Ελάτε πίσω…

Δημοσίευση: 11.09.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

woman_butterfly

Από το σώμα μου βγαίνουν πεταλούδες. Όλη μου η ζωή γεμάτη από κάμπιες. Δεν ήξερα. Δεν το ήξερα. Δεν έμαθα να ξέρω. Πως δεν ήταν άσχημα όσα περίμενα. Δεν ήταν λάθη όσα ένιωθα. Δεν ήξερα ότι αρκούσε ο χρόνος. Αυτός ο χρόνος που θα έβγαζα πεταλούδες από παντού. Πάντα τις αγαπούσα, ξέρεις. Τις χάζευα. Κεντήματα στα φτερά τους. Ποιος να το έλεγε, πάντα τους φώναζα. Πως κάποτε ήσασταν τέρατα που αηδιάζατε τον κόσμο και εσάς τις ίδιες. Τέτοια αηδία και εγώ. Ένα τέρας που κρυβόταν για να μην το βλέπουν. Μια μάσκα κρατούσα γελαστή. Άσπρο δέρμα σχεδόν νεκρό. Τεράστια μάτια σαν ψηφιδωτό οι κόρες μου δεν αντέχαν τον ήλιο. Ποιος να το έλεγε ρε! τους φωνάζω και τώρα που βγαίνουν ελεύθερες. Πως τώρα η ομορφιά σας πετά πάνω από σαπίλα. Από μάτια που δεν ξέρουν τι πα να πει ομορφιά. Ποιος να το έλεγε… πως αγάπησα να είμαι τόσο θύμα που προτιμώ να κρυφτώ ξανά στο κουκούλι μου. Ελάτε πίσω, τους φωνάζω. Εκεί έξω δεν υπάρχει Παράδεισος. Ελάτε πίσω.

 

_

γράφει η Alma Libre

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ακόμα μια φορά…

Ακόμα μια φορά…

Το ρολόι σήμανε δώδεκα. Έβαλε το ψεύτικο χαμόγελό του και δέχτηκε για ακόμη μια φορά ευχές ουτοπικές για επιθυμίες που σκοντάφτουν στην ίδια την πραγματικότητα. Όσο περνούσαν τα χρόνια, άλλωστε, είχε αποδεχτεί την προσποιητή ευγένεια του κόσμου. Μοτίβο...

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. sofia25164

    Ξεχωριστή και δυνατή η γραφή σου Alma με αγγίζει!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου