Αρχική › Δημιουργοί › Μ › Γιώργος Μουσταΐρας
Δημιουργός
Το πιο πρόσφατο
Ήθελε πολύ να κλάψει, να ξεσπάσει. Μα όσο κι αν προσπάθησε να βγάλει από μέσα του αυτό που του άδραχνε σφιχτά την καρδιά και του έκοβε την ανάσα, δεν το κατάφερνε. Τα κόκκινα από την αγρύπνια μάτια του παράμεναν στεγνά, σαν τα χωράφια που τα είχε ζεματίσει η αναβροχιά και ο καυτός νοτιοδυτικός άνεμος το καλοκαίρι. Και ήταν…
Διαβάστε →Η μέρα έφευγε γρήγορα, δίνοντας τη θέση της στις σκιές της νύχτας, καθώς το καραβάνι, που είχε βρει, στο πρώτο φως της αυγής, φιλόξενη στέγη στις σκηνές των Βεδουΐνων, ετοιμαζόταν να πάρει ξανά τον…
Η επιχείρηση ονομαζόταν «Η Αιώνια Γαλήνη», όνομα ταιριαστό για Γραφείο Κοινωνικών Εκδηλώσεων, κοινώς Γραφείο Κηδειών. Τρεις γενιές, απ' τον παππού στον εγγονό, με φιλότιμη εργασία και καλές δημόσιες…
Θα το άκουσες σίγουρα, μπορεί να μην το συζητούν οι ανώτεροι μπροστά σ’ εμάς τους φαντάρους αλλά είναι κοινό μυστικό και σίγουρο πως εφέτος θα κάνουμε Χριστούγεννα στη Χειμάρρα. Για του χρόνου…
Ο Μάνθος ήτανε πραματευτής. Δηλαδή φόρτωνε, σε μια παλιά κλούβα Φολκσβάγκεν κατσαρολικά, κουταλομαχαιροπήρουνα, ποτήρια, βάζα, γενικά είδη νοικοκυριού, είχε και κάποιες ρόμπες για τις γριές,…
Τα πρωινά μουντά, υγρά τ’ απόβραδα
κι η μοναξιά μου να με πνίγει στα σοκάκια.
Στα κρασοπότηρα η ελπίδα ν’ αναδεύεται, …
Είχε νυχτώσει από ώρα καθώς γέμιζε το στενό ψηλό ποτήρι ως επάνω, με το χρυσοκίτρινο υγρό. Τσίπουρο παλαιωμένο σε δρύινο βαρέλι, το αγαπημένο του ποτό, εδώ και πολλά χρόνια. Τον βοηθούσε να σκεφτεί…
Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί,
πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο,
παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, …
?Τους μήνες που δεν έχουν ρο το κρασί θέλει νερό» ξανάπιασε το γνωστό τροπάρι του ο Μηνάς, καθώς - αρχές του Μάη ήτανε - βολεύτηκε στην μόνιμη θέση του, στο κουτούκι του Γαβρίλη «Η ωραία Μέλπεια».…
Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει
να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει...
Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, …
Τον γιατρό τον γνώρισα σε κάποιο «μακρινό» παρελθόν, τότε που προσποριζόμουν τα προς το ζην ως επαρχιακός δημοσιογράφος. Γιατρός με την απόλυτη Ιπποκράτεια έννοια. Καρδιολόγος στο τοπικό Νοσοκομείο,…
Το πρωινό, χλωμό, υγρό στην παραλία,
με την ομίχλη, ένα πέπλο, να καλύπτει
όσα απλώνονται μπροστά κι είναι μαγεία …
Την γριά δεν θυμάμαι να την είχα συναντήσει ποτέ. Όμως, χωρίς να την ξέρω, την σκέφτομαι πάντα, αναπολώντας, ιδίως όταν περνώ απόγευμα έξω από το μαγαζί της, στην παραλιακή Νέας Κίου – Ναυπλίου. Για…
Ο Τάσος, ο καφετζής, έφτασε όπως πάντα στην ώρα του, ν’ ανοίξει αχάραγα τον καφενέ, που βρισκόταν σε μια γωνιά της μικρής πλατείας. Ήδη απ’ έξω ήσαν καθισμένοι, να τον προσμένουν, τα πρώτα μαστόρια,…
Ναύπλιο, αρχές Αυγούστου. Η άπνοια έκανε αισθητή από νωρίς την παρουσία της στην πόλη και ο αστυνόμος Γιώργος Χρόνης, Διοικητής Ασφαλείας Ναυπλίου, έπινε τον πρωινό του καφέ στο γραφείο του, με τη…
Το σύνολο των αφηγήσεων αποτελεί μια τεράστια εικονογράφηση σε έναν μακρύ τοίχο, που απεικονίζει σκηνές του νεοελληνικού βίου κατά τον 20ό αιώνα, σκηνές τις οποίες οι «επαγγελματίες» της γραφής δεν…
