Το πιο πρόσφατο
Αντίστροφη μέτρηση
Ο Τάκης είναι λίγο πιο κάτω από τον Μπάμπη. Ο Μπάμπης λίγο πιο κάτω από τη Μαίρη. Η Μαίρη λίγο πιο κάτω από την Χρυσάνθη.
Διαβάστε →Αρχική › Δημιουργοί › Alma Libre
Δημιουργός
Alma Libre
Όλα τα άρθρα
Σελίδα 1 από 1
Χλωμά αποτυπώματα
Λαμπάκι πράσινο. Είσαι εδώ. Σε βλέπω. Με βλέπεις. Πίσω από τις πράσινες κουρτίνες. Κάτω από την ψηφιακή μας κουβέρτα. Σε σκεπάζω. Με σκεπάζεις. Με λέξεις. Όμορφες ωραίες δυσεύρετες. Ποιητικές…
Επανάληψη
Μου είπες να κάτσω. Κάθισα Μου είπες γδύσου. Γδύθηκα Μου είπες χόρεψε. Χόρεψα Μου είπες μείνε. Έμεινα
Δυστυχισμένα ευτυχισμένοι
Απόγευμα και εγώ το τραβάω σα μεσάνυχτα από το λουρί. Τι με νοιάζει εξάλλου ποια ώρα γράφει ο διάολος. Ας γράφει ό,τι μαλακίες θέλει. Εγώ γράφω μόνο τις δικές μου. Όπως τώρα. Κάθομαι με τις ώρες σε…
Φθινόπωρο για σένα
Στον ύπνο μου ήρθες και με φίλησες. Τίποτε άλλο. Όλα όσα φανταζόμουν καιρό τώρα ξύπνια με εσένα μαζί, δεν είχανε καμία σχέση με την αθωότητα του ονείρου μου. Ήρθες, την ώρα που κοιμόμουν. Το χέρι σου…
ιστορίες μπονσάι – το ebook
τοβιβλίο.net και οι εκδόσεις τοβιβλίο έχουν τη χαρά να παρουσιάσουν το νέο συλλογικό βιβλίο σύντομων ιστοριών, «ιστορίες μπονσάι», όπως προέκυψε από τη δράση «μικρές ιστορίες».
Πάτησα λάθος το κουμπί
Σε πήρα μες στο βράδυ τηλέφωνο. Λάθος. Το δάχτυλό μου το έκανε.
Ελάτε πίσω…
Από το σώμα μου βγαίνουν πεταλούδες. Όλη μου η ζωή γεμάτη από κάμπιες. Δεν ήξερα. Δεν το ήξερα. Δεν έμαθα να ξέρω. Πως δεν ήταν άσχημα όσα περίμενα. Δεν ήταν λάθη όσα ένιωθα. Δεν ήξερα ότι αρκούσε ο…
Τα χαμόγελα δεν κλαίνε ρε
Τραβάω τα μαλλιά μου δυνατά. Θέλω να τα ξεριζώσω. Να τα πετάξω όλα στο πάτωμα. Ή πάνω της. Καλύτερα πάνω της. Είναι η έντασή της τέτοια που ταράζει όλο το ψυχικό μου σύμπαν. Την τρέμω και τη μισώ…
Από κομπάρσος… πρωταγωνίστρια!
Όχι, δε του χρωστάω τίποτα. Κάθεται και μου μιλάει με το χέρι σηκωμένο και φωνάζει. Έχω κλείσει τα αυτιά μου μα δεν το βλέπει. Τόσα κιλά μαλάκα άνθρωπο δεν έχω ξαναδεί. Γυαλίζει το μάτι του. Τόση ώρα…
Η πόλη που καίγεται
Από το παράθυρο χαζεύω μία πόλη που καίγεται. Είναι η πόλη σου και εγώ μοναδικός κάτοικος. Έχει τα δέντρα σου. Έχει τα σπίτια σου. Έχει τις ιδέες σου. Το άρωμά σου. Τη μορφή σου. Σα σκιά σε ακολουθώ.…
Δε “μ’ αρέσει”
Έλα κούνα το χέρι σου. Κάνε μου ένα Like. Τι κάθεσαι; Ο χρόνος είναι τώρα. Έλα να κάνουμε Like ο ένας στον άλλον. Να αντιδράσω με μια καρδιά. Να αντιδράσεις με έναν ενθουσιασμό. Να ενθουσιαστούμε.…
Σταμάτησα να…
Προχώρησα με βήματα σιγανά. Έφτασα πίσω της έχοντας κόψει την ανάσα μου. Στο ράδιο έπαιζε ένα μονότονο τραγούδι. Δεν το ήξερα μα το μισούσα. Μπορεί και κάποτε να το ήξερα. Μα τώρα δε το θυμόμουν.…
Online
Χτες βράδυ ήσουν Online. Ένα πράσινο κουμπί. Στρογγυλό και προκλητικό. Μιλήσαμε για τις ζωές μας. Μου χάρισες μουσική. Σου χάρισα συναισθήματα. Γελάσαμε με το ίδιο αστείο και πείραξε ο ένας τον…
“Ανεκπλήρωτοι”
Αυτοκίνητο αεροπλάνο κι έτσι. Ναι. Οδηγώ. Πετάω. Έχει φτερά ατσάλινα και ξανοίγεται σε έναν θαλάσσιο ουρανό από άλλα φωτεινά κινούμενα-πετούμενα. Ταξίδια γήινα και αστρικά. Ανάμεσα σε ατσάλινες…
Alma Libre
Μόνο με μια βίτσα μας απειλούσε ότι θα μας δείρει. Μόνο έξω από τις πόρτες μας φώναζε ότι θα μας σκοτώσει. Λίγο που τρέμαμε. Λίγο που μέναμε αμίλητες. Κι ύστερα έφευγε.
