Η άμμος

19.10.2014

 

 

 

Ακουμπώ με τα δάχτυλά μου την άμμο

και νοιώθω σα να σε κρατώ.

Την κλείνω σφιχτά μέσα στις παλάμες μου

κι αφήνομαι.

Παρασύρεται και μαζί της φεύγω κι εγώ.

Ένας από τους κόκκους της είμαι που σ’ αναζητά

και θέλει να σ’ ανταμώσει ξανά, πάλι από την αρχή

όλα να τα ζήσουμε.

Όλες οι αισθήσεις μου παγιδευμένες στου χρόνου τη δίνη

που καλπάζει στων κυμάτων τις πλάτες.

Φεύγω, σ’ ακολουθώ ώσπου να σε πιάσω.

Δρασκελίζω τις θάλασσες και θέλω να σε φτάσω.

Η ψυχή μου μακριά σου είναι άγονη, διψασμένη γη

τ’ Αυγούστου.

 Άδεια. 

 

_

γράφει ο Κώστας Βελούτσος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Τα τζάμια του παραθύρου ένα χέρι καθαρίζει, λες καθαρίζει τον ουρανό, τα σύννεφα του χειμώνα.   Το ημερολόγιο κρέμεται στον τοίχο.  Η μαθήτρια σε ένα τετραγωνάκι εκεί γράφει: «μέρα με ήλιο!».   Φυσάει αέρας δροσερός και ο ανεμοδείχτης τιμόνι που στριφογυρνάει στης...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Ένας από τους κόκκους της είμαι που σ’ αναζητά
    και θέλει να σ’ ανταμώσει ξανά, πάλι από την αρχή
    όλα να τα ζήσουμε”

    Πολύ όμορφο!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου