Για την Ελλάδα

25.03.2015

 

 

Ψυχές που κλειδωθήκανε για τέσσερις Αιώνες

γέμιζε αίμα Τής Ελλάδας Ο Ουρανός ...

έσταζαν δάκρυα καλοκαίρια και χειμώνες

σ' ένα μπαούλο τής σκλαβιά ο σπαραγμός ...

 

Μέρες και Νύχτες κρύβονταν,

σερνόμασταν στον πόνο

και του ανέμελου, θαμμένες οι στιγμές...

σαν φυλακή έμοιαζαν οι ώρες μες στον χρόνο

χανόντουσαν οι ορίζοντες στις κόλασης τις φωτιές...

 

Δύσεις που δεν αφήνανε Ήλιο να ζεσταθούμε,

γνώσεις και φώς γυρεύαμε μες στο κρυφό σχολειό...

Ανατολές δεν πρόφταιναν να ξαναγεννηθούμε

κόσμος και κόσμος τσάκιζε στον δύσκολο καιρό...

 

Πέρασαν κρύα κι άναβε μια Ελπίδα στην σιωπή

μες στις καρδιές μας μίλαγε με τόλμη η Πατρίδα,

ξέσπασε η προσμονή μας με Πόλεμου ΙΑΧΗ,

μια επανάσταση έγραψε στην Ιστορία σελίδα...

 

Σηκώθηκαν τα Λάβαρα ύψωσαν θάρρους τείχη

μίλησαν Τα Άγια χώματα μέσα από Προσεχή,

Χιλιάδες ξεχύθηκαν σαν θύελλα τα πλήθη

πύρινη Η Γαλανόλευκη και όπλο μια Ευχή...

 

Ειρήνη καθώς χάραζε, χώρα μου είδες Ανάσταση

στις πέτρες έγραψαν θάνατοι: ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΓΕΝΙΑ...

Ουράνιο τόξο άπλωσε παντού μια νέα διάσταση

σύννεφα φέραν μήνυμα, πως ήρθε ΞΑΣΤΕΡΙΑ!

 

_

γράφει η Μαρία Νάντη

 

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου