Η γνωριμία

27.05.2016

rain_love_b

Του βελουδένιου δέρματός σου την υφή,
σαν σου 'πιασα το χέρι,
μια κρύα νύχτα, βροχερή,
ποτέ δεν θα ξεχάσω.
Ήσουν πεσμένη καταγής.
Το γλίστρημα που σου 'λαχε,
δεν μπόρεσες να αποφύγεις.
Κι εγώ,
σαν μία δύναμη να μ’ έσπρωχνε
με ευλάβεια κοντά σου,
το χέρι μου έτεινα, να πιάσω το δικό σου.
Πεσμένη εκεί, μες στη βροχή,
λουλούδι σπάνιο που το νερό ποτίζει.
Σηκώθηκες περήφανη, μα και με ευγνωμοσύνη.
Πριγκίπισσα σ’ έχρισα μεμιάς,
με έχρισες ιππότη.
Ο Έρωτας έπαιζε βιολί,
και με ακρίβεια στόχευε τα βέλη του
στο κέντρο των καρδιών μας.
Και του ανέμου, μανιασμένη η βοή,
κρύα και παγωμένη.
Πιστή παρέα πάντοτε η φύση,
στις ξαφνικές τις συναντήσεις,
που Έρωτες όμοιους με Γίγαντες,
γεννούν.
Μόνοι μας τελείως,
σε τόσο κόσμο μέσα.
Χαθήκαμε και οι δύο,
σ’ ένα ταξίδι, που μόλις είχε ξεκινήσει.
Κοιτάζοντας μονάχα,
ο ένας του άλλου τη μορφή,
με το χαμόγελο του πάθους,
στα πρόσωπά μας φορεμένο.
Τα πιο ωραία λόγια ειπώθηκαν με θέρμη,
χωρίς κανένας απ’ τους δυο,
το στόμα του να ανοίξει.
Και σαν νεράιδα ήρθε η Άνοιξη,
στο μέσον του Χειμώνα.
Εγώ εδώ κι εσύ εκεί,
σαν μια αιώνια στιγμή,
που δεν χωράει σε εικόνα.

 

_

γράφει ο Ιωάννης Γιαννόπουλος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Θάλασσα

Θάλασσα

Ώω θάλασσα θεά θεούς θεριεύεις θνητούς θρηνείς θύελλες θερίζεις σύμπαντα καθρεφτίζεις - Ώω θάλασσα θεά ορίζοντες κλωθείς, τους ουρανούς ποθείς πλανήτες σαγηνεύεις τα πάθη γαληνεύεις - Ώω θάλασσα Θεά θωρείς με μάτια γαλανά πλέκεις θεόρατα μαλλιά δοσμένα στου Αιόλου τα...

Κανένα παιδί δεν είναι ανήμπορο

Κανένα παιδί δεν είναι ανήμπορο

Σε εκείνον που πονάει πιο ηχηρά ζητούσαν από παιδί να σωπάσει. Σε εκείνον που πονούσε σθεναρά ζητούσαν συγνώμη αφού είχε σπάσει. Πράξεις ισοδύναμες με χτυπήματα και λόγια που τον έπνιγαν σαν κύματα ή τον ξέσκιζαν σαν θαλάσσια ζώα, της φαντασίας όλων μας αποκυήματα....

Μια ήσυχη φιγούρα

Μια ήσυχη φιγούρα

Ήσυχη φιγούρα, ήσυχη προσωπικότητα που ταράζει άλλων τα νερά. Όχι και τόσο κοινωνική, ανήκει χωρίς να είναι ολόκληρη εκεί. Θέλησε να ζήσει διαφορετικά, με όνειρα και χωρίς σταθμά. Μα μάταιες σκέψεις ξεπρόβαλαν και μια πραγματικότητα αναπόφευκτη, Και στερνή της γνώση...

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Πόσο όμορφο!
    Πόσο ποιητικό!
    ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ!

    Απάντηση
  2. Μάρθα Δήμου

    Πολύ, πολύ ωραίο και ρομαντικό!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου