Η ελευθερία ξαγρυπνά

30.09.2014

_

Ξαγρύπνησε η λευτεριά, στη λήθη του πολέμου
μνήμες σφράγισαν σίδερα,χαράχθηκαν οι πέτρες
φωτιές περπάτησαν στη γη, πέπλο καπνού, οδύνες.
Μνήμες σελίδες έγραψαν, σε ματωμένους χρόνους
σαν κλείσανε στα χέρια τους, νεκρά τα περιστέρια.
Πόλεις ετοίμασαν γιορτή, νεκρό το πανηγύρι
θεριά ορθώθηκαν στη γη με γέννα οδυνηρή
λάσπες γεμίσανε τ’ άρβυλα, σφαίρες το καριοφίλι.
Αρματωμένοι μάχονται με οπλισμένα χέρια
πέτρωσε ο θάνατος καρδιές, μας ρίξανε μαχαίρια.
Σαν άρπαγες ορμήσανε, λάβωσαν τις ψυχές μας
μύριοι εχθροί ξεχύθηκαν, αιμορραγούν πληγές μας.
Ταπεινωμένοι σκύβουμε, να αγγίξουμε το χώμα
ήλιος γεμίζει αίματα, δάκρυ για κάθε σώμα.
Όταν η σάλπιγγα βοά, να κλείνεις τα αυτιά σου
με λέξη πατρίδα στη φωνή,να πνίγεις τα όνειρά σου.
Σφαίρες σφυρίζουν γύρω σου και τα κορμιά λυγούνε
σύρε και μίλα στην καρδιά,τον πόνο σου να δούνε.
Καίει στα στήθη η φωτιά που βγαίνει απ’ τον ήλιο
και η νίκη μοιάζει λησμονιά και γίνεται μαρτύριο.
Σκλάβοι ζωής μνημόσυνο έγινε η ελευθερία
και η προδοσία σφραγίδα της, φωνάζει σωτηρία.
Σταυροί γεμίσανε βουνά παιδιά, γονείς και γέροι
φρέσκο το χώμα αγκάλιασε, τη λευτεριά γυρεύει.
Στη φυλακή η ελπίδα μας, κοιμάται η λογική μας
μωρός που μοιάζει ο άνθρωπος, ικέτης χωρίς ελπίδα.
Σαν άγαλμα προβάλλεται, σαν ήρωας τιμάται
με τον κλάδο της ελιάς, στεφάνι να θυμάται
πως στρατιώτες πέσανε θυσία για τη χώρα
και τους δοξάζει ο λαός, με της ψυχής τα δώρα.
Δοξάζεται το θάρρος τους, ακούγεται η φωνή τους
αιώνιο ταξίδι η σκέψη τους, στο φως η προσευχή τους.
Ο θάνατος ξερίζωσε, καρδιές που αιμορραγούνε
ο φόβος μπροστά στα μάτια τους, ζωές να ξεψυχούνε.

 

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου