Γκρι

25.02.2014

 




Θυμάμαι στην πόλη μου

είχα πάντα στην αριστερή μου τσέπη

ένα τετράδιο και ένα στυλό.

 

Θυμάμαι πως έγραφα για πινελιές από

κόκκινο στο γκρίζο τοπίο.

Θυμάμαι πως σήκωνα το κεφάλι μου

και αντίκριζα τον ήλιο ανάμεσα στις κεραίες,

που σφύριζα περπατώντας σπασμένα πεζοδρόμια.

Θυμάμαι σιγοτραγουδούσα στις έρημες πλατείες.

 

Θυμάμαι κάποτε,

ήμουν χαρούμενη εδώ.

Ναι...νομίζω κάποτε ήμουν χαρούμενη εδώ.

 

Ήταν που τα χρώματα που σκούρυναν απότομα;

Ήταν που το τετράδιο κάπου χάθηκε;

Ήταν που συνήθισα να κουλουριάζομαι

σε σκοτεινές γωνίες;

 

Δεν ξέρω.

Πάει καιρός από τότε.

 

Στέρνο πράγμα που θυμάμαι.

Έγραψα σε ένα τοίχο

με το τελευταίο μου μελάνι

"Φοβάμαι εδώ πια.

 Λέω να φύγω.

 

Αν βρεις το τετράδιο μου, κράτησε το.

Δεν θα με βρεις εδώ.

Ούτε ο ήλιος θα ξανάρθει.

 

Απλώς να ξέρεις

αν θες να με βρεις

 

σκόρπισα στα χνάρια μου

κλαράκια γιασεμί."

 

της Δήμητρας Τζελαλίδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Απλώς να ξέρεις
    αν θες να με βρεις
    σκόρπισα στα χνάρια μου
    κλαράκια γιασεμί.”

    Τι όμορφο, τι γλυκό μέσα στην μελαγχολία του! Πόσο ταιριαστά έδεσε η τρυφερότητα με την θλίψη!
    Φίλη μου Δήμητρα πολλά συγχαρητήρια!!!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Ευχαριστώ πολύ.

      Απάντηση
  2. Μαργαρίτα Αρβανίτη

    Πολύ όμορφο, πολύ τρυφερό συνάμα μελαγχολικό!Γεμάτο αισθήματα και ευαισθησία!
    Μπράβο Δήμητρα!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Υπέροχο!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου