Δαιμόνων ασυμφωνία

28.06.2015

 

Μποτίλια με κρασί,

κέρασμα στις Ερινύες μέθυσμα και τάμα, Δαίμονες να μη γενούν,

θεριά εξόριστα διψασμένα.

 

Ποινή οι ψευδαισθήσεις,

στο πουγκί κληρονομιά, προικοσύμφωνο κύκλου χαμένου,

άκληρες, μαντάτων κουβάλημα.

 

Παρακαταθήκες λησμονημένες,

άτολμη πάλεψη, ζωής προσπέρασμα,

άρρητες Ψυχής κραυγές.

 

Μάσκες φορούν,

αλλαξιές, λευκά φτερά της ξέχασης, ποντάρισμα σιωπής,

αμαρτίες παραπλανημένες.

 

Κι εσύ άνθρωπε, ω άνθρωπε,

σώμα θνητό κουβαλάς, σκιασμένο, της λήθης κελί ανήμπορο,

γιορτή θύμησης, αμούστακη πεθυμιά.

 

_

γράφει ο Βασίλης Μαντικός

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

10 σχόλια

10 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Δυνατοί στίχοι…

    Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Συγχαρητήρια Βασίλη!!!..μας υποβάλλεις σε μια εσωτερική αναζήτηση δίνοντάς μας όλα τ απαραίτητα εφόδια για να σκεφτούμε…υπέροχο!!!

    Απάντηση
    • Βασίλης

      … οι λέξεις είναι που έχουν αναλάβει τούτο το έργο, το χέρι το δικό μου απλά τις αποτυπώνει σε σειρά… σας ευχαριστώ !!!

      Απάντηση
  3. Δημήτριος

    Αποσβωλομένος μένω καθώς, λέξη προς λέξη, με περνάς στην χώρα των σκέψεών σου.
    Ευφάνταστα πάντα τα δημιουργήματά σου.
    Συγχαρητήρια!!!

    Απάντηση
  4. Yιannâkos ô Êllηn

    Τρομερή λογοπλασιά,ζωντανές μεταφορές,ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΌΝ!!!

    Απάντηση
  5. ΠΑΥΛΙΝΑ ΠΑΠΑΝΤΩΝΑΚΗ

    Σιγα σιγά το άρχισα και μετά με άρπαξε ολόκληρη…
    Να συνεχίζουμε να σε διαβάζουμε Βασίλη, με τον ίδιο εθουσιασμό…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου