Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
με φθινοπωρινές βροχές
ακούω το ξημέρωμα φωνές
που με καλούν
πίσω απ’ το χρόνο, με τον πόνο να γυρίσω.
άγριες, αλύτρωτες ψυχές
νύχτες και νύχτες μοναχές
που μου ζητούν
καινούριο αγάπης παραμύθι να αρχίσω.
κάστρα και όνειρα του νου
στα πέρατα του ουρανού
ο Έρωτας άστρα στο σκοτάδι ζωγραφίζει
λόγια που πέταξαν γι’ αλλού
αφρός στα βράχια του γιαλού
ένα φεγγάρι την πληγή δειλά φωτίζει.
_
γράφει η Ζωή Δικταίου
Ακολουθήστε μας
Real News https://youtu.be/F40ksbuMwfIΚαθημερινή https://youtu.be/3brB5pU1xZw Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη...
Πώς να φυλάξεις μια ψυχή σε ένα κάστρο; Κι αν τη φυλάξεις ίσως να απομείνει το κουφάρι. Γιατί η ψυχή θε να ναι ελεύθερη να σεργιανά και να ατενίζει Κι όπως γυρίζει να καρπώνεται τη σκέψη που ορίζει. Νομίζει. Σαν και το κουφάρι που τη σέρνει δεν είναι κάστρο; Κι...
Τι είναι, ας πούμε, η τύχη;Ό,τι σε καταβαραθρώνειΩς επί το πλείστονΑπαντάς. Αυτό είναι γνωστό κυρίως στους ζωντανούς. Λέγοντας αυτά στον καθρέφτη, το ανύπαρκτο αυτό ον, τον μελιστάλαχτο δολοφόνο της σάρκας, τον αγνό τιμωρό του θολού ονείρου που όλο με ποθεί και μένα...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Τι είναι, ας πούμε, η τύχη;Ό,τι σε καταβαραθρώνειΩς επί το πλείστονΑπαντάς. Αυτό είναι γνωστό κυρίως στους ζωντανούς. Λέγοντας αυτά στον καθρέφτη, το ανύπαρκτο αυτό ον, τον μελιστάλαχτο δολοφόνο της σάρκας, τον αγνό τιμωρό του θολού ονείρου που όλο με ποθεί και μένα...
Στην κοίτη ενός σπασμένου καθρέφτη, είδα τον κόσμο ανάποδα. Τα πουλιά βυθίζονταν στον ουρανό, σαν πέτρες σε πηγάδι. Τα δέντρα κρεμόντουσαν από τα σύννεφα, με τις ρίζες τους γυμνές στον άνεμο, και οι άνθρωποι περπατούσαν, κρατώντας στα χέρια τους, τα πρόσωπά τους, σαν...
Αυτό το «τελοσπάντων»πόσες φορές το είδα γραμμένο,σε τοίχους,σε μηνύματα,πόσες φορές το άκουσασε ατέρμονες συζητήσεις,σε ερωτικά καβγαδάκια. Πάντα το θεωρούσα αδιαφορία. Μια εύκολη έξοδο,μια λέξη για να τελειώσει η κουβέντα,μια πόρτα που κλείνει χωρίς θόρυβο. Μέχρι...
όπως πάντα ομορφιά ψυχής….!!
….μου φαίνεται πως ακόμα και ο καιρός άλλαξε για να υποδεχτεί τη φθινοπωρινή σας εικόνα!!
την καλημέρα μου!
Αγαπώ το φθινόπωρο Μάχη, από όλες τις εποχές περισσότερο γιατί στη ζωή μου πάντα ” Αύριο, νυχτώνει φθινόπωρο “. Ξέρεις… Ακόμη κι αν κάποια στιγμή το ρολόι του χρόνου θα πάψει να λειτουργεί, ακόμη κι αν τα πάντα στο Σύμπαν θα πάψουν να κινούνται κι αν όλα μέσα σε αυτό παγώσουν μαζί με τους αιώνες… κάπου θα μείνουν καρδιές ανοικτές και ζεστές να σηκώσουν το βάρος της ευθύνης και να υψώσουν τη σημαία της Αγάπης και θα είναι φθινόπωρο, για να γεννηθούν όλα από την αρχή, στο φως που δεν είναι ούτε παλιό, ούτε καινούριο. Ευχαριστώ. Καταθέτω την ευγνωμοσύνη μου στην αγάπη σου.
Υπέροχη η γραφή σας!!!!!!!
Υπέροχο είναι το γεγονός, ότι διαβάζετε την κατάθεση της ψυχής μου Άννα και έχετε πάντα ένα καλό λόγο. Την αγάπη μου. Καλό φθινόπωρο.
ο Έρωτας άστρα στο σκοτάδι ζωγραφίζει
λόγια που πέταξαν γι’ αλλού
αφρός στα βράχια του γιαλού
ένα φεγγάρι την πληγή δειλά φωτίζει.
Όμορφα! Πολύ όμορφα λόγια Ζωή!!!!
Λυρικές, πάντα, οι εικόνες σας!!!
Καλό φθινόπωρο Ελένη, με έμπνευση και αγάπη και το φως στο δρόμο σου πάντα.
Έχεις τον τρόπο να μας μαγεύεις πάντα Ζωή μου καλό φθινόπωρο!!!!!!!!
Αφήνετε την καρδιά σας ανοικτή και βολεύεται η σκέψη μου, τόσο πολύ στην αγάπη σας! Ευχαριστώ από καρδιάς Σοφία.