Η ατραξιόν του χωριού (5 Μάη)

2.04.2015

 

Μοναχικό τον είπαν και ψέμα δεν είναι.

Μαγκούφης, λιγομίλητος, στρυφνός.

Που σαν του μιλήσεις δε σου απαντάει

σε κοιτάζει μονάχα και φεύγει σκυφτός.

 

Σίγουρα μέσα του ένα σαράκι τον τρώει.

Γυναίκας είναι; Χαμός παιδιού;

Τι ακριβώς, κανείς τους δεν ξέρει

εικασίες ακούς, φαντασίες του μυαλού.

 

Η κοψιά του ταιριάζει με αριστοκράτη,

στο βλέμμα του διακρίνεις την ηρεμία σοφού,

δίχως να πει ή να κάνει κάτι

αποπνέει προς όλους, το αίσθημα σεβασμού.

 

Σε χαρές και σε γλέντια, απόμακρος στέκει

σαν να συλλογάτε δικές του, αλλοτινές εποχές.

Δόξες μάταιες που έχουν περάσει

και τώρα βασανίζουν το νου μ’ ενοχές.

 

Τις νύχτες αντιλάλει στις ρεματιές η φωνή του,

μονολογώντας τρομάζει τα ξωτικά της ψυχής.

Εκλιπαρεί το φεγγάρι να χαθεί απ’ τη ζωή του,

να τον εύρει νεκρό το φως της αυγής.

 

Μοναχά κάθε χρόνο στις πέντε του Μάη

καλοντυμένος γυρίζει τις γειτονιές του χωριού.

Μοιάζει σαν κάτι αυτός να γιορτάζει

κι όλο κερνάει στο καφενείο του «τρελού».

 

Μα σήμερα που ξημέρωσε πέντε του Μάη

το κατώφλι δεν πέρασε του έρμου σπιτιού.

Κι όλο το χωριό αυτόν αποζητάει…

Τον μαγκούφη, τον στρυφνό, την ατραξιόν του χωριού.

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Προσκλητήριο άγγελμα η ανυπόταχτη ζωή ξέχωρης προσωπικής δημιουργίας και ολοκλήρωσης, με ρήξεις ανοιχτές, ανατροπές και επινοήσεις. Ο χρόνος, αξίωμα αναγνώρισης και δοκιμασία για δραστικές αλλαγές, σχεδιασμούς και υπερβάσεις. Ο τόπος, αναφορά, σπονδή και σημειολογία...

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    πολύ όμορφο…Μου φέρατε στο μυαλό κάποιες δικές μου τέτοιες φιγούρες…

    [Της Αγίας Ειρήνης…ωραία γιορτή..]

    Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Η Ατραξιόν του χωριού. Όλοι πιθανόν να έχουμε μια τέτοια ιδιαίτερη μορφή στο μυαλό μας..
    “Παράξενο” τον αποκαλούν συνήθως.. Πολύ γοητευτική ιστορία!!

    Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    Η ατραξιόν του χωριού. Όλοι έχουμε πιθανόν συναντήσει μια τέτοια ιδιαίτερη μορφή…
    Συνήθως τον αποκαλούν “παράξενο”.
    Πολύ γοητευτική ιστορία!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου