Select Page

Επιστολές τού έρωτα στον έρωτα

Επιστολές τού έρωτα στον έρωτα

Νύχτα, χωρίς εσένα…

Μικρή μου,

Συγχώρεσε την αδυναμία μου. Η μορφή σου βασανίζει το μυαλό μου. Σε βλέπω τα πρωινά καθώς περνάς μπροστά από το σπίτι μου και η επιθυμία μου να βγω και να σε σφίξω στην αγκαλιά μου είναι σαν ένα ποτάμι που παλεύει ν’ αντισταθεί της πτώσης του στον καταρράχτη. Η εικόνα της πρώτης και μοναδικής συνάντησης μας στοιχειώνει τις σκέψεις μου. Θέλω να σε δω κι ας ξέρω πως δεν πρέπει. Θέλω τα ρουθούνια μου να μεθύσουν από το άρωμα που αναδίδει το κορμί σου, ακόμη κι αν είναι το μόνο που μπορώ να έχω από εσένα. Μη μου αρνηθείς τη στιγμή. Άφησέ με να την κρατήσω μέσα μου σαν μια αιωνιότητα. Θα περιμένω με ανυπομονησία την απάντηση σου.

Δικός σου από την πρώτη φορά που τα μάτια μας συναντήθηκαν,

Α.

Τώρα, μόλις άνοιξα το γράμμα σου…

Αγαπημένε μου,

Το γράμμα σου χάιδεψε τις αισθήσεις μου. Νόμιζα πως με προσπέρασες. Πως δεν ένιωσες την ένταση που παλλόταν εντός μου όση ώρα τα σώματα μας έψαχναν να βρουν αφορμές για να μείνουν στον ίδιο χώρο. Δεν θα σου αρνηθώ τη συνάντηση. Πώς θα μπορούσα άλλωστε. Τη θέλω όσο κι εσύ. Περίμενε με, απόψε, στο τέλος του δρόμου, πίσω από την μεγάλη έπαυλη, κάτω από τη μοναδική λάμπα που φωτίζει το δρόμο. Μόλις το φεγγάρι φωτίσει το στενό μου και ο ήλιος χαθεί μαζί με τα πρέπει του κόσμου, θα ‘ρθω.

Δική σου χωρίς δεύτερες σκέψεις,

Ε.Β.

Ξημερώματα, όταν η θλίψη με κυρίευσε…

Μικρή μου,

Δεν ήρθες. Σε περίμενα μέχρι το ξημέρωμα. Άκουγα βήματα που έσφιγγαν την ψυχή μου κάθε φορά που κάποιος άλλος ξεπρόβαλε από τη γωνία της έπαυλης. Πέρασα μπροστά από το σπίτι σου και σε άκουσα να γελάς δυνατά. Ζήλεψα εκείνον που ήταν η αιτία του γέλιου σου. Γιατί μου στέρησες το γέλιο σου; Γιατί;

Δικός σου,

Α.

Μεσημέρι… μακριά σου

Αγαπημένε μου,

Συγχώρεσε με. Ήταν αδύνατο να φύγω από το σπίτι. Οι γονείς μου με ανάγκασαν να παρευρεθώ στο δείπνο προς τιμήν του Δημάρχου. Όλο το βράδυ έκρυβα πίσω από τα γέλια τον πόνο της ψυχή μου. Πονούσα που δεν μπορούσα να τρέξω κοντά σου. Μη θυμώνεις γι’ αυτά που ακούς και βλέπεις σε ‘μένα, είναι όλα τους ώρες χωρίς ουσία. Για σένα, μονάχα για σένα, κρατώ την αλήθεια μου. Αύριο, την ώρα που ο ήλιος θα είναι στο απόγειο του, θα σε περιμένω στη λίμνη, κάτω από το δέντρο της αγάπης.

Δική σου μόνο,

Ε.Β.

Βράδυ, λίγο μετά τη συνάντηση μας

Μικρή μου θεά,

Είμαι ακόμη ζαλισμένος από τη γεύση του φιλιού σου. Όταν τα χείλη μας έσμιξαν, μια μικρή γιορτή στήθηκε στο σώμα μου. Όλες οι αισθήσεις μου μαγεύτηκαν από τη σφοδρότητα της νεανικής ανησυχίας σου. Ποτέ άλλοτε μια άγουρη δοκιμή δεν έκρυβε τόση γλύκα μέσα της. Ανυπομονώ να γευτώ ξανά το νέκταρ του στόματος σου. Μην αργείς.

Υποταγμένος στην ομορφιά της ύπαρξης σου,

Α.

Πρωί, με την πάχνη να ποτίζει το γράμμα σου,

Πολυαγαπημένε μου,

Ζω πια και αναπνέω μόνο για σένα. Διψώ για την αγκαλιά σου, πεινώ για το φιλί σου, δέομαι τα χάδια σου. Είναι βέβαιο πως γεννήθηκα για σένα. Μετρώ τις ώρες, πετώ να λεπτά και βιάζω τα δευτερόλεπτα για να βρεθώ ξανά δίπλα σου. Θα έρθω το συντομότερο.

Δική σου πάντα και για πάντα,

Ε.Β.

Μόλις σ’ άφησα από την αγκαλιά μου,

Φως μου,

Η μορφή σου έχει γίνει ένα με τη σκέψη μου. Νιώθω πως η καρδιά μου φεύγει από τη θέση της κάθε φορά που η εικόνα σου προβάλλεται στους κρυφούς πόθους του νου μου. Θέλω τον έρωτα σου, το πάθος σου, την αγάπη σου, όλα μόνο για μένα. Ορέγομαι τη σάρκα σου. Σε θέλω κάθε ώρα και στιγμή. Δεν βρίσκω πια κανένα νόημα σε οτιδήποτε δεν ακούει στο όνομα σου. Όμορφη μικρή μου, τι μου έχεις κάνει;

Ανυπομονώντας για την επόμενη συνάντηση μας,

Α.

Τη μέρα που έγινα δική σου,

Αγάπη μου,

Τη στιγμή που σου παρέδωσα το σώμα μου, σου χάρισα και την καρδιά μου. Ήσουν υπέροχος, ήσουν δικός μου και ήμουν δική σου. Δεν είχα φανταστεί ποτέ πριν πως η ένωση δυο ανθρώπων θα γεννούσε τόσα έντονα συναισθήματα. Ξύπνησες μέσα μου τον έρωτα. Θέλω να σε λατρέψω, ψυχή και σώμα. Άφησε με να σε λατρέψω, αγάπη μου.

Δική σου, μόνο δική σου, αγάπη μου,

Ε.Β.

Ημέρα πένθους,

 

Είναι αλήθεια, λοιπόν. Εξαφανίστηκες από την πόλη, νύχτα, σαν κλέφτης. Δείλιασες μόλις ο πατέρας μου έμαθε για μας.
Πως μπόρεσες να λιποτακτήσεις; Πως μπόρεσες να κλωτσήσεις τόσες επιθυμίες; Ποια αλήθεια κυνηγάς μακριά μου; Τι ψάχνεις να βρεις έξω από εμάς; Ο ήλιος και το φεγγάρι υπήρξαν μάρτυρες του πάθους μας. Η καρδιά σου χτυπά για μένα κι εσύ κλείνεις τ’ αυτιά σου. Πόσες νύχτες με πιοτό και μουσική θα μετρήσεις μέχρι να σταματήσεις ν’ ακούς τη μελωδία του έρωτα σου για μένα; Σε πόσα γυναικεία σώματα θα ψάξεις τρόπους να με ξεχάσεις; Πόσο καιρό σκοπεύεις να προσποίησε πως έχουν πράγματι σημασία οι μέρες χωρίς εμένα δίπλα σου; Σε ποιαν άλλη ζωή νομίζεις πως θα σταματήσουν οι ερινύες να σε κυνηγούν επειδή πρόδωσες όσα σχεδιάζαμε;
Υπήρξες δειλός, λίγος για τον έρωτα. Δεν σου άξιζαν όσα σου έδωσα. Κι όμως εγώ θα σου τα ‘δινα πάλι. Για το φως στα μάτια μας την ώρα που γινόμασταν ένα. Για το ρίγος στο στήθος σου όταν ξάπλωνες στο δικό μου. Για τα θέλω που ψιθύρισαν οι σάρκες των χειλιών μας όποτε συναντήθηκαν. Για την αλήθεια των στιγμών που πρόδωσες στο όνομα της ψευδαίσθησης μιας σίγουρης ζωής μακριά μου, εγώ θα σου τα ‘δινα όλα πάλι από την αρχή.
Γιατί η ζωή χωρίς τον έρωτα δεν είναι ζωή. Και γιατί ο έρωτας χωρίς πόνο δεν είναι έρωτας. Μόνο η αγάπη δεν πονά όταν θεριεύει. Δεν προλάβαμε να γίνουμε αγάπη δυνατή, αγάπη μου. Αγάπη από εκείνες που αντέχουν στο χρόνο, που παίρνουν τη θέση που τους αξίζει στην αιωνιότητα της καρδιάς των εραστών που τη γεύτηκαν. Αγάπη για τους εκλεκτούς της ψυχής, τους άφθαρτούς στο πέρασμα των επιπόλαιων ερώτων, εκείνους που με τον καιρό γίνονται αναπόσπαστα κομμάτια της πολύτιμης ζωής.

Γιατί δεν μ’ άφησες να σ’ αγαπήσω, μάτια μου; Γιατί;

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Ακολουθήστε μας!

Ακόλουθοι

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!