Η ελευθερία ξαγρυπνά

Δημοσίευση: 30.09.2014

Ετικέτες

Κατηγορία

_

Ξαγρύπνησε η λευτεριά, στη λήθη του πολέμου
μνήμες σφράγισαν σίδερα,χαράχθηκαν οι πέτρες
φωτιές περπάτησαν στη γη, πέπλο καπνού, οδύνες.
Μνήμες σελίδες έγραψαν, σε ματωμένους χρόνους
σαν κλείσανε στα χέρια τους, νεκρά τα περιστέρια.
Πόλεις ετοίμασαν γιορτή, νεκρό το πανηγύρι
θεριά ορθώθηκαν στη γη με γέννα οδυνηρή
λάσπες γεμίσανε τ’ άρβυλα, σφαίρες το καριοφίλι.
Αρματωμένοι μάχονται με οπλισμένα χέρια
πέτρωσε ο θάνατος καρδιές, μας ρίξανε μαχαίρια.
Σαν άρπαγες ορμήσανε, λάβωσαν τις ψυχές μας
μύριοι εχθροί ξεχύθηκαν, αιμορραγούν πληγές μας.
Ταπεινωμένοι σκύβουμε, να αγγίξουμε το χώμα
ήλιος γεμίζει αίματα, δάκρυ για κάθε σώμα.
Όταν η σάλπιγγα βοά, να κλείνεις τα αυτιά σου
με λέξη πατρίδα στη φωνή,να πνίγεις τα όνειρά σου.
Σφαίρες σφυρίζουν γύρω σου και τα κορμιά λυγούνε
σύρε και μίλα στην καρδιά,τον πόνο σου να δούνε.
Καίει στα στήθη η φωτιά που βγαίνει απ’ τον ήλιο
και η νίκη μοιάζει λησμονιά και γίνεται μαρτύριο.
Σκλάβοι ζωής μνημόσυνο έγινε η ελευθερία
και η προδοσία σφραγίδα της, φωνάζει σωτηρία.
Σταυροί γεμίσανε βουνά παιδιά, γονείς και γέροι
φρέσκο το χώμα αγκάλιασε, τη λευτεριά γυρεύει.
Στη φυλακή η ελπίδα μας, κοιμάται η λογική μας
μωρός που μοιάζει ο άνθρωπος, ικέτης χωρίς ελπίδα.
Σαν άγαλμα προβάλλεται, σαν ήρωας τιμάται
με τον κλάδο της ελιάς, στεφάνι να θυμάται
πως στρατιώτες πέσανε θυσία για τη χώρα
και τους δοξάζει ο λαός, με της ψυχής τα δώρα.
Δοξάζεται το θάρρος τους, ακούγεται η φωνή τους
αιώνιο ταξίδι η σκέψη τους, στο φως η προσευχή τους.
Ο θάνατος ξερίζωσε, καρδιές που αιμορραγούνε
ο φόβος μπροστά στα μάτια τους, ζωές να ξεψυχούνε.

 

Ακολουθήστε μας

Έγινα κάτι

Έγινα κάτι

Σήμερα ντύθηκα γιορτινά. Φόρεσα χαμόγελο, μια ζωηράδα ανάρμοστη στη τόση συνειδητοποίηση του είναι μου.   Ντύθηκα κάτι άλλο, όχι εγώ ίσως πιο πολύ εσύ ή πιο πολύ εκείνη. Κάτι τέλος πάντων που να σου αρέσει. Κρέμασα την βαρύτητα των ματιών μου, έκρυψα την κούραση...

Αυτοθέλητος Ζητιάνος

Αυτοθέλητος Ζητιάνος

Μου ‘δωσαν να βάλω τα ρούχα του γείτονα. Μου ‘ταν πολύ φαρδιά.  Μου ‘δωσαν ενός άλλου, πολύ στενά. Άρχισαν να μου λεν πως έχω άτσαλο σουλούπι, πως μόνο για κουρέλια είμαι. Μα σαν φόραγα τα… κουρέλια μου, μόνο με ζητιάνος δεν έμοιαζα. Ήταν σα να ‘χαν φτιαχτεί για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Αυτοθέλητος Ζητιάνος

Αυτοθέλητος Ζητιάνος

Μου ‘δωσαν να βάλω τα ρούχα του γείτονα. Μου ‘ταν πολύ φαρδιά.  Μου ‘δωσαν ενός άλλου, πολύ στενά. Άρχισαν να μου λεν πως έχω άτσαλο σουλούπι, πως μόνο για κουρέλια είμαι. Μα σαν φόραγα τα… κουρέλια μου, μόνο με ζητιάνος δεν έμοιαζα. Ήταν σα να ‘χαν φτιαχτεί για...

Ερωτικό

Ερωτικό

Κι όπως ανοίγεις το παραθύρι μου τη νύχτα,  σε χιλιοπαιγμένη, οδυνηρή φαντασίωση,  στην άκρη τραβάω το σεντόνι, σε σιωπηλή πρόσκληση,  με πόδια τρεμάμενα, καρδιά συγκλονισμένη. Η ομορφιά σου είναι πόνος, αιχμηρός, εξαίσιος - δεν την αντέχω.  Τα χέρια μου διάτρητα, από...

Η ζωή

Η ζωή

Κάποτε, είπες αν η αγάπη ανέβει ψηλά, στον ουρανό γίνεται αστέρι αν η αγάπη αγκαλιάσει την καρδιά γίνεται έρωτας. Μα αν η αγάπη, γίνει άγρια και δυνατή γίνεται άνεμος.   Γιατί η αγάπη είναι, η ίδια η ζωή. Αυτή που χορογραφεί, τις πνοές των ονείρων μας που...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου