Η γνωριμία

27.05.2016

rain_love_b

Του βελουδένιου δέρματός σου την υφή,
σαν σου 'πιασα το χέρι,
μια κρύα νύχτα, βροχερή,
ποτέ δεν θα ξεχάσω.
Ήσουν πεσμένη καταγής.
Το γλίστρημα που σου 'λαχε,
δεν μπόρεσες να αποφύγεις.
Κι εγώ,
σαν μία δύναμη να μ’ έσπρωχνε
με ευλάβεια κοντά σου,
το χέρι μου έτεινα, να πιάσω το δικό σου.
Πεσμένη εκεί, μες στη βροχή,
λουλούδι σπάνιο που το νερό ποτίζει.
Σηκώθηκες περήφανη, μα και με ευγνωμοσύνη.
Πριγκίπισσα σ’ έχρισα μεμιάς,
με έχρισες ιππότη.
Ο Έρωτας έπαιζε βιολί,
και με ακρίβεια στόχευε τα βέλη του
στο κέντρο των καρδιών μας.
Και του ανέμου, μανιασμένη η βοή,
κρύα και παγωμένη.
Πιστή παρέα πάντοτε η φύση,
στις ξαφνικές τις συναντήσεις,
που Έρωτες όμοιους με Γίγαντες,
γεννούν.
Μόνοι μας τελείως,
σε τόσο κόσμο μέσα.
Χαθήκαμε και οι δύο,
σ’ ένα ταξίδι, που μόλις είχε ξεκινήσει.
Κοιτάζοντας μονάχα,
ο ένας του άλλου τη μορφή,
με το χαμόγελο του πάθους,
στα πρόσωπά μας φορεμένο.
Τα πιο ωραία λόγια ειπώθηκαν με θέρμη,
χωρίς κανένας απ’ τους δυο,
το στόμα του να ανοίξει.
Και σαν νεράιδα ήρθε η Άνοιξη,
στο μέσον του Χειμώνα.
Εγώ εδώ κι εσύ εκεί,
σαν μια αιώνια στιγμή,
που δεν χωράει σε εικόνα.

 

_

γράφει ο Ιωάννης Γιαννόπουλος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

Ο πρόσφυγας

Ο πρόσφυγας

Ξεριζωμένος απ’ τον τόπο μου, απογοητευμένος απ’ τη ζωή, φεύγω για τόπους μακρινούς, για μια καινούργια αρχή. Μες στη βάρκα με τη τρικυμία ψάχνω μια ηλιαχτίδα σωτηρίας. Μάταια όμως. Του ανέμου τα φυσήματα και της θάλασσας τα ξεβράσματα  βγάζουν στην επιφάνεια σώματα....

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Πόσο όμορφο!
    Πόσο ποιητικό!
    ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ!

    Απάντηση
  2. Μάρθα Δήμου

    Πολύ, πολύ ωραίο και ρομαντικό!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου