Ερωτική αδεία

Δημοσίευση: 11.08.2022

Ετικέτες

Κατηγορία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου,

εσύ εξορκιστή του έρωτά μου,

στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο,

εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών…

Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη!

Όταν με συμπαρασύρεις στο ρυθμό σου,

εγώ σ’ ακολουθώ απόλυτα, κυρίαρχα και λαβωμένη απ’ τις λόγχες σου,

γιατί θαρρώ -τάχα- πως αυτή η στιγμή ανήκει μόνο σε μας,

ξέχωρα απ’ τις άλλες που ξοδεύεις εντεύθεν κι εκείθεν,

σαν τ’ αεράκι που την αύρα μας στιλβώνει,

σαν χαμαιλέοντας σ’ αγκαλιές πρόστυχων υπνοβατών…

Μη μιλάς με λέξεις του «σ’ αγαπώ»,

γιατί εφήμερα τις χρωματίζεις και

το σημασιολογικό φορτίο μοναδικών αναμνήσεών τους αναχαιτίζεις!

Ανθίστασαι στο μεγαλείο που είναι ικανή η ψυχή σου να νιώσει,

απομειώνεις τ’ αποστάγματα τα ηδύποτα, τα ληϊσμένα

στο ερμάριο που φυλάγεις στ’ αρχαιότερο σπήλαιο, αυτό των αισθημάτων.

Σε παραπλανούν αυτές οι ψευδαισθήσεις της νεαράς ηλικίας…

_

γράφει η Βαλεντίνα Νταφλούκα

Ακολουθήστε μας

Πικρή μνήμη

Πικρή μνήμη

Πικρό είναι το τραγούδι μου, μα πιο πικρή η μνήμη που μια αυλαία σφράγισε ολόκληρη εποχή για μια φωτιά που άλωσε ηλιοθρεμμένα σπίτια κι έγινε η ανάμνηση θλίψη κι απαντοχή, που τρέχει πίσω και τρυπά τα βέβηλά τους τείχη να κοινωνήσει, όσο μπορεί, την άκρα αρμονία μες...

Ο νους

Ο νους

Μια χαραμάδα φτάνει, φως κι ας μην έχει, καινούργιους κόσμους για να κτίσει χωρίς την σάρκα να υπολογίζει   Ο δύσμοιρος, σαν μια νέα πραγματικότητα τους πιστεύει. Αρνείται, πως είναι της φαντασίας κύημα, υλικό, που χάνεται σαν σύννεφο στον αέρα. Κτίζει και χαλά,...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ο νους

Ο νους

Μια χαραμάδα φτάνει, φως κι ας μην έχει, καινούργιους κόσμους για να κτίσει χωρίς την σάρκα να υπολογίζει   Ο δύσμοιρος, σαν μια νέα πραγματικότητα τους πιστεύει. Αρνείται, πως είναι της φαντασίας κύημα, υλικό, που χάνεται σαν σύννεφο στον αέρα. Κτίζει και χαλά,...

Στην ουρά του θανάτου

Στην ουρά του θανάτου

Στην ουρά του θανάτου, ο άνθρωπος  κι είναι το τέρας αόρατο κι αόρατα στριφογυρίζει. Σείεται  ανασηκώνεται, με μιας, πολλούς μαζί αρπάζει    Στην ουρά γίνεται χαμός  λες κι ο άνθρωπος αιώνια θα ζήσει  Κτίζει μέγαρα, κάστρα και επαύλεις  Καίει δέντρα, ξεριζώνει...

ΚΛΕΦΤΡΕΣ ΜΑΤΙΕΣ, ΚΛΕΦΤΕΣ ΑΝΑΣΕΣ

ΚΛΕΦΤΡΕΣ ΜΑΤΙΕΣ, ΚΛΕΦΤΕΣ ΑΝΑΣΕΣ

Άξιζε που περίμενε τόσο   Οι ελπίδες άξιζαν περισσότερο Και η μαρτυρική συμβίωση  με τον φόβο πως δεν θα ‘ρθει άξιζε και αυτή    Ήρθα για να επιβιώσω  και να ερωτευτώ Η αποστολή έχει και δώρα  να ξεπερνώ τις δυσκολίες   Απλές σκέψεις Όλες οι περίπλοκες...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου