sunbeam

Το χάδι σου κύμα θαλασσινό

σαν νοσταλγία γλυκιά στο μυαλό

καλοκαιριού πορεία χάραξα

είμαι εκείνη, που αγάπησες

δεν άλλαξα.

Είμαι αέρας δροσερός

νότα βροχής

πουλιού τραγούδισμα

είμαι ένα άγγιγμα της γης

μια πέτρα που κυλάει

μέσα απ’ τα βάθη της ψυχής

και πέρασμα γυρεύει.

Στον δρόμο σου διαβαίνει

είμαι εκεί και θα με βρεις

είμαι κοντά σου κι ας προσπερνώ

είμαι δίπλα σου κι ας προχωράω

κι αν προπορεύομαι δεν σε ξεχνάω

κρατάω πάντα στο χέρι μου το άγγιγμά σου

στα βήματά μου έχω οδηγό την αγκαλιά σου

και γίνομαι μικρή ηλιαχτίδα

έχω το φως σου άλλο δεν θέλω

να με αγαπάς όπου πηγαίνω.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!