Select Page

Η επόμενη μέρα, της Σμαραγδής Μητροπούλου

Η επόμενη μέρα, της Σμαραγδής Μητροπούλου

 

Τα χέρια του έτρεμαν, καθώς άνοιξε το φάκελο… Κι εκείνα τα λόγια... Ω, Θεέ μου!
"Κλείνω τα μάτια…κι ολόγυμνη βαδίζω…μέσα στο απέραντο γαλάζιο… δεν μπορώ να αποχωριστώ αυτή την αγκαλιά… δεν έχω τη δύναμη…! Τώρα πια δεν θα κλαίω μόνη... δεν θα μένω μόνη. Στο βουητό του ανέμου, στο φως του φεγγαριού, στο παιχνίδισμα των κυμάτων… θα τραγουδώ τον έρωτα... ορατή κι αόρατη συνάμα… για 'σένα! Λεύτερη από πόνο και δάκρυα θα μπορώ να σε λατρεύω για μια αιωνιότητα... κι ας πόνεσα πολύ... τόσο πολύ, αγάπη μου!»
Λίγο πιο πέρα, πάνω στην άμμο, είχε μείνει ξεχασμένο ένα κόκκινο φόρεμα στο χρώμα της φωτιάς... μόνο κι ορφανεμένο απ’ το κορμί κι από την ύπαρξή της…


***


Το σούρουπο της επόμενης μέρας βρήκε τον Άγγελο καθισμένο στην ίδια θέση να σφίγγει το φόρεμα στο στήθος του. Αμίλητος ήταν κι ανέκφραστος. Δίπλα του ο φίλος του ο Γιακουμής τρανταζόταν από τους λυγμούς.
«Εσύ φταις…», φώναξε.
«Εγώ;»
«Ναι εσύ… εσύ… ποτέ δεν την αγάπησες… ποτέ δεν έσκυψες πάνω από τη ψυχή της… να δεις πόσο σε λάτρευε… κι εσύ… εσύ τη χρησιμοποίησες με τον πιο αισχρό τρόπο!!! Εσύ τη σκότωσες… Άγγελος θανάτου έγινες... εσύ…»
Άρπαξε το φόρεμα από τα χέρια του Άγγελου.
«Μόνο εγώ μπόρεσα να δω τα δάκρυά της εκείνο το βράδυ… προσπάθησε να μου κρυφτεί… μα δεν τα κατάφερε… πού ήσουν εσύ, ε; Πού ήσουν; Και τώρα… τώρα τολμάς να κρατάς το φόρεμά της… στα χέρια σου… μην το μαγαρίζεις… μη... »
Σαν ταινία πέρασαν από μπροστά του εκείνες οι τελευταίες στιγμές...
«Πάω λίγο να πάρω αέρα… πνίγομαι εδώ μεσα…»
«Να ρθω μαζί σου, μάτια μου…»
Εκείνη χαμογέλασε θλιμμένα.
«Μόνο εσύ μ’ αγαπάς… μόνο εσύ με πονάς, καρδιά μου… μόνο εσύ», του είπε και τον φίλησε στο μέτωπο.
Πόσο αναθάρρησε με το φιλί της.
Πήγε να την ακολουθήσει, μα εκείνη δε θέλησε..
«Θα ξανάρθω…», του είπε… και του έσφιξε τρυφερά το χέρι…
«Αποχαιρετισμός... αποχαιρετισμός…», μονολόγησε.
«Τι είπες;», τον ρώτησε ο Άγγελος.
«Δε σου άξιζε μια τέτοια γυναίκα… όχι… όχι… δεν σου άξιζε… Ω, Θεέ μου… Πώς να δεχτώ ότι αυτή την ομορφιά, αυτό το πλάσμα το κατάπιε η θάλασσα; Πώς;»
Ο Άγγελος έσκυψε το κεφάλι.
Η απουσία της ήδη τον στοίχειωνε. Οι τύψεις, μαζί με τα θυμωμένα λόγια του Γιακουμή, άρχισαν να του ανοίγουν τα μάτια και να συνειδητοποιεί πόσο ανόητα, πόσο εγκληματικά είχε φερθεί. Αγάπη σαν αυτής της γυναίκας δεν θα ξανάβρισκε ποτέ.
Έβγαλε από την τσέπη του τη φωτογραφία της, τη φίλησε κι έκλαψε. Ναι… αυτός ο λογικός, ο τόσο εγκεφαλικός τύπος… έκλαψε…
Όταν οι νύχτες μυρίζουν ίριδα και γιασεμί, θα ναι η αγάπη μου που θα ‘ρχεται να σου χτυπά το παραθύρι…. τα λόγια της.
Ο Γιακουμής στράφηκε προς το μέρος του.
«Πάψε λοιπόν…», του φώναξε. «Μόνο εγώ έχω δικαίωμα να κλάψω… εγώ… που σαν Παναγιά τη λάτρεψα… εγώ που ήμουν έτοιμος και να θυσιαστώ για ένα της χαμόγελο… μην κλαις, λοιπόν… πάψε… πάψε… πάψε…»
Ο Άγγελος έπεσε σπαράζοντας στην αγκαλιά του φίλου του.
«Συγνώμη…», ψέλλισε. «Κι από εκείνη κι από εσένα… δεν έπρεπε… δεν έπρεπε… Αχ, μόνο αυτό το γράμμα θα έχω να θυμάμαι…»
«Εγώ… Εγώ θα ’χω κάτι παραπάνω… το τελευταίο της φιλί…», ψιθύρισε ο Γιακουμής.
Έκλεισε τα μάτια του. Ξαφνικά, καθώς ο ήλιος είχε πια γείρει προς τη δύση του, ένιωσε να τον τυλίγει το αγαπημένο άρωμα εκείνης.
«Είναι εδώ…», είπε σιγανά.
«Δεν…δεν…», κόμπιασε ο Άγγελος.
«Η νύχτα μύρισε ίριδα και γιασεμί… ήρθε η αγάπη της να μου χτυπήσει το παραθύρι… μόνο για μένα, Αριάδνη, ψυχή μου, μόνο για μένα…», τα λόγια του Γιακουμή έκαναν τον Άγγελο να σκύψει ντροπιασμένος το κεφάλι.

 

_

γράφει η Σμαραγδή Μητροπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Νίκος Φάκος

Μελισσουργώ, διαβάζω και γράφω. Σ' αυτά τα τρία αντίβαρα ακροβατώ και ζω στιγμές. Σ' αυτήν την πορεία βρέθηκα στην όμορφη οικογένεια του δικτυακού τόπου τοβιβλίο.net όπου φιλοξενούνται γραπτά μου. Πιστεύω ότι η δύναμη της γλώσσας έχει μία απειρίζουσα εντροπία και η γραφή είναι ο μοχλός που αποτυπώνει την ύπαρξή μας. Ίσως και τη ματαιοδοξία μας. Ζω στην όμορφη Κύμη και έχω ως το σημείο ισορροπίας μου τις δυο μου κόρες.

2 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Πόσο όμορφα αποδίδετε τόσο απέραντο πόνο!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Ακολουθήστε μας!

Ακόλουθοι

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!