Η Αυτού μεγαλειότης

Δημοσίευση: 19.01.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Απέραντο βασίλειο στα πόδια σου εμπρός
Νύφη είν’ η σελήνη και ο ήλιος ο γαμπρός
Ο οίνος και ο λόγος τους στο στόμα τους πικρός
Μάρτυρας όποιος ανόητα εγράφτηκε νεκρός.

Η Αυτού μεγαλειότης θεωρείται δεδομένη
Η σοφία ένσοφα στον κόσμο μοιρασμένη
Μα, ο νους του ανθρώπου μπρος Του απίστευτα μικρός
Ποτέ δε βλέπει ότι δίπλα του υπάρχει ο Θεός.
Στις λίμνες που είν’ σα ζωγραφιά, στα άδυτα του βάλτου
Στα χρώματα του ουρανού, στο γίνεται του αδυνάτου
Στ’ αστέρια που όλο τρέχουνε λες και αργήσαν κάπου
Στην πρώτη ανάσα της ζωής, στο τέλος του θανάτου.

Άγγελοι με λευκά φτερά, ανθρώπινοι προστάτες
Ψίθυροι και αντιπαράθεση μ’ απρόσεχτους διαβάτες
Ουαί προφητεύουν κι αλίμονο κηρύσσουν
Είναι γραφτό, οι αδύναμοι στο τέλος θα νικήσουν.
Φόβος με κυριεύει για το πότε και το πώς
Νιώθω ότι με κυνηγάει ένας κακός οιωνός.

Δεν ξέρω καν αν τα λόγια μου είναι αληθινά,
ή αν κινούμαι υπόγεια και προσαρμοστικά.
Γνωρίζω όμως, όσα κάποιοι δε θέλουν να μιλήσουν
Όσοι εις βάρος της ζωής έζησαν, ή έπονται να ζήσουν.

Δε θα τους σώσει η κίνηση που κάνουν ευθαρσώς
Του αιώνιου συμβόλου που λέγεται σταυρός
Γιατί με αγγαρεία την κάνουν και με ψέμα
Μόνο για ν’ αντιληφθεί του διπλανού το βλέμμα.

Μα, άλλοι μόνοι προσεύχονται για κάθε μια ματαίωση
Και στο πιθανό ζητάν κάποια επιβεβαίωση
Στο τι έχει πια βαρύτητα, τι έχει σημασία,
Για ποιον μαρτύριο έρχεται, για ποιον η σωτηρία;

_

γράφει η Δώρα Βαξεβανοπούλου

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Καημός

Καημός

Πού πας ψυχή γυρεύοντας την αγκαλιά, το χάδι, ακροβατώντας σε κλωστή αναζητείς το βράδυ, το λόγο το γλυκύ.   Εστέρεψες, απόκαμες μες της ζωής τη λήθη, τα βάσανα σε στράγγιξαν, οι έννοιες και τα λάθη,  τούτο το αβούητο το βράδυ.   Παλεύοντας να κρατηθείς απ’...

Τα προβλήματα των άλλων

Τα προβλήματα των άλλων

Δεν την πληγώνει που μπήκε σε λεηλατημένο σπίτι, όταν επέστρεψε από την αρρώστια, την πληγώνει που οι κλέφτες προσκυνάνε τον χρυσό στα δαχτυλίδια. Δάκρυα χύνει για το ασήκωτο πένθος, όταν επέστρεψε από την αρρώστια · μέχρι που οι σταλαγμοί των δακρύων κίνησαν τα βουνά...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου