Δύο ποιήματα για την Αγάπη

18.01.2016

evening_sky

ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Η άνοιξη απλώνεται

στο δειλινό

Και πάνω στα φωτισμένα βουνά

στέκεται η μυστική μας ιστορία

Ναι !

Από αιώνες σκαρφαλωμένη

στα κάστρα του Ήλιου

σαν να περίμενε τις λέξεις μας

υπομονετικά

Ω ! Αγάπη

Δεν έχουν σκοτάδι -πια- οι λέξεις μας

Πιαστήκανε στους ιστούς των μύθων

Κι έχουν τους ήρωες για συντροφιά

Δύναμη παίρνουνε

και συνεχίζουνε

τα ταξίδια

Εμπρός για το φως !

Τρέφεται με τον λόγο

η Αγάπη

Η χαρά της τους ορίζοντες

γυροφέρνει

σαν των Τιτάνων τις προσευχές

Σαν να γεννήθηκε κάτι μεγάλο

πλάι στον Ήλιο

Ναι !

Θεέ μου

Η αγάπη έγινε αστέρι

Και σαν γίνηκε η θάλασσα ουρανός

πέταξε σαν γλάρος

για της ωραιότητας

τους κρυμμένους θησαυρούς

Οι ακτίνες του

με χρώματα και δάκρυα

στολίστηκαν

και των ονείρων μας

ουράνια τόξα

γίνανε

Τ' αστέρι σου αγάπη

προσκυνώ

Με τα χείλη μου

αγγίζω τη φωτιά του

Στα στήθη μου

φορώ το φως του

Για πάντα !

 

ΠΡΑΞΗ ΕΡΩΤA

Χρυσή βροχή

γεννημένη από τριαντάφυλλα και θάλασσα

Τύλιξε τα σώματά μας

Σαν αιωνιότητα

πέρασε στο αίμα μας

Και να νικήθηκε ο θάνατος

Γέμισε φως η ζωή

Κι ο χρόνος σταμάτησε

Ο έρωτας δεν θα 'ναι πια

δίχως όνομα

 

 

_

γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Ποιητές εξωφύλλου, με πόζα σκεπτόμενου. Αυτό είμεθα αγαπητοί μου. Θλιβεροί λόγιοι μανεκέν και μανεκέν λόγιοι, χωρέσαμε ολόκληρο καρδιογράφημα στο σχηματισμό αυξομείωσης www.com. Επαγγελματίες ποιητές μερικής απασχόλησης. Και κάποτε οι μελλούμενοι καιροί: «Ποιο μανεκέν...

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου