Βόλτα με φεγγάρι

6.10.2016

woman_night_stars

Περασμένα μεσάνυχτα. Κλεισμένη μέσα στο σπίτι ασφυκτιά. Το οξυγόνο λιγοστεύει. Νιώθει ότι πνίγεται. Θέλει να πάρει λίγο αέρα. Κάτι τη σπρώχνει να βγει έξω. Ησυχία δεν έχει απόψε. Χωρίς σκέψη και με πολύ φόβο, το αποφασίζει. Τα βήματά της αργά και σταθερά. Το ολόγιομο φεγγάρι φωτίζει τον δρόμο της. Νιώθει λίγο καλύτερα. Ο τόπος κάτω στεγνός. Κι όμως έχει την αίσθηση του υγρού στοιχείου. Δεν κάνει λάθος. Παντού κηλίδες νωπού αίματος. Πανικοβάλλεται. Να της έλειπε η βόλτα βραδιάτικα, σκέφτεται. Κοιτάζει στα κλεφτά ένα γύρω. Καμία άλλη ένδειξη, κανένα σημάδι. Κάνει να φύγει, αλλά μια φωνή από μακριά, καλεί σε βοήθεια. Θέλει να το βάλει στα πόδια, αλλά προχωρά μπροστά. Σαν υπνωτισμένη ακολουθεί τη φωνή. Αντικρίζει μια κοπέλα αιμόφυρτη. Της δίνει τις πρώτες βοήθειες, όμως αυτή ξεψυχά. Την παρατηρεί καλύτερα. Η κοπέλα δεν είναι άλλη από την ίδια. Επιστρέφοντας στο σπίτι, όλοι θρηνούν το χαμό της. Τα λόγια τους ξεκάθαρα. “Κάποιος τρελός τη μαχαίρωσε πισώπλατα. Κρίμα την κοπέλα.” Οι φοβίες της πήραν σάρκα και οστά. Ίσως αυτό επιζητούσε. Ποιος ξέρει; Κρίμα την κοπέλα...

-

γράφει η Βάσω Καρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η δίψα

Η δίψα

-Μαμά, γιατί εγώ δεν πάω σχολείο σαν όλα τα παιδιά; -Σε ποιο σχολείο; -Να, εδώ που είμαστε τώρα. Βλέπω κάθε μέρα τα παιδιά με τις τσάντες τους που πάνε και θα ήθελα να πάω κι εγώ. -Δεν σε καταλαβαίνω... Άσε τις κουβέντες να δούμε πώς θα περάσει κι η σημερινή μέρα. Και...

Χειροπιαστά όνειρα

Χειροπιαστά όνειρα

Το δωμάτιο άδειο. Δυο πολυθρόνες ορφανές, αντικριστά. Τα παράθυρα χωρίς κουρτίνες, οι τοίχοι δίχως κάδρα. Γκρι τοίχοι, σπατουλαρισμένοι. Κανένα ψεγάδι πάνω τους. Και τα παράθυρα με τζάμια τόσο καθαρά που περιμένεις τον αέρα ή την κάψα. Τα κανάτια κλειστά αφήνουν...

Το χάρισμα της επικοινωνίας

Το χάρισμα της επικοινωνίας

Διανύει την έκτη δεκαετία της ζωής της. Κάθεται σε μια γωνιά, στην κυριολεξία, για να μην ενοχλεί. Σέβεται τα «θέλω» και τις ανάγκες των άλλων κι όμως… Πού πήγε η «ικανότητά» της να μπορεί να επικοινωνεί με όλους; Τι έγινε; Γέρασε κι έχασε αυτό το χάρισμα; Μέχρι και...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    […] Τα λόγια τους ξεκάθαρα. “Κάποιος τρελός τη μαχαίρωσε πισώπλατα. Κρίμα την κοπέλα.”[..]

    Κάποιος τρελός; Πολλές φορές οι πισώπλατες μαχαιριές έρχονται από τους άλλους τους γνωστικούς. Μου άρεσε πάρα πολύ Βάσω μπράβο σου!!Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  2. Lena Mavroudi Mouliou

    Kαλά λένε ότι τις μαχαιριές τις νώθεις μετά, αφού έχουν κάνει τη ζημιά.Ήρθες κι’ εσύ να μας το επιβεβαιώσεις τόσο παραστατικά
    Ξαναβγαίνω εγώ νύχτα με φεγγάρι μόνη μου Βάσω; ΜΠΡ ΜΠΡ.

    Απάντηση
  3. Βάσω Καρλή

    Πολύ σωστά Άννα, οι τρελοί έχουν το όνομα, τη χάρη την έχουν άλλοι. Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Καλημέρα.

    Απάντηση
  4. Βάσω Καρλή

    Πάντα με συνοδεία. Και γιατί νύχτα παρακαλώ, μια χαρά είναι και η ημέρα για βόλτα. Να’ σαι καλά Λένα.

    Απάντηση
  5. sofia25164

    Συγκλονιστική η μικρή σου ιστορία Βάσω μου…πολλά και δυνατά μπορούν να πουν οι λέξεις όταν ξέρει η πένα!!! Καλό απόγευμα!!!

    Απάντηση
    • Βάσω Καρλή

      Τα λόγια σου με ενθαρρύνουν πάρα πολύ. Να είσαι καλά, Σοφία μου.

      Απάντηση
  6. Μάχη Τζουγανάκη

    είναι αυτή η φόρμα που σου πάει Βάσω. Μια ιστορία τόση δα κάθε φορά… αλλά ολοκληρωμένη! Καλή σου μέρα

    Απάντηση
  7. Βάσω Καρλή

    Η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύομαι να αναπτύξω ένα θέμα και έτσι καταλήγω στις μικρές ιστορίες. Σε ευχαριστώ Μάχη, καλό μεσημέρι.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου