Δυνατά να μιλάς για όνειρα

23.06.2015

 

 

μην περιφέρεσαι

στο σκοτάδι που σε χρεώνει ενοχές

και μην χτυπάς το κεφάλι

σε τοίχους που σου έφτιαξαν

δυνατά να γελάς

να σου κάνει το τραύμα μικρό

ο ψίθυρος κι ο ήχος της ψυχής σου.

δυνατά να χτυπά το αίμα

στη φλέβα του λαιμού

και στην καρδιά

μέχρι να τρομάξεις,

γιατί ξέρεις να αντέχεις

δυνατά η κραυγή

να σκίσει τη νύχτα για να νιώσεις ζωντανός άνθρωπος

δυνατά να μιλάς για όνειρα

μέχρι να ξεψυχήσει ο θυμός

δυνατά τα αδύνατα

μέχρι να βρεις άλλη αφορμή να κλάψεις.

Δυνατά όλα

όσα δε φαντάζεσαι

μέχρι το τέλος....

κι αν δεν είναι αυτό που περίμενες

Τώρα μη με ψάχνεις άλλο να πεις με μάτια στεγνά.

Έφυγα.... να πεις .

Τώρα μη με ψάχνεις άλλο....

στο εαυτό μου οφείλω... .το μέλλον

την ευτυχία που περιμένει στη γωνία

θα κρατήσω, στις χούφτες το νερό

να ξεδιψάσει η Αγάπη.

Σκοτείνιασε, παράξενα κι απόψε

και είναι τόσο οικεία η μοναξιά....

και τόσο γνώριμο

το άρωμα της απουσίας...

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

11 σχόλια

11 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    […]δυνατά να γελάς να σου κάνει το τραύμα μικρό ο ψίθυρος κι ο ήχος της ψυχής σου.[…]

    Πανέμορφα λόγια από μια ποιήτρια αγάπης!

    Καλότάξιδο και από εδώ το έργο σας, σε λίγο καιρό θα το έχω στα χέρια μου να το απολαύσω!!!

    την καλημέρα μου

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Αρκούν φευγαλέες, έστω, στιγμές αγάπης και επαναπροσδιορισμού της ζωής και της στάσης μας απέναντι στους ανθρώπους, για να ενεργοποιήσουμε εκείνη την απίστευτη δύναμη, τη δύναμη των εξημμένων συναισθημάτων και να γίνουν όλα φως. Αυτό είναι το ωραιότερο και πιο συναρπαστικό παιχνίδι. Αυτή είναι η αισθαντική διασκέδαση με τη σφραγίδα του αληθινού. Αυτή είναι και η χαρά της
      δημιουργίας. Την αγάπη μου Μάχη.

      Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Τώρα μη με ψάχνεις άλλο….

    στο εαυτό μου οφείλω… .το μέλλον

    την ευτυχία που περιμένει στη γωνία

    θα κρατήσω, στις χούφτες το νερό

    να ξεδιψάσει η Αγάπη.

    Πανέμορφοι στίχοι!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Δάκρυ, έρχεται συχνά για να εκφράσει το μέσα μας κόσμο, αυτό που μας θυμίζει όχι μόνο την ανάγκη να είμαστε πιο ανθρώπινοι, αλλά και την επιταγή της συνείδησης για την αναπόφευκτη σύγκρουση στην καθημερινότητα με τα δήθεν και τα εύκολα. Δάκρυ και λέξεις… Σ’ ευχαριστώ Άννα.

      Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    Ζωή είσαι υπέροχη!!!
    Θαυμαστή η γραφή σου!!
    Άψογά δοσμένοι στίχοι!
    Ο λυρισμός και η ευαισθησία
    ξεχειλίζουν…

    Καλή σου ημέρα!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Θάλασσα, Ελένη, για να δένεσαι με το ταξίδι, το ρίσκο και τη σημασία του, για να ερωτεύεσαι τα πάντα για πάντα, για να αισθάνεσαι τα φανερά και τα αφανέρωτα, γιατί η αλμύρα είναι η αρχαιότερη μνήμη και γεύση ζωής. Είναι φορές που αισθάνομαι πως γράφω πάνω στο αλάτι, το αλάτι της γης. Θα έχεις προσέξει το χρώμα του… Την αγάπη μου

      Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Δυνατά!!!
    Δυνατά να χτυπά το αίμα
    στη φλέβα του λαιμού
    και στην καρδιά!!!
    Πραγματικά είναι υπέροχο…γιατί τότε μόνον ζούμε…
    Υπέροχο! Δυνατό! Φτιαγμένο για μεγάλα ταξίδια!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Μελαγχολώ διαπιστώνοντας την κατεδάφιση της παλιάς αισθητικής και λυπάμαι γιατί πια τίποτα σχεδόν δεν προσδιορίζεται από τα στοιχεία που έχει αλλά από τα στοιχεία που δεν έχει. Μελαγχολώντας, μουτζουρώνω χαρτάκια και σας ταλαιπωρώ Σοφία…

      Απάντηση
  5. Μαριάνθη Πλειώνη

    Υπέροχη δημιουργία!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Κάποιοι άνθρωποι, στα δικά μου τα μάτια, είναι πάντα άγιοι νικητές και αφήνομαι σε σκέψεις και προσευχές, γιατί καμιά φορά θα το έχετε νιώσει, έχουμε την αίσθηση ότι μας επιβάλλεται ως αξόφλητο χρέος μια μνήμη, μια εικόνα, μια σκέψη, ένα παράπονο και τα λιτανεύουμε μέσα μας. Ευχαριστώ Μαριάνθη.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου