Ηλιαχτίδα

27.03.2016

sunbeam

Το χάδι σου κύμα θαλασσινό

σαν νοσταλγία γλυκιά στο μυαλό

καλοκαιριού πορεία χάραξα

είμαι εκείνη, που αγάπησες

δεν άλλαξα.

Είμαι αέρας δροσερός

νότα βροχής

πουλιού τραγούδισμα

είμαι ένα άγγιγμα της γης

μια πέτρα που κυλάει

μέσα απ’ τα βάθη της ψυχής

και πέρασμα γυρεύει.

Στον δρόμο σου διαβαίνει

είμαι εκεί και θα με βρεις

είμαι κοντά σου κι ας προσπερνώ

είμαι δίπλα σου κι ας προχωράω

κι αν προπορεύομαι δεν σε ξεχνάω

κρατάω πάντα στο χέρι μου το άγγιγμά σου

στα βήματά μου έχω οδηγό την αγκαλιά σου

και γίνομαι μικρή ηλιαχτίδα

έχω το φως σου άλλο δεν θέλω

να με αγαπάς όπου πηγαίνω.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

Αστρόσκονη

Αστρόσκονη

Παίρνεις το κάρβουνο και σχεδιάζεις. Τι σχεδιάζεις παιδί; Σχεδιάζεις ό,τι ζωντανό βλέπεις, με το κάρβουνο τα χέρια σου βάφονται, όμως όχι μαύρα. Γεμίζουν χρώματα. Παίρνεις τις ξυλομπογές και ζωγραφίζεις. Τι ζωγραφίζεις μικρέ άνθρωπε; Ζωγραφίζεις βουνά, λίμνες, κι...

Πρώτη επαφή

Πρώτη επαφή

Το μυαλό τα συνδέει περίεργα τα βιώματα. Οι στιγμές είναι σαν γυμνά σώματα, που ντρέπονται για την γύμνια τους.   Ένα πρόσωπο ξαφνικά σου φέρνει αναγούλα. Οι στιγμές μαζί του είναι σαν πληγές στα ούλα, που πονούν όταν αγγίζεις τις πτυχές τους.   Ένα μέρος...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πρώτη επαφή

Πρώτη επαφή

Το μυαλό τα συνδέει περίεργα τα βιώματα. Οι στιγμές είναι σαν γυμνά σώματα, που ντρέπονται για την γύμνια τους.   Ένα πρόσωπο ξαφνικά σου φέρνει αναγούλα. Οι στιγμές μαζί του είναι σαν πληγές στα ούλα, που πονούν όταν αγγίζεις τις πτυχές τους.   Ένα μέρος...

2021

2021

Ντοπαρισμένοι εγκέφαλοι. Θεϊκά συναισθήματα σε σώματα θνητά. Πόλεμοι αναίμακτοι. Το αίμα μας τελείωσε, η παράνοια δίνει γροθιά στα σωθικά. Ταξικοί παλαίμαχοι. Μεταφέρουμε τη θλίψη μας με τα γυμνά μας πέλματα και βάζουμε φωτιά σ’ ό,τι γεννά φθορά.   Και μετά μία...

Εποχικά

Εποχικά

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

14 σχόλια

14 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Ξέχειλο από νοσταλγία, τρυφερότητα κι αγάπη! Πολύ… πολύ… όμορφο το ποίημά σου Άννα μου! Να σαι καλά και να μας αγγίζεις πάντα τόσο τρυφερά! Την αγάπη μου και την καλημέρα μου.

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Χαίρομαι πάρα πολύ Σοφία μου που σου άρεσε, που σε άγγιξε… σε ευχαριστώ για τα όμορφα συναισθήματα σου..καλό μεσημέρι!!

      Απάντηση
  2. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Είσαι, σαν να λέμε,μεταξύ όλων των άλλων. μια rodk and roll στο δρόμο που διαβαίνει… Τι άλλο να θέλει πια ο Χριστιανός για να’ ναι ευτυχής;
    Ενώ εσύ γίνεσαι μια ηλιαχτίδα από το το φως του κι’ άλλο τίποτα δεν ζητάς από το να σ’ αγαπάει.

    Ωραίο πολύ ωραίο ΆΝΝΑ. Καλη Κυριακή

    Απάντηση
  3. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Πόση τρυφερότητα μπορεί να χωρέσει σε 104 λέξεις!!!!!!!!! ΑΠΕΙΡΗ !!!!!!!!!! Υπέροχα δοσμένο …πολύ καλογραμμένο!
    Μπράβο Αννα!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  4. Χριστίνα Σουλελέ

    Γεμάτο φως! Το έχουν αυτό οι ηλιαχτίδες.
    Τρυφερό! Το ‘χουν αυτό τα χάδια των κυμάτων.
    Ρομαντικό! Το ΄χουν αυτό τα αγγίγματα των χεριών που κρατιούνται, ακόμη κι αν κάποιος από τους δυο προπορεύεται.
    Γεμάτο φως, ρομαντικό, τρυφερό το ποίημά σου. Μπράβο Άννα!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Πολύ όμορφα λόγια Χριστίνα μου!Το έχουν αυτό οι άνθρωποι που αναζητουν ανοιχτούς ορίζοντες!Σε ευχαριστώ πάρα πολύ 🙂

      Απάντηση
  5. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ τρυφερό Άννα μου!!!!

    Υπέροχη κατακλείδα 🙂

    Απάντηση
  6. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Μια αχτίδα απ αυτές που μπαίνουν από το παράθυρο της ψυχής και μένει εκεί!!! Μπράβο!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου