Select Page

Η αποδόμηση του Έρωτα

Η αποδόμηση του Έρωτα

 

 

Ο κύριος Γλυπτάκης, όνομα και πράμα, είναι ένας σπουδαίος γλύπτης τεραστίου μεγέθους φήμης. Τα έργα του κοσμούν διάφορα πολιτιστικά κέντρα και η τεχνική του διδάσκεται στη Σχολή Καλών Τεχνών ως μία από τις πιο μοντέρνες τεχνικές που μπορεί κανείς να εφαρμόσει, σκαλίζοντας μια απλή πέτρα. Χρόνια τώρα, τριγυρνά σε διάφορες εκδηλώσεις προς τιμήν του και ευχαριστεί το φανατικό του κοινό. Χαμογελά πάντα και δηλώνει ευτυχισμένος, γιατί κάνει αυτό που αγαπούσε από μικρός.

Πράγματι, ο Ιάσωνας Γλυπτάκης, σαν τριγυρνούσε με κοντά παντελονάκια και ξυπόλητος σε ένα μικρό χωριό των Χανίων, δεν έπαιζε με όλη την πιτσιρικαρία του χωριού, ούτε έτρεχε στις θάλασσες για βουτιές και κυνηγητά. Αυτό που τον γοήτευε ήταν να παρακολουθεί τον παππού του να φτιάχνει γλάστρες και πιθάρια από πηλό. Ο παππούς του, του έδινε ένα κομμάτι από πηλό και τον δασκάλευε πώς να το τιθασεύσει στο τροχό, μα εκείνος άρπαζε τη μπάλα του πηλού και έφτιαχνε σπίτια, παιδιά και ζώα. Γέλαγε ο παππούς με τις δημιουργίες του και τις βάζανε να ψηθούν μαζί με τις γλάστρες, δίνοντάς τους ο,τι όνομα μπορούσε να φανταστεί κανείς.

Ο μεγάλος γλύπτης, τον τελευταίο καιρό είναι βουτηγμένος στο εργαστήριό του. Μεγάλη η πρόκληση για εκείνον. Ένας παγκόσμιος διαγωνισμός γλυπτικής! «Η αποδόμηση του θεού Έρωτα» ήταν η θεματική του διαγωνισμού και αυτό από μόνο του προκαλούσε τον γλύπτη μας. Μέρες τώρα, έγραφε και ξαναέγραφε τις ιδέες του, ζωγράφιζε λεπτομέρειες και λεπτομέρειες και διάβαζε ο,τι πιο μοντέρνο βιβλίο γλυπτικής κυκλοφορούσε. «Έπρεπε να γίνει ανατρεπτικός, να λειτουργήσει σε μια μοντέρνα βάση, ίσως και πιο μινιμαλιστική», σκεφτόταν υιοθετώντας την κουλτούρα της εποχής. Οι μέρες πέρναγαν και ο κύριος Γλυπτάκης κατοικούσε πλέον μόνιμα στο εργαστήριό του, υλοποιώντας πυρετωδώς τη νέα του έμπνευση.

Τα τρία του 16άρια, όπως ονόμαζε την κόρη του, με τις άλλες δύο φιλενάδες της, τον παρακολουθούσαν σε όλη του την πορεία. Καθόντουσαν συχνά στο εργαστήριο, ζωγραφίζοντας ή παίζοντας με διάφορες μπογιές και ένα σωρό άλλα υλικά που είχε η αποθήκη του εργαστηρίου και αποτύπωναν τις εφηβικές τους ανησυχίες. Περίμεναν πώς και πώς το νέο δημιούργημά του. Βλέπετε, σε τέτοια ηλικία, ένας τίτλος που περιέχει μέσα του τη λέξη Έρωτας αποτελεί πηγή ενθουσιασμού. Η καθεμιά από αυτές είχε έναν αβάσταχτο έρωτα που την κρατούσε ξάγρυπνη και πότε πλάνταζαν όλες στα κλάματα και πότε γέλαγαν μέχρι δακρύων. «Αχ… έρωτας» λέγανε η μία στην άλλη και αγκαλιαζόντουσαν, ακούγοντας ο,τι καψουροτράγουδο κυκλοφορούσε, στα χρωματιστά τους ακουστικά.

Πέρασαν 3 μήνες σκληρής δουλειάς και ο κύριος Γλυπτάκης επιτέλους είχε δημιουργήσει τον Έρωτά του. Ευτυχισμένος ξυπνούσε κάθε μέρα στο εργαστήριό του και θαύμαζε το δημιούργημά του. Τα είχε όλα όσα ζητούσε η εποχή. Μοντέρνος. Ανατρεπτικός. Ώριμος και ολίγον τι ψυχασθενής. Έκανε την υπέρβαση! Μόνο σαν σκεφτόταν τον πρώτο του δάσκαλο, σκοτείνιαζε. Δεν τολμούσε καν να μπει στη διαδικασία να του εξηγήσει τι εστί αποδόμηση και γιατί λειτούργησε τόσο σκληρά στην πέτρα του. Μα αμέσως τα ξέχναγε εύκολα όλα. Φανταζόταν νέα κεφάλαια στη σχολή που θα βασίζονται πλέον στην εξέλιξη της τεχνικής του και πολλές παρουσιάσεις σε διάφορα μέρη της χώρας.

Λίγο πριν την παρουσιάσει στους υπεύθυνους του διαγωνισμού, έντυσε το άγαλμά του με ένα λευκό σεντόνι και κάλεσε την ομάδα του, τα τρία του δεκαεξάρια και τις έβαλε στη σειρά. Ύστερα, με ύφος τράβηξε το σεντόνι κάνοντας τα αποκαλυπτήριά του και γύρισε να θαυμάσει κι εκείνος, λες και το έβλεπε για πρώτη φορά. Βυθίστηκε τόσο πολύ στο έργο του, που δεν συνειδητοποίησε πως το κοινό του δεν έβγαζε άχνα. Λίγα λεπτά μετά, γύρισε να τις δει και με μία επιτηδευμένη έκφραση δήθεν ντροπής, ζήτησε τη γνώμη τους. Απέναντί του είχε τη φρέσκια σοδειά των θαυμαστών του, που επιζητούν το ακραίο, το μοντέρνο, το διαφορετικό. Τις είχε κερδίσει, ήταν σίγουρος!

 

Τότε η Αρετή, η κόρη του, σηκώθηκε όρθια και πλησίασε το άγαλμα.

-Πατέρα, ο τίτλος μιλούσε για το θεό Έρωτα ε; ρωτούσε μπερδεμένη

- Ε για την αποδομ... ναι… ναι… για το θεό Έρωτα είπε χωρίς να της εξηγήσει παραπάνω μήπως και την μπερδέψει

- Και αυτός είναι ο Έρωτας; είπε κάνοντας γύρους από το άγαλμα.

- Ναι, αυτός είναι ο νέος Έρωτας! είπε γελώντας θριαμβευτικά

- Μάλιστα, και γιατί βαστάει μαχαίρι; είπε με απορία

- Α... αυτό είναι το νέο του όπλο. Που πληγώνει και ματώνει τις καρδιές! έλεγε έχοντας ξεχάσει σε τι κοινό απευθυνόταν

 

Η Αρετή στάθηκε αμίλητη, κοιτάζοντας το άγαλμα, μη μπορώντας να ρωτήσει κάτι άλλο. Τότε, η Ελπίδα η φίλη της, σηκώθηκε δίπλα της και συνέχισε τις ερωτήσεις

- Κύριε Ιάσωνα, γιατί τον κάνατε τόσο μεγάλο και άσχημο; φώναξε με απελπισμένο ύφος

- Αχ... μικρή μου Ελπίδα. Ένα μωρό δε θα μας πλήγωνε έτσι. Τον έφτιαξα μεγάλο και άσχημο για να γίνει πιο αληθινός. Όπως ακριβώς είναι ο πραγματικός έρωτας! Αυτή είναι η αποδόμηση που ζητούσα! Κανείς δε θα έχει φτάσει ως εδώ! έλεγε χαρούμενα

 

Τα δύο κορίτσια κοιταζόντουσαν χωρίς να μπορούν να αρθρώσουν κάτι. Ύστερα κοιτάζαν το έργο, δήθεν παρατηρώντας το, ξεκλέβοντας λίγο χρόνο για να ηρεμήσουν. Ο κύριος Γλυπτάκης ξαναβυθίστηκε στη δημιουργία του. Ήδη φανταζόταν τον εαυτό του να πηγαίνει στο βάθρο της απονομής του βραβείου του και να εξηγεί αναλυτικά πώς κατάφερε να αποδομήσει μια τόσο στερεότυπη μορφή. Κανείς δεν είχε δει την Αγάπη, το τρίτο 16αρι της παρέας, που είχε δάκρυα στα μάτια της. Κοίταζε καθισμένη στην καρέκλα της το έργο του κύριου Ιάσωνα και δε μπορούσε καν να ανασάνει. Λίγη ώρα μετά, εκεί στην απόλυτη σιωπή όλων, άρχισε να χειροκροτάει! Ο κύριος Γλυπτάκης γύρισε ενθουσιασμένος. Το χειροκρότημα τον ξύπνησε μαλακά από το επιτυχημένο του όνειρο.

-Τα συγχαρητήριά μου κύριε Ιάσωνα! Καταφέρατε μέσα σε λίγα λεπτά να μου καταστρέψετε οποιαδήποτε ελπίδα είχα για αυτό που λένε Αγάπη και Έρωτα. Έχετε δίκιο, μάταια περιμένω την μητέρα μου να ξαναγυρίσει στον πατέρα μου, μάταια περιμένω πως θα αγαπηθώ και εγώ. Έχετε δίκιο. Μαχαίρι κρατάει. Και μας πληγώνει. Και μας καταστρέφει. Δίκιο! Σε αυτή την εποχή δεν υπάρχει αγάπη! είπε και έφυγε κλαίγοντας.

 

Ο κύριος Γλυπτάκης έμεινε να παρατηρεί πότε το έργο του, πότε την άδεια καρέκλα της Αγάπης και πότε τα άλλα δύο κορίτσια που μάζευαν σιγά σιγά τα πράγματά τους για να πάνε να βρούνε την πληγωμένη τους φίλη. Δεν είχε καταλάβει πώς κατάφερε να κρατήσει εκείνος το μαχαίρι που είχε φτιάξει και να πληγώσει μια τόσο αθώα καρδιά.

Για να μη σας τα πολυλογώ, ο κύριος Γλυπτάκης αποσύρθηκε από το διαγωνισμό, κάνοντας σάλο τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Το νέο του γλυπτό, το μοντέρνο, το ανατρεπτικό, έγινε ένας καταπληκτικός καλόγερος στο εργαστήριο. Όσο πιο πολύ κρυβόταν, τόσο το καλύτερο. Όσο για την 16αρα του Αγάπη, που τον έκανε να ξυπνήσει από τον εμπορικό λήθαργο, έφτιαξε ένα νέο αγαλματάκι της παραδοσιακής θεότητας, όπως ακριβώς τον θέλουν τα παραμύθια και οι ρομαντικές ιστορίες και της σκάλισε στη βάση του, μια ιερή αλήθεια, ίσως και δική του εσωτερική ελπίδα και ευχή:

«η Αγάπη ουδέποτε εκπίπτει»

 

Της το έδωσε μια νύχτα φεγγαρένια και της έκλεισε το μάτι τρυφερά... εισπράττοντας την πιο όμορφη επιβεβαίωση της τέχνης του, ένα εφηβικό χαμόγελο και μια αγκαλιά...

 

_

γράφει η Μάχη Τζουγανάκη 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

13 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Μάχη μου ειλικρινά εξαιρετικό!!!
    Πόσο χαίρομαι πάντα να σε διαβάζω!!
    Η φανατασία σου με συναρπάζει!!

    Ένας αγαλματένιος Έρωτας τόσο αληθινός!!
    Ένας Έρωτας με πολλαπλά πρόσωπα.

    Μα έτσι δεν είναι και στη ζωή;

    Απάντηση
    • Γλυπτάκης Ιάσωνας

      Αγαπητή Ελένη,

      σε ευχαριστώ που συμπάθησες τη μικρή μου ιστορία. Καμιά φορά , αρκεί μια…Αγάπη…για να σου αλλάξει τη ρότα… Θα χαρώ να σε δω στο νέο εργαστήριο που άνοιξα σε ένα μικρό χωριό των Χανίων, που διδάσκω πώς να δίνει κανείς σε μια πέτρα το σχήμα της Αγάπης…

      Ευγνώμων… 😉

      Απάντηση
      • Ανώνυμος

        Αξιότιμε κε Ιάσονα,ο τρόπος που σας προσέγγισε η κα Ελένη είναι αληθινή κάθαρση!!!

        Απάντηση
        • Γλυπτακης Ιασωνας

          Σε ευχαριστώ αγαπητέ μου ανωνυμε… 😉

          Απάντηση
  2. Παναγιώτης Σκοπετέας

    … θές με ὡς σφραγῖδα ἐπὶ τὴν καρδίαν σου,
    ὡς σφραγῖδα ἐπὶ τὸν βραχίονά σου·
    ὅτι κραταιὰ ὡς θάνατος ἀγάπη,
    σκληρὸς ὡς ᾅδης ζῆλος·

    περίπτερα αὐτῆς περίπτερα πυρός, φλόγες αὐτῆς·

    ὕδωρ πολὺ οὐ δυνήσεται σβέσαι τὴν ἀγάπην,
    καὶ ποταμοὶ οὐ συγκλύσουσιν αὐτήν …

    Η ΝΥΦΗ

    Βάλε με σφραγίδα στην καρδιά σου,
    ωσάν σφραγίδα στο μπράτσο σου·
    είναι δυνατή η αγάπη σαν το θάνατο
    και σκληρός ο πόθος σαν τον άδη·
    οι σπίθες της είναι σπίθες της φωτιάς,
    φλόγα του Θεού.

    Νερά ποτάμια δεν μπορούν
    να σβήσουν την αγάπη.

    (μετάφραση Γιώργος Σεφέρης)

    Από το Άσμα Ασμάτων !

    Πανέμορφο Μάχη το διήγημά σου !
    Όπως πάντα …

    Απάντηση
    • Μάχη

      ….μα πόσο όμορφη η επιλογή από το Άσμα Ασμάτων!

      Ομόρφυναν το διήγημά μου…!

      Απάντηση
  3. Αννα Ρουμελιωτη

    Για καποιο λογο που δεν μπορω να εξηγησω ηξερα απο τις πρωτες γραμμες που διαβασα πως εσυ εχεις γραψει αυτην την ιστορια….. η Αγαπη, η Φαντασια ουδεποτε εκπιπτει….το ταλεντο νομιζω επισης.Μπραβο και παλι μπραβο!!!!!Ειμαι σιγουρη πως απο το εργαστηριο σου θα βγουν δημιουργηματα αγαπης!!!!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Άννα μου, από το πρώτο κείμενο που ανέβασα εδώ μέχρι σήμερα, με συντροφεύουν τα καλά σου λόγια. Πολύτιμα υλικά για το εργαστήριο της ψυχής μου… σε ευχαριστώ πολύ…

      Καλό σου βράδυ!

      Απάντηση
  4. Ανώνυμος

    Κυρία Μάχη νοιώθω ευλογημένος που σας διαβάζω!!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Σε ευχαριστώ πολύ…τιμή μου…

      Απάντηση
  5. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Χίλια μπράβο Μάχη!!! Έχεις κατακτήσει τόσα πολλά, αλλά πάνω απ’ όλα είσαι ανεξάντλητη. Τα κείμένά σου, το ύφος σου αναγνωρίζονται ως σύνολο, αλλά δεν μανιερίζεις ούτε κατ’ ελάχιστο. Κανείς δεν μπορεί να πει πως έμαθε πια το γράψιμό σου και βαριέται να διαβάσει το επόμενο, Γράφε, να χαιρόμαστε υπέροχα λογοτεχνικά κείμενα που βουτάνε σε βαθιά νερά!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Απόστολε το λιγότερο που μπορώ να κάνω είναι να σε ευχαριστήσω θερμά για τη συγγραφική σου παρέα και την δύναμη που μου δίνεις με τα όμορφα σχόλιά σου. Καλό απόγευμα!

      Απάντηση
  6. Ασημινα Λεοντη

    Εκπληκτικο Μαχη….απο καθε αποψη
    Ολα σου τα πονηματα θαυμαστα μα με αυτο εκανες την υπερβαση με το πως ενας γονιος πλαθει την αγαπη στα παιδια του..!
    Συγχαρητηρια το λιγοτερο που εχω να πω!!
    Ευχαριστω!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Ακολουθήστε μας!

Ακόλουθοι

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!