Ηλιαχτίδα

27.03.2016

sunbeam

Το χάδι σου κύμα θαλασσινό

σαν νοσταλγία γλυκιά στο μυαλό

καλοκαιριού πορεία χάραξα

είμαι εκείνη, που αγάπησες

δεν άλλαξα.

Είμαι αέρας δροσερός

νότα βροχής

πουλιού τραγούδισμα

είμαι ένα άγγιγμα της γης

μια πέτρα που κυλάει

μέσα απ’ τα βάθη της ψυχής

και πέρασμα γυρεύει.

Στον δρόμο σου διαβαίνει

είμαι εκεί και θα με βρεις

είμαι κοντά σου κι ας προσπερνώ

είμαι δίπλα σου κι ας προχωράω

κι αν προπορεύομαι δεν σε ξεχνάω

κρατάω πάντα στο χέρι μου το άγγιγμά σου

στα βήματά μου έχω οδηγό την αγκαλιά σου

και γίνομαι μικρή ηλιαχτίδα

έχω το φως σου άλλο δεν θέλω

να με αγαπάς όπου πηγαίνω.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

“Τα περσινά τους βάζουν για καλά”, του Σπύρου Γούλα

“Τα περσινά τους βάζουν για καλά”, του Σπύρου Γούλα

- γράφει η Αλεξάνδρα Παυλίδη - “Τα περσινά τους βάζουν για καλά” του Σπύρου Γούλα και η ανάσυρση των προσωπικών ναυαγίων. Εκδόσεις Πόλις Από τον Μάιο του 2020 κυκλοφορεί η ποιητική συλλογή του Σπύρου Γούλα, από τις εκδόσεις Πόλις, σε επιμέλεια-διόρθωση Δημήτρη Αθηνάκη...

Η θαλασσοσπηλιά (Νησί θα πει)

Η θαλασσοσπηλιά (Νησί θα πει)

Νησί θα πει κρούστα στεριάς ζωσμένη στο λουλάκι με βράχια ολοτσαλάκωτα, με δαντελένια μέρη, μια φούχτα σπόρια για τ’ αηδόνια στ’ άσπρο πεζουλάκι, κι ένα ραδιόφωνο ανοιχτό, χειμώνα-καλοκαίρι.   Νησί θα πει μοσκοβολιά από σκίνους και θυμάρια, παπαρουνίτσες...

Θάλασσα

Θάλασσα

Γαλάζιο πέπλο της καρδιάς μας τραγούδι νοσταλγικό της μοναξιάς μας μας αγκαλιάζεις, μας δροσίζεις με την γαλάζια σου ομορφιά, μας διαποτίζεις. Μας σαγηνεύεις, μας μεθάς.   Σε μέρη απίθανα μας πας μας ταξιδεύεις δεν σταματάς ούτε στιγμή να μας μαγεύεις. Μα...

14 σχόλια

14 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Ξέχειλο από νοσταλγία, τρυφερότητα κι αγάπη! Πολύ… πολύ… όμορφο το ποίημά σου Άννα μου! Να σαι καλά και να μας αγγίζεις πάντα τόσο τρυφερά! Την αγάπη μου και την καλημέρα μου.

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Χαίρομαι πάρα πολύ Σοφία μου που σου άρεσε, που σε άγγιξε… σε ευχαριστώ για τα όμορφα συναισθήματα σου..καλό μεσημέρι!!

      Απάντηση
  2. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Είσαι, σαν να λέμε,μεταξύ όλων των άλλων. μια rodk and roll στο δρόμο που διαβαίνει… Τι άλλο να θέλει πια ο Χριστιανός για να’ ναι ευτυχής;
    Ενώ εσύ γίνεσαι μια ηλιαχτίδα από το το φως του κι’ άλλο τίποτα δεν ζητάς από το να σ’ αγαπάει.

    Ωραίο πολύ ωραίο ΆΝΝΑ. Καλη Κυριακή

    Απάντηση
  3. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Πόση τρυφερότητα μπορεί να χωρέσει σε 104 λέξεις!!!!!!!!! ΑΠΕΙΡΗ !!!!!!!!!! Υπέροχα δοσμένο …πολύ καλογραμμένο!
    Μπράβο Αννα!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  4. Χριστίνα Σουλελέ

    Γεμάτο φως! Το έχουν αυτό οι ηλιαχτίδες.
    Τρυφερό! Το ‘χουν αυτό τα χάδια των κυμάτων.
    Ρομαντικό! Το ΄χουν αυτό τα αγγίγματα των χεριών που κρατιούνται, ακόμη κι αν κάποιος από τους δυο προπορεύεται.
    Γεμάτο φως, ρομαντικό, τρυφερό το ποίημά σου. Μπράβο Άννα!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Πολύ όμορφα λόγια Χριστίνα μου!Το έχουν αυτό οι άνθρωποι που αναζητουν ανοιχτούς ορίζοντες!Σε ευχαριστώ πάρα πολύ 🙂

      Απάντηση
  5. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ τρυφερό Άννα μου!!!!

    Υπέροχη κατακλείδα 🙂

    Απάντηση
  6. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Μια αχτίδα απ αυτές που μπαίνουν από το παράθυρο της ψυχής και μένει εκεί!!! Μπράβο!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου