Εσύ

10.12.2018

 

 

 

 

 


Εσύ με πέταξες στην ποίηση

εσύ μου φόρεσες το παρελθόν

να νικάω τις λέξεις να σκεβρώνω τις έξεις

να ματώνω με σκέψεις

να πλαγιάζω με παύσεις να διαβάζω οράσεις

να μαστιγώνω αιτίες ν’ αχρηστεύω φιλίες.

Το πεθαμένο μου εγώ ξεσκέπασε την ώρα

που θ’ αναπνεύσει η ζωή με του θανάτου την μορφή

το λυτρωμένο μου εγώ αναίρεσε την ώρα

που θα προβάρει η σκιά την βιβλική της φορεσιά

το αναστημένο μου εγώ ματαίωσε την ώρα

που θα πετάξει ο θάνατος τα ψεύτικα κλειδιά

που θα λυγίσει άφευκτα τα αιώνια δεσμά.

Κυκλωμένες ευθείες πλαστουργούν την χαρά μου

εγχαράσσουν με χρείες τα παλιά είδωλά μου

παρεισφρύουν στις λέξεις παρωδούν την δουλειά μου.

 

_

γράφει η Βασιλική Κουτσανδριά

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου