Είναι μαγεία…

7.11.2020

Το πρωινό, χλωμό, υγρό στην παραλία,
με την ομίχλη, ένα πέπλο, να καλύπτει
όσα απλώνονται μπροστά κι είναι μαγεία
μα και πληγή αγιάτρευτη στα στήθη,
να νοιώθεις ότι πια δεν σου ανήκει,
όμως, δεν παύεις ν’ αγαπάς τη νοσταλγία,
που σου ξυπνά, μόλις τη δεις, η Σαλονίκη.

Και να σε πιάνει ξάφνου κάτι σαν μανία,
μια διάθεση το δρόμο για να πάρεις,
που σε τραβά να βγεις στην Εγνατία
και μέσα από δρομάκια φορτωμένα
θύμησες, που δεν λεν να ξεθωριάσουν,
να δρασκελίσεις σαν παιδί στα δεκαεννιά σου
για γειτονιές όπου ζητούν να σ’ αγκαλιάσουν.

Οδός Ολύμπου και Ιουλιανού γωνία
φρεσκοκομμένος ο καφές να σου μυρίζει,
να σου τρυπά τη μύτη με λαγνεία
από χαρμάνι ανατολίτικο η μνήμη.
Να ζωντανεύουν καπηλειά και καφενεία,
απωθημένοι έρωτες και οι χαμένοι φίλοι,
και ιστορίες, που περνούν σαν λιτανεία.

Και σαν στην ανηφόρα βγεις για το Τσινάρι
και γκρεμισμένο το παλιό τουρκόσπιτο αντικρίσεις,
άψυχο τώρα πια να κείτεται ντουβάρι,
το ξέρεις και το ξέρω θα δακρύσεις,
κάποιων στιγμών σαν ξετυλίξεις το κουβάρι
και θα τραβήξεις για τα Κάστρα να μεθύσεις,
τρίτη πορτάρα αριστερά, με κατοστάρι.

 

_

γράφει ο Γιώργος Ν. Μουσταΐρας

 

Ακολουθήστε μας

Ο κύκλος δεν σπάει…

Ο κύκλος δεν σπάει…

Μέσα μου με βασανίζουν, με πίκρα και μαράζι, όσα τούτο τον κόσμο μαστίζουν. Στη ρουτίνα του ο άνθρωπος μ΄ ανενεργή την ελπίδα. Αρχές και ηθικές, γεμάτος πληγές. Σ’ ένα κύκλο βολοδέρνει και κάποτε ξεσπάει, μα ο κύκλος δεν σπάει… Ο σύγχρονος τρόπος, το μπλα μπλα κι όλο...

Απορίας άξιον

Απορίας άξιον

τι είναι Θεός; τι μη Θεός; και τι τ' ανάμεσό τους; Γ. Σεφέρης, Ελένη   Καημένε Τεύκρο...  Απόκριση μην περιμένεις άλλο. Εάν υπάρχει ο Θεός,  Τότε καλά σου κρύβεται.  Και αν αυτά που έζησες  ήταν ανθρώπου τρελά, ποιος Κύριος τα ενέκρινε;  πώς τ' άφησε να γίνουν;...

Αλλάζοντας τους ανέμους

Αλλάζοντας τους ανέμους

Και να η ώρα φτάνει που το μέσα μας αφουγκράζεται το κάλεσμα της νιότης, να ξεχυθεί στους δρόμους και το σώμα ολόρθο στεντόρεια φωνή να ηχήσει. Τότε τα λησμονημένα στη φαρέτρα της αναμονής, στον αγώνα της καθημερινότητας θα επαναφέρει ζεστά. Θα ανοίξει δρόμους  σε...

Τι;

Τι;

  Σαν τι να μας απασχολήσει; Ο εαυτός μας, δηλαδή ο άνθρωπος. Ο έρωτας, δηλαδή η αγάπη. Ο θάνατος, δηλαδή η ζωή. Μαζί με αυτό το οργανωμένο και προσιτό ποίημα, που στο φόντο της αλήθειας ψευδίζει σαν κακός ηθοποιός. Καταρρέει σαν έρχεται ο κίνδυνος και σαν...

Ακίνητο το στόχαστρο

Ακίνητο το στόχαστρο

Οι καιροί έχουν αλλάξει, βροχούλα γλυκιά δεν πέφτει, καταιγίδες κι οι δρόμοι ποτάμια. Πνίγεται ο άνθρωπος, μα μιλιά δε βγάζει.   Υποταγμένη η ζωή σε τάξη επιβεβλημένη. Ελεύθερα οι «φύλακες» τον πλούτο της μασάνε κι αυτός, που με φιλοδώρημα την περνά, ανάστημα δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ακίνητο το στόχαστρο

Ακίνητο το στόχαστρο

Οι καιροί έχουν αλλάξει, βροχούλα γλυκιά δεν πέφτει, καταιγίδες κι οι δρόμοι ποτάμια. Πνίγεται ο άνθρωπος, μα μιλιά δε βγάζει.   Υποταγμένη η ζωή σε τάξη επιβεβλημένη. Ελεύθερα οι «φύλακες» τον πλούτο της μασάνε κι αυτός, που με φιλοδώρημα την περνά, ανάστημα δεν...

Το χρονικό των μετρητών

Το χρονικό των μετρητών

Έγινε διόρθωση στο όνομά μου, δεν είμαι πια εγώ. Έγινε διόρθωση στα όνειρά μου, σκέφτομαι πριν πω. Η υπερχείλιση συναισθημάτων κόπηκε. Το ρεύμα κόπηκε. Πήγα σε άλλη εταιρία. Άλλαξα πρόσωπο, ταυτότητα τι θέλεις να σου πω; Είχαν ακριβή προμήθεια. Τέλος το χρονικό των...

Ψυχή σε καραντίνα

Ψυχή σε καραντίνα

Λέμε πολλά και δεν λέμε τίποτα.  Κι όταν δεν λέμε τίποτα τα λέμε… όλα.  Και αντί για τίποτα πλέον όλοι γράφουν τπτ. Κρύβομαι και κρύβεσαι Είμαστε συνέχεια σε καραντίνα. Kαραντίνα στην ψυχή. Ψυχή σε καραντίνα. Κάποιες μέρες στεναχωριέμαι που υπάρχω γιατί είμαι μηχανή....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου