Το πιο πρόσφατο
Αντίστροφη μέτρηση
Ο Τάκης είναι λίγο πιο κάτω από τον Μπάμπη. Ο Μπάμπης λίγο πιο κάτω από τη Μαίρη. Η Μαίρη λίγο πιο κάτω από την Χρυσάνθη.
Διαβάστε →Αρχική › Δημιουργοί › Alma Libre
Δημιουργός
Alma Libre
Όλα τα άρθρα
Σελίδα 1 από 1
Χλωμά αποτυπώματα
Λαμπάκι πράσινο. Είσαι εδώ. Σε βλέπω. Με βλέπεις. Πίσω από τις πράσινες κουρτίνες. Κάτω από την ψηφιακή μας κουβέρτα. Σε σκεπάζω. Με σκεπάζεις. Με λέξεις. Όμορφες ωραίες δυσεύρετες. Ποιητικές…
Επανάληψη
Μου είπες να κάτσω. Κάθισα Μου είπες γδύσου. Γδύθηκα Μου είπες χόρεψε. Χόρεψα Μου είπες μείνε. Έμεινα
Φθινόπωρο για σένα
Στον ύπνο μου ήρθες και με φίλησες. Τίποτε άλλο. Όλα όσα φανταζόμουν καιρό τώρα ξύπνια με εσένα μαζί, δεν είχανε καμία σχέση με την αθωότητα του ονείρου μου. Ήρθες, την ώρα που κοιμόμουν. Το χέρι σου…
ιστορίες μπονσάι – το ebook
τοβιβλίο.net και οι εκδόσεις τοβιβλίο έχουν τη χαρά να παρουσιάσουν το νέο συλλογικό βιβλίο σύντομων ιστοριών, «ιστορίες μπονσάι», όπως προέκυψε από τη δράση «μικρές ιστορίες».
Πάτησα λάθος το κουμπί
Σε πήρα μες στο βράδυ τηλέφωνο. Λάθος. Το δάχτυλό μου το έκανε.
Ελάτε πίσω…
Από το σώμα μου βγαίνουν πεταλούδες. Όλη μου η ζωή γεμάτη από κάμπιες. Δεν ήξερα. Δεν το ήξερα. Δεν έμαθα να ξέρω. Πως δεν ήταν άσχημα όσα περίμενα. Δεν ήταν λάθη όσα ένιωθα. Δεν ήξερα ότι αρκούσε ο…
Από κομπάρσος… πρωταγωνίστρια!
Όχι, δε του χρωστάω τίποτα. Κάθεται και μου μιλάει με το χέρι σηκωμένο και φωνάζει. Έχω κλείσει τα αυτιά μου μα δεν το βλέπει. Τόσα κιλά μαλάκα άνθρωπο δεν έχω ξαναδεί. Γυαλίζει το μάτι του. Τόση ώρα…
Η πόλη που καίγεται
Από το παράθυρο χαζεύω μία πόλη που καίγεται. Είναι η πόλη σου και εγώ μοναδικός κάτοικος. Έχει τα δέντρα σου. Έχει τα σπίτια σου. Έχει τις ιδέες σου. Το άρωμά σου. Τη μορφή σου. Σα σκιά σε ακολουθώ.…
Σταμάτησα να…
Προχώρησα με βήματα σιγανά. Έφτασα πίσω της έχοντας κόψει την ανάσα μου. Στο ράδιο έπαιζε ένα μονότονο τραγούδι. Δεν το ήξερα μα το μισούσα. Μπορεί και κάποτε να το ήξερα. Μα τώρα δε το θυμόμουν.…
Alma Libre
Μόνο με μια βίτσα μας απειλούσε ότι θα μας δείρει. Μόνο έξω από τις πόρτες μας φώναζε ότι θα μας σκοτώσει. Λίγο που τρέμαμε. Λίγο που μέναμε αμίλητες. Κι ύστερα έφευγε.
