Για αυτόν που ξεψυχάει

11.02.2015

 

 

Στα γόνατα έπεσε η ψυχή και έμεινε μονάχη
σαν βότσαλο γυμνό σκαρί, κουρέλι βρεγμένο δάκρυ.
Στη λάσπη κύλησε φτωχή, της έριξαν τη πέτρα
μέσα σε ρούχο δανεικό το σκέπασαν τα δέντρα.
Και στου γκρεμού την άκρη εγώ, στο χείλος της αβύσσου
γίνομαι ίσκιος, αερικό και χάνομαι μαζί σου.
Σπουργίτι που έσπασε φτερά, στου ανέμου το σεργιάνι
και έμεινε μες την παγωνιά, σε βράδυ χωρίς φεγγάρι.
Κοιμάται απόψε στο σκαλί, στο κρύο, στο σκοτάδι
και κλαίει η νύχτα στη σιωπή, που έχασε πετράδι.
Μόνος πεθαίνει ο ουρανός και μόνος τραγουδάει
για να κρατήσει συντροφιά σε αυτόν που ξεψυχάει.

 

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

  Κατάκοπος ο νους απόθεσε απέναντι το βλέμμα στου γέροντα την όψη Ανέβασα πάλι πυρετό το παιδί θέλει παπούτσια τηλεφώνησε η Μαρία Ήρεμος ο παππούς στη μοναξιά του σε συνομιλητή αόρατο μοιάζει να ψιθυρίζει Το τιμολόγιο ανείσπρακτο αγάπη μου, της είπα Μα όχι, έχει...

Αποτυχίαι

Αποτυχίαι

  Αποτυχίαι εισίν άπασαι αι προσπάθειαι ημών κι όλο το γυροφέρνουμε όλο παρακαλούμε την τύχην δια λίγη λύπησιν· κι απογοητευμένοι εκ της εκβάσεως την τύχη ποδοπατούμε αρπάζουμε λεηλατούμε κι ούτε ρωτούμε τους καλούς τρόπους κάπου παρατούμε κι ανθούμε.   _...

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου