Επικλινής σοφία

25.04.2018

Κι έτσι ξεχειλίζει η σκέψη
σαν αέρας με ανεμώνες
Σαν αυτόν που σε έφερε εμπρός μου
Στρόβιλος γεννήθηκε εντός μου
Μια εποχή που δεν τελειώνει...
σπάει το τώρα και παγώνει.

Τ' άπειρο σύμπαν σ' αγαπάει.
Νου μεθάει στ' όνομά σου,
άστρα στέλνει στ' όνειρά σου,
αγγέλους και λεγεώνες.
Καταστάλαγμα της σκόνης
Σάρκας και υγρού πυρρός.

Σα τα πλάσματα του δάσους
Νύμφες, Σάτυροι, Νηρηίδες
μας φυλάν οι Εσπερίδες
και ζητάν απ’ τον καιρό
με προπέτεια σοφίας
στροβίλους και κυκεώνες.

Σε μυρίζω στους αιθέρες
σαν τα δέντρα τα αειθαλή
Ζάλη μ' ήλιου ανατολή
Σμίγουν οι νύχτες με τις μέρες
Σ' έρωτα παραβολή.

Σπείρες από ατόφια έλξη
μεθυσμένοι σοφιστές,
πλέξη μ' αρετές γυμνές,
ζουν το πέρας του σκοπού
κύματος που ακουμπά ακτή.

 

_

γράφει η  Δώρα Βαξεβανοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Τα τζάμια του παραθύρου ένα χέρι καθαρίζει, λες καθαρίζει τον ουρανό, τα σύννεφα του χειμώνα.   Το ημερολόγιο κρέμεται στον τοίχο.  Η μαθήτρια σε ένα τετραγωνάκι εκεί γράφει: «μέρα με ήλιο!».   Φυσάει αέρας δροσερός και ο ανεμοδείχτης τιμόνι που στριφογυρνάει στης...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου