τοβιβλίο.net

Select Page

Επικλινής σοφία

Επικλινής σοφία

Κι έτσι ξεχειλίζει η σκέψη
σαν αέρας με ανεμώνες
Σαν αυτόν που σε έφερε εμπρός μου
Στρόβιλος γεννήθηκε εντός μου
Μια εποχή που δεν τελειώνει...
σπάει το τώρα και παγώνει.

Τ' άπειρο σύμπαν σ' αγαπάει.
Νου μεθάει στ' όνομά σου,
άστρα στέλνει στ' όνειρά σου,
αγγέλους και λεγεώνες.
Καταστάλαγμα της σκόνης
Σάρκας και υγρού πυρρός.

Σα τα πλάσματα του δάσους
Νύμφες, Σάτυροι, Νηρηίδες
μας φυλάν οι Εσπερίδες
και ζητάν απ’ τον καιρό
με προπέτεια σοφίας
στροβίλους και κυκεώνες.

Σε μυρίζω στους αιθέρες
σαν τα δέντρα τα αειθαλή
Ζάλη μ' ήλιου ανατολή
Σμίγουν οι νύχτες με τις μέρες
Σ' έρωτα παραβολή.

Σπείρες από ατόφια έλξη
μεθυσμένοι σοφιστές,
πλέξη μ' αρετές γυμνές,
ζουν το πέρας του σκοπού
κύματος που ακουμπά ακτή.

 

_

γράφει η  Δώρα Βαξεβανοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου...

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Εγγραφείτε στο newsletter

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος