Είκοσι συν ένα μικρά ποιήματα

16.01.2014

~1~

Περπάτησε και χόρεψε στο ρυθμό του σύμπαντος
στο ρυθμό της ζωής σου λικνίσου με χάρη
έως το τέλος της ύπαρξής σου χόρευε
στη μουσική των ήχων του κόσμου.

 

~2~

Τα χρόνια με μάγεψαν

με γέλασαν

και χάθηκα στη λήθη.
~3~
Πόσο πρόστυχη είναι η σελήνη

να φέγγει επάνω σου

και να ξεγυμνώνει τη ψυχή σου.
~4~

Ωκεανός…

Κύματα τιτάνια η οργή, θα ξεσπάσει…
Πνίγομαι…
~5~

Καταραμένες ώρες

τρέχετε με ταχύτητα φωτός
και δε σας προλαβαίνω.
~6~

Μαύρος βράχος η ψυχή

στέκει αγέρωχη
και τη χτυπά το κύμα.
~7~

Μικροί θεοί είμαστε

στο δικό μας σύμπαν.
Όταν αγγίζουμε
ο ένας τον άλλον
γεννιέται το φως.
~8~
Το φεγγάρι προχώρησε στον ουρανό…  
       Η ώρα πέρασε στο χρόνο …
~9~

Φορώ τ’ αστέρια 

ντύνομαι νύχτα  
κλείνω τα μάτια 
και ονειροπολώ.
~10~

Η νύχτα είναι μέσα μου

και χύνεται αργά
έως το τελευταίο κύτταρο.
Σε λίγο θα λάμψω
μια θάλασσα αστεριών  
θα ξεχειλίσω. 
~συν 1~

Είμαι…η Ώρα.

Στο ρολόι οι δείκτες.
Στην κλεψύδρα η άμμος.
Στην πέτρα, γνώμονας σκιάς.
Της καρδιάς ο ρυθμικός χτύπος.
Άχρονος χρόνος, εσύ με μετράς.
Χρησιμοποίησέ με, με σύνεση.
Μην υπερβαίνεις το χρόνο.
Σεβάσου τις ώρες σου.
Είμαι…η Ώρα.
~11~

Στο στερέωμα συνυπάρχω,

συνοδοιπόρος του Θεού γίνομαι
συνεδριάζω με το σύμπαν.
Αστέρια μη μου τους ήλιους
σβήσετε απόψε…
δε θα ‘χω αύριο να πορευθώ.
~12~

Μαγική νύχτα 

ασημοκέντητη  
στολίζεται αστέρια  
και χαρίζει όνειρα 
στους αφελείς.
~13~
Προορισμός ακαθόρισ-τος.
Τόπος απροσδιόρισ-τος.
Ενδελεχώς αόρισ-τος.
Μικρός Θεός αμέρισ-τος.
Ορισμός; Έρωτας ανέρασ-τος.
Επιεικώς ξενέρω-τος.
Αιωνίως αξεπέρασ-τος.
~14~
Πενθώ το θάνατο
που θα ανεχτεί
τόσους πολλούς
ατυχείς του αιώνα…
~15~
…Ουρλιάζουν οι λύκοι των αναμνήσεων
στο πυκνό δάσος της ψυχής.
Και πως ν’ απαριθμήσεις τις μνήμες
που τρέχουν να ξεφύγουν…
~16~

Εσύ είσαι ο κλειδούχος της ψυχής σου

πρόσεξε μην  προδοθείς από τα ένστικτά σου.
~17~
Χορεύτρια του φεγγαριού
γυμνή στα μάτια του σύμπαντος.
Σε ένα βραχώδη κόσμο
είμαι ένα λουλούδι του πάθους
στον αδιάκοπο χορό της ζωής.
~18~

Ελλάδα, σαπιοκάραβο 

που αντέχει στις φουρτούνες.
~19~

Ενός λεπτού σιγή 

για τα λάθη του κόσμου.
~20~

Μετέωρο το βήμα της ζωής στο θάνατο.

Εκεί που η ψυχή ζωντανεύει το κορμί!
Εκεί που η ανάσα φουσκώνει τα στήθη!
Πετά και νεκρώνεσαι …  εν ακαρεί.
~Πάθος για ποίηση___Ελένη Ιωάννου~

Ακολουθήστε μας

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

Αστρόσκονη

Αστρόσκονη

Παίρνεις το κάρβουνο και σχεδιάζεις. Τι σχεδιάζεις παιδί; Σχεδιάζεις ό,τι ζωντανό βλέπεις, με το κάρβουνο τα χέρια σου βάφονται, όμως όχι μαύρα. Γεμίζουν χρώματα. Παίρνεις τις ξυλομπογές και ζωγραφίζεις. Τι ζωγραφίζεις μικρέ άνθρωπε; Ζωγραφίζεις βουνά, λίμνες, κι...

Πρώτη επαφή

Πρώτη επαφή

Το μυαλό τα συνδέει περίεργα τα βιώματα. Οι στιγμές είναι σαν γυμνά σώματα, που ντρέπονται για την γύμνια τους.   Ένα πρόσωπο ξαφνικά σου φέρνει αναγούλα. Οι στιγμές μαζί του είναι σαν πληγές στα ούλα, που πονούν όταν αγγίζεις τις πτυχές τους.   Ένα μέρος...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πρώτη επαφή

Πρώτη επαφή

Το μυαλό τα συνδέει περίεργα τα βιώματα. Οι στιγμές είναι σαν γυμνά σώματα, που ντρέπονται για την γύμνια τους.   Ένα πρόσωπο ξαφνικά σου φέρνει αναγούλα. Οι στιγμές μαζί του είναι σαν πληγές στα ούλα, που πονούν όταν αγγίζεις τις πτυχές τους.   Ένα μέρος...

2021

2021

Ντοπαρισμένοι εγκέφαλοι. Θεϊκά συναισθήματα σε σώματα θνητά. Πόλεμοι αναίμακτοι. Το αίμα μας τελείωσε, η παράνοια δίνει γροθιά στα σωθικά. Ταξικοί παλαίμαχοι. Μεταφέρουμε τη θλίψη μας με τα γυμνά μας πέλματα και βάζουμε φωτιά σ’ ό,τι γεννά φθορά.   Και μετά μία...

Εποχικά

Εποχικά

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    ~7~
    “Μικροί θεοί είμαστε
    στο δικό μας σύμπαν.
    Όταν αγγίζουμε
    ο ένας τον άλλον
    γεννιέται το φως.”

    Όμορφα μικρά κεράσματα ποιητικής γοητείας! Ξεχώρισα το ~7~ γιατί το θεωρώ το πιο τρυφερό κι ελπιδοφόρο!
    Πολύ ενδιαφέρουσα κατάθεση, Ελένη μου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου