποιο άστρο μακριά από εδώ,

κάποιο άστρο μοναχό.

 

Βρέχει και θυμάμαι τη θλίψη σου,

νιώθω πως θέλω να τη σπάσω.

Θέλω τόσο να την σπάσω,

να γίνω ο ήρωας που θα σε βγάλει από το σκοτάδι,

να διώξω τον πόνο σου και να τον μετατρέψω σε γλυκό χάδι που θα μείνει.

 

Βρέχει και εύχομαι να ήσουν εδώ.

Κοντά μου...

Να κάναμε τα δικά μας, ή απλά να σου κρατούσα το χέρι και να σου έλεγα πως σε αγαπώ,

ή να πηγαίναμε βόλτες στους σκοτεινούς μας κόσμους που μιλούσαμε εχθές,

σύντομες βόλτες όμως για να μην χαθούμε στο βαθύ σκοτάδι τους.

 

Βρέχει και ξανά σκέφτομαι το τι θα προξενούσε η επόμενη βροχερή μέρα.

Θα ξεκινάει και αυτή από τα μάτια σου ή θα κρέμεται από την αγκαλιά μας;

 

Βρέξε λίγο ακόμα...

Μου θυμίζεις εκείνη...

Μου θυμίζεις το τότε, και ίσως το ποτέ.

 

_

γράφει ο Μάριος Αντωνίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Έγινες πια η Προσευχή μου η Βραδινή… Μικρή αόρατη Θεά... Βρέχει-Φυσάει και είσαι Συ που  απέναντί μου στέκεις και με Προκαλείς, με Προσκαλείς να πολεμήσω το Ανίκητο   Να νικήσω το Απύθμενο Βάθος της Άγνοιας.   Μα πώς να σε γνωρίσω Ουρανέ, που δε σε φτάνω πώς...

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Πολύ όμορφη η νοσταλγική βροχή της έμπνευσης!
    ΜΠΡΑΒΟ!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου