Ερωτικό, έτσι κι αλλιώς…

27.02.2016

sleeping_woman

Ο αέρας με μοιράζει πάνω στην πλάτη της γης-
Και
Τότε
Γίνομαι ψίθυρος
Γίνομαι ζουζουνάκι που πεταρίζει
πλάι στο αυτί των λουλουδιών
Γίνομαι επικός και ανήκω
Σε μια τάξη αιώνια, μια τάξη
που δεν διασαλεύτηκε
Από την εποχή των άλλων θεών -
Και
έρχομαι
στον ύπνο σου
Μεσημέρι που γελά πάνω απ' τα λιβάδια
Έρχομαι
Ντυμένος άμφια του έρωτα
Και σε φιλώ
Στις παρειές
που κοκκινίζουνε
Προδίνοντας
Του πόθου σου το ξάναμμα
και
Της κάψας την θέρμη..

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου