Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

24.02.2021

Μια μέρα μετά το χιόνι.

Ήταν γκρίζα, ”κλεισμένη” η προηγούμενη μέρα.

Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται.

Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ”σκληρό”, πιο ”άγριο”.

Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές.

Κάπου ανάμεσα στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα ”γεννήθηκε” ο χιονάνθρωπός τους.

Ένα από τα πολλά ”πλάσματα” του κρύου που γεννήθηκαν εκείνη τη μέρα.

Μικρά και γελαστά είναι συνήθως κι ας κρατάει το γέλιο μόνο λίγες ώρες.

Αυτός εδώ ο… φουκαράς, που βρέθηκε ανάμεσα στα παρκαρισμένα είχε για μάτια δυο κουμπιά, μισό καρότο που κατέβηκε βιαστικά από κάποια κουζίνα για μύτη και μια κορδέλα για κασκόλ.

Δεν ξέρω πόσοι πρόλαβαν να τον δουν κι αν τα κουμπένια μάτια του είδαν το χάραμα της άλλης μέρας.

Πάντως εκεί, κατά το μεσημέρι της επομένης του χιονιού, δυο κουμπιά, μισό καρότο και μια κόκκινη πάνινη κορδέλα ξεχώριζαν ανάμεσα στα αυτοκίνητα.

Δεν υπήρχε δάκρυ, υπήρχαν… δάκρυα, δάκρυα μικρό ρυάκι από τα πολλά χιόνια που έλιωναν κι από τους άλλους χιονάνθρωπους που είχαν πια αφήσει την τελευταία τους…σταγόνα.

Η πόλη ανέβαζε ρυθμούς και το κλάμα των χιονανθρώπων πότιζε τους δρόμους και χανόταν στους σκοτεινούς σωλήνες.

Οι χιονάνθρωποι είχαν φύγει χαμογελαστοί, το δάκρυ τους ήταν αυτό που έκλεινε την παράσταση και που θα ετοίμαζε νερό πια, το φούντωμα της άνοιξης.

γράφει ο Νίκος Νασόπουλος

Ακολουθήστε μας

Λευκό πέπλο

Λευκό πέπλο

Δροσάτη νύχτα, αέρινη, Απριλίου. Στη λεωφόρο θόρυβος αυτοκινήτων. Χθες αρραβωνιάστηκαν δυο νέα παιδιά.  Το επόμενο Σάββατο, σε μια εξόρμησή τους στην εξοχική Ιερά Ανδρώα Μονή, περνούν τη μεγάλη πύλη με τον Σταυρό. Στην είσοδο του καθολικού δίπλα στο μανουάλι, ένας...

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

Φίλες, γειτόνισσες, συμμαθήτριες, αγαπημένες και κολλητές, η Σύλβια και η Μαρία, μακράν καλύτερες και από αδερφές, μοιράζονταν τη ζωή και τις ομορφιές της, σε ίσα μερίδια. Όλη την ημέρα μαζί, η μία στο σπίτι της άλλης και μόνο τη νύχτα, με βαριά καρδιά πήγαιναν για...

Βροντή

Βροντή

Αθήνα Απαυδισμένοι άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους. Αναμένονταν κινητοποιήσεις για το δημοψήφισμα με επίκεντρο την Πλατεία Συντάγματος. Αεροδρόμιο Μακεδονία «Σας μιλάει ο κυβερνήτης από το πιλοτήριο του αεροσκάφους. Αυτή είναι μια πτήση μη καπνιστών. Θερμοκρασία εδάφους...

Σκοτεινή εγγύτητα

Σκοτεινή εγγύτητα

Περπατούσε στο δρόμο σκυφτός, καταβεβλημένος. Ήταν απόγευμα και πριν από λίγη ώρα είχε βγει από το εξαώροφο κτίριο που στεγάζονταν τα γραφεία της εταιρείας που δούλευε. Στο κεφάλι του συνωστίζονταν σκέψεις βαριές, ετερόκλητες, που όλες τους συνηγορούσαν σε μια...

Ο προφήτης

Ο προφήτης

Τράβηξε το κάρο και το ζεύτηκε. Και έφερε και μια και δυο γυροβολιές και πόσες άλλες έφερε μέσα στο κύλισμα των χρόνων. Και έκαμε τον κόσμο του κατά πως τον ήθελε. Και με το βλέμμα έψαχνε να βρει, έβρισκε μονάχα τον εαυτό του.  Κάποτε κουράστηκε και τότε είδε.  Είδε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο προφήτης

Ο προφήτης

Τράβηξε το κάρο και το ζεύτηκε. Και έφερε και μια και δυο γυροβολιές και πόσες άλλες έφερε μέσα στο κύλισμα των χρόνων. Και έκαμε τον κόσμο του κατά πως τον ήθελε. Και με το βλέμμα έψαχνε να βρει, έβρισκε μονάχα τον εαυτό του.  Κάποτε κουράστηκε και τότε είδε.  Είδε...

Αχρείαστοι ήρωες

Αχρείαστοι ήρωες

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Πάλι ξύπνησα μέσα στην αγκαλιά της μαμάς μου κι είναι ακόμα νύχτα νομίζω. Την αγαπάω τη μαμά μου πολύ αλλά τις τελευταίες μέρες που φύγαμε από το σπίτι και είμαστε σ’ αυτό το υπόγειο δε με αφήνει να κοιμηθώ καλά το βράδυ. Όλο με...

Δεκαοκτώ μήνες

Δεκαοκτώ μήνες

Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την Άννα, που είναι μαζί από το πρώτο έτος της νομικής. Όλοι αυτοί ήταν...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου