Δεν μπορώ να διαβάσω το βράδυ

Δημοσίευση: 5.01.2019

Ετικέτες

Κατηγορία

Δεν μπορώ να διαβάσω το βράδυ…

Τι υπάρχει το βράδυ;

Ζωή ή θάνατος;

Ανυπαρξία ή ύπαρξη;

Τριβή ή παθητικότητα;

Παραπέτασμα ή παραδοχή;

Το βράδυ επικοινωνείς με το πνεύμα σου= ΖΕΙΣ

Τη μέρα επικοινωνείς με τους άλλους= ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ

Το βράδυ μεταμορφώνεσαι σε μύγα, βλέπεις τον ύπνο τους= ΕΥΝΟΥΧΙΖΕΣΑΙ

Τη μέρα νομίζουν οι άλλοι ότι εσύ κοιμάσαι= ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ

Το βράδυ αναπνέεις γιατί είσαι μόνος= ΑΝΤΛΕΙΣ

Τη μέρα πνίγεσαι γιατί διαπιστώνεις ότι είσαι μόνος= ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ

Το βράδυ ανακρίνεις το είναι= ΣΥΝΕΧΙΖΕΙΣ

Τη μέρα κοιτάς τον καθρέφτη= ΚΛΟΝΙΖΕΣΑΙ

 

Γιατί το βράδυ υπάρχει ζωή. Το διάβασμα είναι θάνατος= ΠΕΘΑΙΝΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ

Τη μέρα υπάρχει θάνατος. Το διάβασμα είναι θάνατος= ΠΕΘΑΙΝΩ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ

γράφει η Βασιλική Κουτσανδριά

Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!

Ακολουθήστε μας

Γη κλεμμένη

Γη κλεμμένη

Τρόμαξα από το χρώμα που ανεμίζει! Είδωλα, παντού καρφωμένα, να γονατίσει ποιος; Η μαυροφορούσα, στάζει ακόμα αίμα… Παραμορφωμένοι οι δρόμοι από σύμβολα ξένα, κι εγώ παράνομος διαβάτης στην λεηλατημένη γη μου.     Ο ουρανός, γαλάζιος, ακόμα! και η θάλασσα,...

Πικρή μνήμη

Πικρή μνήμη

Πικρό είναι το τραγούδι μου, μα πιο πικρή η μνήμη που μια αυλαία σφράγισε ολόκληρη εποχή για μια φωτιά που άλωσε ηλιοθρεμμένα σπίτια κι έγινε η ανάμνηση θλίψη κι απαντοχή, που τρέχει πίσω και τρυπά τα βέβηλά τους τείχη να κοινωνήσει, όσο μπορεί, την άκρα αρμονία μες...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Πικρή μνήμη

Πικρή μνήμη

Πικρό είναι το τραγούδι μου, μα πιο πικρή η μνήμη που μια αυλαία σφράγισε ολόκληρη εποχή για μια φωτιά που άλωσε ηλιοθρεμμένα σπίτια κι έγινε η ανάμνηση θλίψη κι απαντοχή, που τρέχει πίσω και τρυπά τα βέβηλά τους τείχη να κοινωνήσει, όσο μπορεί, την άκρα αρμονία μες...

Ο νους

Ο νους

Μια χαραμάδα φτάνει, φως κι ας μην έχει, καινούργιους κόσμους για να κτίσει χωρίς την σάρκα να υπολογίζει   Ο δύσμοιρος, σαν μια νέα πραγματικότητα τους πιστεύει. Αρνείται, πως είναι της φαντασίας κύημα, υλικό, που χάνεται σαν σύννεφο στον αέρα. Κτίζει και χαλά,...

Στην ουρά του θανάτου

Στην ουρά του θανάτου

Στην ουρά του θανάτου, ο άνθρωπος  κι είναι το τέρας αόρατο κι αόρατα στριφογυρίζει. Σείεται  ανασηκώνεται, με μιας, πολλούς μαζί αρπάζει    Στην ουρά γίνεται χαμός  λες κι ο άνθρωπος αιώνια θα ζήσει  Κτίζει μέγαρα, κάστρα και επαύλεις  Καίει δέντρα, ξεριζώνει...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου