Ηλιαχτίδα

27.03.2016

sunbeam

Το χάδι σου κύμα θαλασσινό

σαν νοσταλγία γλυκιά στο μυαλό

καλοκαιριού πορεία χάραξα

είμαι εκείνη, που αγάπησες

δεν άλλαξα.

Είμαι αέρας δροσερός

νότα βροχής

πουλιού τραγούδισμα

είμαι ένα άγγιγμα της γης

μια πέτρα που κυλάει

μέσα απ’ τα βάθη της ψυχής

και πέρασμα γυρεύει.

Στον δρόμο σου διαβαίνει

είμαι εκεί και θα με βρεις

είμαι κοντά σου κι ας προσπερνώ

είμαι δίπλα σου κι ας προχωράω

κι αν προπορεύομαι δεν σε ξεχνάω

κρατάω πάντα στο χέρι μου το άγγιγμά σου

στα βήματά μου έχω οδηγό την αγκαλιά σου

και γίνομαι μικρή ηλιαχτίδα

έχω το φως σου άλλο δεν θέλω

να με αγαπάς όπου πηγαίνω.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη περιμένει εσένα, Ορφέα, να την σώσεις μόνη της κάθεται και μαστίζεται από τα όρνια που την ψυχή της τυραννούν. Φίδια στραγγίζουν το αίμα της  με την δηλητηριώδη γλώσσα τους  κι αυτή κάθεται κι αλείφει τις πληγές στο κορμί της που ακόμη αιμορραγούν... Εσένα,...

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

14 σχόλια

14 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Ξέχειλο από νοσταλγία, τρυφερότητα κι αγάπη! Πολύ… πολύ… όμορφο το ποίημά σου Άννα μου! Να σαι καλά και να μας αγγίζεις πάντα τόσο τρυφερά! Την αγάπη μου και την καλημέρα μου.

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Χαίρομαι πάρα πολύ Σοφία μου που σου άρεσε, που σε άγγιξε… σε ευχαριστώ για τα όμορφα συναισθήματα σου..καλό μεσημέρι!!

      Απάντηση
  2. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Είσαι, σαν να λέμε,μεταξύ όλων των άλλων. μια rodk and roll στο δρόμο που διαβαίνει… Τι άλλο να θέλει πια ο Χριστιανός για να’ ναι ευτυχής;
    Ενώ εσύ γίνεσαι μια ηλιαχτίδα από το το φως του κι’ άλλο τίποτα δεν ζητάς από το να σ’ αγαπάει.

    Ωραίο πολύ ωραίο ΆΝΝΑ. Καλη Κυριακή

    Απάντηση
  3. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Πόση τρυφερότητα μπορεί να χωρέσει σε 104 λέξεις!!!!!!!!! ΑΠΕΙΡΗ !!!!!!!!!! Υπέροχα δοσμένο …πολύ καλογραμμένο!
    Μπράβο Αννα!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  4. Χριστίνα Σουλελέ

    Γεμάτο φως! Το έχουν αυτό οι ηλιαχτίδες.
    Τρυφερό! Το ‘χουν αυτό τα χάδια των κυμάτων.
    Ρομαντικό! Το ΄χουν αυτό τα αγγίγματα των χεριών που κρατιούνται, ακόμη κι αν κάποιος από τους δυο προπορεύεται.
    Γεμάτο φως, ρομαντικό, τρυφερό το ποίημά σου. Μπράβο Άννα!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Πολύ όμορφα λόγια Χριστίνα μου!Το έχουν αυτό οι άνθρωποι που αναζητουν ανοιχτούς ορίζοντες!Σε ευχαριστώ πάρα πολύ 🙂

      Απάντηση
  5. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ τρυφερό Άννα μου!!!!

    Υπέροχη κατακλείδα 🙂

    Απάντηση
  6. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Μια αχτίδα απ αυτές που μπαίνουν από το παράθυρο της ψυχής και μένει εκεί!!! Μπράβο!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου