Γκρι

25.02.2014

 




Θυμάμαι στην πόλη μου

είχα πάντα στην αριστερή μου τσέπη

ένα τετράδιο και ένα στυλό.

 

Θυμάμαι πως έγραφα για πινελιές από

κόκκινο στο γκρίζο τοπίο.

Θυμάμαι πως σήκωνα το κεφάλι μου

και αντίκριζα τον ήλιο ανάμεσα στις κεραίες,

που σφύριζα περπατώντας σπασμένα πεζοδρόμια.

Θυμάμαι σιγοτραγουδούσα στις έρημες πλατείες.

 

Θυμάμαι κάποτε,

ήμουν χαρούμενη εδώ.

Ναι...νομίζω κάποτε ήμουν χαρούμενη εδώ.

 

Ήταν που τα χρώματα που σκούρυναν απότομα;

Ήταν που το τετράδιο κάπου χάθηκε;

Ήταν που συνήθισα να κουλουριάζομαι

σε σκοτεινές γωνίες;

 

Δεν ξέρω.

Πάει καιρός από τότε.

 

Στέρνο πράγμα που θυμάμαι.

Έγραψα σε ένα τοίχο

με το τελευταίο μου μελάνι

"Φοβάμαι εδώ πια.

 Λέω να φύγω.

 

Αν βρεις το τετράδιο μου, κράτησε το.

Δεν θα με βρεις εδώ.

Ούτε ο ήλιος θα ξανάρθει.

 

Απλώς να ξέρεις

αν θες να με βρεις

 

σκόρπισα στα χνάρια μου

κλαράκια γιασεμί."

 

της Δήμητρας Τζελαλίδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Απλώς να ξέρεις
    αν θες να με βρεις
    σκόρπισα στα χνάρια μου
    κλαράκια γιασεμί.”

    Τι όμορφο, τι γλυκό μέσα στην μελαγχολία του! Πόσο ταιριαστά έδεσε η τρυφερότητα με την θλίψη!
    Φίλη μου Δήμητρα πολλά συγχαρητήρια!!!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Ευχαριστώ πολύ.

      Απάντηση
  2. Μαργαρίτα Αρβανίτη

    Πολύ όμορφο, πολύ τρυφερό συνάμα μελαγχολικό!Γεμάτο αισθήματα και ευαισθησία!
    Μπράβο Δήμητρα!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Υπέροχο!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου