Δύο ποιήματα για την Αγάπη

18.01.2016

evening_sky

ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Η άνοιξη απλώνεται

στο δειλινό

Και πάνω στα φωτισμένα βουνά

στέκεται η μυστική μας ιστορία

Ναι !

Από αιώνες σκαρφαλωμένη

στα κάστρα του Ήλιου

σαν να περίμενε τις λέξεις μας

υπομονετικά

Ω ! Αγάπη

Δεν έχουν σκοτάδι -πια- οι λέξεις μας

Πιαστήκανε στους ιστούς των μύθων

Κι έχουν τους ήρωες για συντροφιά

Δύναμη παίρνουνε

και συνεχίζουνε

τα ταξίδια

Εμπρός για το φως !

Τρέφεται με τον λόγο

η Αγάπη

Η χαρά της τους ορίζοντες

γυροφέρνει

σαν των Τιτάνων τις προσευχές

Σαν να γεννήθηκε κάτι μεγάλο

πλάι στον Ήλιο

Ναι !

Θεέ μου

Η αγάπη έγινε αστέρι

Και σαν γίνηκε η θάλασσα ουρανός

πέταξε σαν γλάρος

για της ωραιότητας

τους κρυμμένους θησαυρούς

Οι ακτίνες του

με χρώματα και δάκρυα

στολίστηκαν

και των ονείρων μας

ουράνια τόξα

γίνανε

Τ' αστέρι σου αγάπη

προσκυνώ

Με τα χείλη μου

αγγίζω τη φωτιά του

Στα στήθη μου

φορώ το φως του

Για πάντα !

 

ΠΡΑΞΗ ΕΡΩΤA

Χρυσή βροχή

γεννημένη από τριαντάφυλλα και θάλασσα

Τύλιξε τα σώματά μας

Σαν αιωνιότητα

πέρασε στο αίμα μας

Και να νικήθηκε ο θάνατος

Γέμισε φως η ζωή

Κι ο χρόνος σταμάτησε

Ο έρωτας δεν θα 'ναι πια

δίχως όνομα

 

 

_

γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

− Αντί για διαθήκη –  Στιχάκια στήνω ένα σωρό, περίσσια η μαεστρία. Αχ να μπορούσα και χορό στα δύο και στα τρία!   Να ήταν λέω, δυνατό το άσπρο μου μαντήλι να ανάψω σε ένα κεραυνό, και ας σβήσει το καντήλι...   Άχ, να μπορούσα, λεβεντιά, το χέρι σου να σφίξω! Μετά να...

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου