Γεννήθηκα για να μην Ανήκω

6.03.2016

travel_motor_b

Είμαι ένας καβαλάρης της Ζωής…
δεν είμαι θνητός στο δόλο σας…
δεν περί-Μένω σε στάσεις…
σπάω τις μπάρες της Ψυχής μου…
σταματώ τα ατσάλινα τρένα του φθόνου σας…
καρφώνω κάθετα τα χέρια μου στον ουρανό…
αναρριχιέμαι στον δικό μου εύσπλαχνο Θεό…

Ένα άναρχο ραγισμένο πηδάλιο με καθ-οδηγεί…
πάνω από τα σαθρά κεφάλια των σκιών σας…
σε αξίες άγνωστες από τα δόγματα σας…
δίχως συμβιβασμούς…
δίχως εγ-κλεισμούς…
δίχως κρατήσεις…

Αυτά που διεκδικώ στη Ζωή…
κανείς δεν έχει τη δύναμη να ακρωτηριάσει…
να μου στερήσει τις άκαμπτες επιθυμίες μου…
το σώμα μου είναι «Αθάνατο»…
στα γυάλινα θολά μάτια σας…
η Ψυχή μου ένα τεράστιο δίχτυ…
απλώνεται στον αχανή πλανήτη…
ο λογισμός μου αν-ύπαρκτος…
οι πτήσεις μου αλλόφρονες…
καλπάζω άτρωτος στη γέφυρα της Γης…
αγκαλιάζω ερωτοτροπώντας την Ανατολή…
δεν με σφυρηλατούν οι ανίκανες εξουσίες σας…
δεν χαρίζω συγχωρο-χάρτια στις σκευωρίες σας…
ούτε ισόβιες γαμήλιες υπό-σχέσεις…
σε συντρόφισσες και φιλίες…
Γεννήθηκα για να μην υπάρχω στα τεφτέρια σας…
Γεννήθηκα για να Δραπετεύω από τις φυλακές σας…
Γεννήθηκα για να μην Ανήκω σε κανέναν και σε τίποτα…

Το μόνο που δεν γεννήθηκα Θεός…
να ορίζω τις σακατεμένες σας σκέψεις …
να θεμελιώνω την Υπερηφάνεια μου στα κουφάρια σας…
Είμαι ένας απέραντος απροσπέλαστος ωκεανός…
τρυφερός παφλασμός κυλώ στα ερωτικά σώματα…
μετανάστης στις «μαύρες ψυχές» που ποτέ μου δεν δόξασα...

Ακόμη…
και στον γαμημένο τον θάνατο…
δεν Ανήκω…
Η Ψυχή μου…
δεν χωρά σε κανένα φέρετρο…
δεν χωρά σε κανένα μνήμα…
εκ-πέμπει διαθλάσεις από άπλετο φως…
διάχυτη σαν «ανάποδος» καιρός…
σε ταξίδια άναρχα κι ανένταχτα…
χάνεται σαν αλώβητος αετός στον ορίζοντα…
κι επειδή…
είναι απέραντος κι αυτός…
σκορπίζομαι…
δεν εγκλωβίζομαι…
δεν Ανήκω ούτε σε αυτόν…
Ζω πάντα Λεύτερος…

 

_

γράφει ο Στέλιος Κοντοδήμος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου