Η άμμος

19.10.2014

 

 

 

Ακουμπώ με τα δάχτυλά μου την άμμο

και νοιώθω σα να σε κρατώ.

Την κλείνω σφιχτά μέσα στις παλάμες μου

κι αφήνομαι.

Παρασύρεται και μαζί της φεύγω κι εγώ.

Ένας από τους κόκκους της είμαι που σ’ αναζητά

και θέλει να σ’ ανταμώσει ξανά, πάλι από την αρχή

όλα να τα ζήσουμε.

Όλες οι αισθήσεις μου παγιδευμένες στου χρόνου τη δίνη

που καλπάζει στων κυμάτων τις πλάτες.

Φεύγω, σ’ ακολουθώ ώσπου να σε πιάσω.

Δρασκελίζω τις θάλασσες και θέλω να σε φτάσω.

Η ψυχή μου μακριά σου είναι άγονη, διψασμένη γη

τ’ Αυγούστου.

 Άδεια. 

 

_

γράφει ο Κώστας Βελούτσος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Ένας από τους κόκκους της είμαι που σ’ αναζητά
    και θέλει να σ’ ανταμώσει ξανά, πάλι από την αρχή
    όλα να τα ζήσουμε”

    Πολύ όμορφο!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου