Περάσαμε του κόσμου τα σκοτάδια.
Στο λυκαυγές βρεθήκαμε σ’ ανύποπτη στιγμή.
Κι όπως το γυροφέρναμε στο ασήκωτο το κρύο,
ξάφνου κι ευθύς λαμπάδιασε της γης η χαραυγή.
Νερό δε βρήκε πια κανείς στου γυρισμού το δρόμο
κι όποιος το ομολόγησε ψέματα θα ‘χε πει.
Κι αν στης ζωής σταθήκαμε τον φωτισμένο όρμο,
θα ‘ταν Θεού συνέπεια κι ανθρώπου επιβολή.
_
γράφει η Αλέξιος Πολυχρονόπουλος








0 Σχόλια