Η ατραξιόν του χωριού (5 Μάη)

2.04.2015

 

Μοναχικό τον είπαν και ψέμα δεν είναι.

Μαγκούφης, λιγομίλητος, στρυφνός.

Που σαν του μιλήσεις δε σου απαντάει

σε κοιτάζει μονάχα και φεύγει σκυφτός.

 

Σίγουρα μέσα του ένα σαράκι τον τρώει.

Γυναίκας είναι; Χαμός παιδιού;

Τι ακριβώς, κανείς τους δεν ξέρει

εικασίες ακούς, φαντασίες του μυαλού.

 

Η κοψιά του ταιριάζει με αριστοκράτη,

στο βλέμμα του διακρίνεις την ηρεμία σοφού,

δίχως να πει ή να κάνει κάτι

αποπνέει προς όλους, το αίσθημα σεβασμού.

 

Σε χαρές και σε γλέντια, απόμακρος στέκει

σαν να συλλογάτε δικές του, αλλοτινές εποχές.

Δόξες μάταιες που έχουν περάσει

και τώρα βασανίζουν το νου μ’ ενοχές.

 

Τις νύχτες αντιλάλει στις ρεματιές η φωνή του,

μονολογώντας τρομάζει τα ξωτικά της ψυχής.

Εκλιπαρεί το φεγγάρι να χαθεί απ’ τη ζωή του,

να τον εύρει νεκρό το φως της αυγής.

 

Μοναχά κάθε χρόνο στις πέντε του Μάη

καλοντυμένος γυρίζει τις γειτονιές του χωριού.

Μοιάζει σαν κάτι αυτός να γιορτάζει

κι όλο κερνάει στο καφενείο του «τρελού».

 

Μα σήμερα που ξημέρωσε πέντε του Μάη

το κατώφλι δεν πέρασε του έρμου σπιτιού.

Κι όλο το χωριό αυτόν αποζητάει…

Τον μαγκούφη, τον στρυφνό, την ατραξιόν του χωριού.

Ακολουθήστε μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

Συναυλία

Συναυλία

 Το αίσθημα στις συναυλίες, οι κρυφές μας συνομιλίες.  Δυνατά χειροκροτήματα, απαλά μικρά αγγίγματα.  Εικόνες από κτήρια, χειμώνα δίπλα από τα κοιμητήρια.  Φωνή αγγέλου, ξένη γλώσσα, μεταφράζω στο αυτί σου και κοιτάς αλλού.  Το σκοτάδι κρύβει τα γλυκά εκφραστικά σου...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    πολύ όμορφο…Μου φέρατε στο μυαλό κάποιες δικές μου τέτοιες φιγούρες…

    [Της Αγίας Ειρήνης…ωραία γιορτή..]

    Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Η Ατραξιόν του χωριού. Όλοι πιθανόν να έχουμε μια τέτοια ιδιαίτερη μορφή στο μυαλό μας..
    “Παράξενο” τον αποκαλούν συνήθως.. Πολύ γοητευτική ιστορία!!

    Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    Η ατραξιόν του χωριού. Όλοι έχουμε πιθανόν συναντήσει μια τέτοια ιδιαίτερη μορφή…
    Συνήθως τον αποκαλούν “παράξενο”.
    Πολύ γοητευτική ιστορία!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου