Αρχική › Δημιουργοί › Κ › Βαγγέλης Κατσούπης
Δημιουργός
Το πιο πρόσφατο
Κόντευε το μεσημέρι και η κίνηση ήταν υποτονική στο γραφείο πέντε του τρίτου ορόφου της δημόσιας υπηρεσίας. Κάποιοι συζητούσαν ράθυμα στο διάδρομο, μια γυναίκα έγερνε στο εκτυπωτικό μηχάνημα και πατούσε κουμπιά, ένας μεσόκοπος άνδρας μιλούσε στο τηλέφωνο με αυστηρό ύφος. Ο Μάριος ήταν χωμένος σε μια στοίβα με έγγραφα όταν στο…
Διαβάστε →Στα πλαίσια της πάλης που διεξήγαγε ο άνθρωπος ενάντια στον εαυτό του ανά τους αιώνες, υπήρξε ένα είδος σοφίας που απωθήθηκε με σκοπό να κατακτηθούν όλο και πιο ψηλές κορυφές. Πρόκειται για την…
Περπατούσε στο δρόμο σκυφτός, καταβεβλημένος. Ήταν απόγευμα και πριν από λίγη ώρα είχε βγει από το εξαώροφο κτίριο που στεγάζονταν τα γραφεία της εταιρείας που δούλευε. Στο κεφάλι του συνωστίζονταν…
Ανέβηκε τα σκαλιά της πολυκατοικίας δυο δυο και έφτασε μπροστά στο κλειστό διαμέρισμα. Κοντοστάθηκε και πήρε μερικές βαθιές ανάσες. Το στομάχι του ήταν σφιγμένο, οι παλάμες του κάθιδρες. Άραγε θα…
Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του.
Φιλοξενούμενος στη δράση «Ελάτε να μιλήσουμε για τη λογοτεχνία» είναι ο συγγραφέας Βαγγέλης Κατσούπης!
Ήπιε την τελευταία γουλιά απ’ το ποτό της, σηκώθηκε απ’ το σκαμπό και προχώρησε προς τη μικρή πόρτα που βρισκόταν πίσω απ’ τη σκηνή. Ο Σωτήρης την βάστηξε απ’ το χέρι.
Η βαριά συρόμενη πόρτα του καθιστικού άνοιξε και η μεσόκοπη γυναίκα γλίστρησε μέσα κρατώντας στα χέρια της ένα μικρό πακέτο. Χυμένος στην πολυθρόνα στο βάθος, με την πελώρια βιβλιοθήκη στο πλάι του,…
-Αυτό είναι δικό σας, είπε ο πωλητής μ’ ένα πλατύ χαμόγελο που αποκάλυψε τη λευκή οδοντοστοιχία του, δίνοντας στο Σταμάτη το κλειδί του αυτοκινήτου. Εκείνος το περιεργάστηκε στη χούφτα του με δέος,…
Με τον ποιητή ήμασταν φίλοι από παλιά. Τον είχα γνωρίσει στο σπίτι κάποιου κοινού μας γνωστού την εποχή που ξεκινούσε δειλά την πορεία του στον κόσμο των γραμμάτων. Απ’ τις πρώτες κιόλας κουβέντες…
Άνοιξε την πόρτα και βγήκε στην βεράντα. Το βήμα του ήταν βαρύ, ένιωθε καταπτοημένος και αδύναμος. Έριξε ένα βλέμμα στην παραλία τρέφοντας μια παράλογη ελπίδα πως κάτι θα είχε αλλάξει. Όχι, τίποτα…
Ένα χλωμό φεγγάρι κρεμόταν πάνω απ’ το κοιμισμένο χωριό. Ησυχία επικρατούσε σ’ όλον τον οικισμό και μονάχα στο διώροφο πέτρινο σπίτι απέναντι από την εκκλησία υπήρχε ακόμη φως. Στο πάνω πάτωμα μια…
Το 2018 ήταν μια λογοτεχνικά εξόχως δημιουργική χρονιά για τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net. Πάρα πολλοί πεζογράφοι και ποιητές δημοσίευσαν τις δημιουργίες τους στην ιστοσελίδα κι άφησαν τις λέξεις και…
Λιγοστοί άνθρωποι περιφέρονταν νωχελικά στην αποβάθρα του σιδηροδρομικού σταθμού. Ένας μεσόκοπος άνδρας, ανασκουμπωμένος και στοχαστικός, στάθηκε με τη βαλίτσα του στο χέρι απέναντι απ’ τα εκδοτήρια…
Εκείνο το πρωινό ο Δημήτρης πήγε στο πανεπιστήμιο από το χάραμα. Προσπέρασε βιαστικός το μεταλλικό κουβούκλιο στην πύλη και χαιρέτησε μ’ ένα νεύμα το νυσταγμένο φύλακα που τον κοιτούσε με απορία πίσω…
Ο Πάνος κοίταξε αγχωμένος το ρολόι στον τοίχο, ξεκρέμασε το μπουφάν του απ’ τον καλόγερο και το φόρεσε με βιασύνη. Έξω έβρεχε δυνατά. «Θα έχει κίνηση στο δρόμο. Πρέπει να ξεκινήσω αμέσως για να την…
Η νύχτα ήταν παγερή και ο άνεμος λυσσομανούσε. Το χιόνι είχε σχεδόν καλύψει το χωματόδρομο, που διαγράφοντας καμπύλες στην πλαγιά κατέληγε στο μοναχικό πανδοχείο στην κορυφή του λόφου. Ένας άνδρας…
Δεν είχα κοιμηθεί καλά γιατί το πλοίο κουνούσε αρκετά όλο το βράδυ κι έτσι ένας ενοχλητικός πονοκέφαλος, σαν μέγγενη στο πίσω μέρος του κρανίου, με ταλαιπωρούσε όταν βγήκα με το αυτοκίνητο στην…
Ο Πέτρος καθόταν στο κατάστρωμα, αγναντεύοντας το γαλήνιο και απέραντο πέλαγος. Κόντευε πλέον μεσημέρι και η ψύχρα τού πρωινού είχε υποχωρήσει κάπως. Μικρά κύματα χτυπούσαν ανεπαίσθητα το σκαρί τού…
Πάνε τρεις μήνες από τότε που έπιασα αυτή τη δουλειά κι αν με ρωτήσει κάποιος αν είμαι ευχαριστημένος ή όχι, ειλικρινά, δεν ξέρω τι να του απαντήσω. Είμαι ο νυχτερινός φύλακας του αρχαιολογικού…
