Η Ιθάκη της δικής μου Ελλάδας

9.07.2015

 

Δεν ξέρω πως πήγε το μυαλό μου εκεί που δεν το περίμενε κανείς ετοιμάζοντας ένα φραπέ. Και να που το μυαλό απομακρύνεται από το φραπέ και με πηγαίνει πολύ μακριά στο χρόνο και στον τόπο, στην Ιθάκη της Πηνελόπης, δίχως τα βάσανα που έδωσαν οι Θεοί στον Οδυσσέα. Από ό,τι φαίνεται το μυαλό δεν θέλει να ξέρει ούτε από άλλοθι ούτε από αλήθεια, γιατί, ενώ το πρώτο το ονομάζει δημιούργημα της φαντασίας, το δεύτερο το ονομάζει δημιούργημα της εξυπνάδας ή της τρέλας. Και τώρα με τον φραπέ έτοιμο, εγώ μόλις έφτασα στην Ιθάκη της Πηνελόπης και βλέπω την κατρακύλα που εξελίσσεται στο βασιλικό παλάτι του Οδυσσέα. Για να μη τα πολυλογώ αφηγούμενος γνωστά ακόμα και από τα πρωτάκια γεγονότα που δεν έχω σκοπό να τα επαναλάβω, ρουφώ λίγο φραπέ, για να δροσίσω τα χείλη μου τα οποία δεν χρειάζομαι αυτή την στιγμή, μπαίνω εκεί που ούτε ο Οδυσσέας δεν μπήκε ποτέ, γιατί δεν τον ενδιέφερε. Μπαίνω στην Ιθάκη της Ελλάδας, της δίδυμης αδελφής της Πηνελόπης, που παρόλο του ότι ενημερώνεται για την άφιξη μου, συνεχίζει να υφαίνει την ημέρα και να ξηλώνει την νύχτα το σάβανο των ονείρων μου και εκατομμυρίων άλλων σαν εμένα. Την ιδία ώρα στο παλάτι της συνεχίζεται η ίδια κατρακύλα μνηστήρων και θεραπαινίδων. Οι μνηστήρες διψασμένοι για το θρόνο μου (και πάρα πολλών άλλων σαν εμένα) κάνουν φύλλο και φτερό την περιουσία που είχα και την οποία έφτιαξα όχι μόνο με κόπο και ιδρώτα, αλλά και με αίμα από πληγές που αιμορραγούν ακόμα. Όχι δεν ζηλεύω τον Οδυσσέα που μετά από τόσα χρόνια έπεσε στην αγκαλιά της γερασμένης Πηνελόπης, αλλά τα βάζω με την Ελλάδα μου, που αντίθετα από την δίδυμη αδελφή της, δεν ενδιαφέρεται για μένα. Αλήθεια τι περίμενε, να μιμηθώ τον άντρα της αδελφής της στην πονηριά και στην παλικαριά και να έστελνα στον Άδη όλους αυτούς που έκαναν την περιουσία μου γυαλιά καρφιά με ένα μαγικό ραβδί; Δεν ήμουν και δεν ήθελα ούτε στα όνειρα μου να είμαι ποτέ Οδυσσέας. Δεν είναι δικό μου φταίξιμο που η Ελλάδα θέλει να μιμηθεί την δίδυμη αδελφή της ξηλώνοντας για δεκαετίες το σάβανο, τάχα επίτηδες προκειμένου να αναβάλει την απόφαση της να διαλέξει έναν από αυτούς στη θέση μου. Πράγματι δεν έχω τα κότσια του Οδυσσέα στην πονηρία και παλικαριά, που στο κάτω κάτω της γραφής πρέπει να το παραδεχτούμε ότι δεν ήταν δικές του καθαυτό αρετές, όμως έχω την ανθρώπινη αντίληψη, η οποία είναι κατάδική μου, για να καταλάβω ότι κάτι δεν πάει καλά με την Ελλάδα, που παρόλο του ότι την αγάπησα και την αγαπώ περισσότερο από όσο ο Οδυσσέας την αδελφή της την Πηνελόπη, από ό,τι φαίνεται εκείνη με αγάπησε και με αγαπά λιγότερο από ότι η ίδια η αδελφή της τον Οδυσσέα…

 

_

γράφει ο Έντμοντ - Ανδρέας Σαλβάρης

 

_____

Μετάφραση: Teuta Sadiku

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι πόλεμοι πάντα ξεκινούν για ένα μήλο!

Οι πόλεμοι πάντα ξεκινούν για ένα μήλο!

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Πόλεμος δεν είναι τίποτα άλλο παρά η προσπάθεια επιβολής τής ισχυρότερης ορμής. Ορμής που πηγάζει από κάποιο ομολογημένο ή μη πόθο και εδράζεται πάντοτε πάνω στην υπεροπτική σιγουριά τής ισχύος, στρατιωτικής συνήθως αλλά εσχάτως...

Ιστορίες λογοκρισίας: Οδυσσέας, του Τζαίημς Τζόυς

Ιστορίες λογοκρισίας: Οδυσσέας, του Τζαίημς Τζόυς

  γράφει η Γεωργία Βασιλειάδου   Τον "Οδυσσέα" του Τζαίημς Τζόυς (James Joyce) τον γνώρισα στην 8η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης όταν οι εκδόσεις Κέδρος παρουσίαζαν την επανέκδοση της μετάφρασης του Σωκράτη Καψάλη που πρωτοκυκλοφόρησε το 1990. Ένα έργο...

Τα παιδιά που δεν γεννήθηκαν παιδιά

Τα παιδιά που δεν γεννήθηκαν παιδιά

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Ο ‘δαίμων’ των αρχαίων Ελλήνων δεν είχε καμία απολύτως σχέση με αυτό που σήμερα αντιλαμβανόμαστε, ο διάβολος άλλωστε δεν είχε ακόμα εφευρεθεί! Ο ‘δαίμων εαυτού’ ήταν η θεότητα που ζούσε μέσα στον άνθρωπο για την ευημερία και την πρόοδό...

Αρχέτυπα, Στερεότυπα και Μοτίβα: Ο Δαβίδ ο Σασούνιος

Αρχέτυπα, Στερεότυπα και Μοτίβα: Ο Δαβίδ ο Σασούνιος

- γράφει ο Ανδρέας Αντωνίου - Ο Δαβίδ ο Σασούνιος είναι ένα έπος το οποίο ανήκει στην λαϊκή παράδοση της Αρμενίας. Στα ελληνικά κυκλοφόρησε το 2019 από τις εκδόσεις Βακχικόν σε μετάφραση και σχολιασμό του Γιώργου Μολέσκη, ενώ την εικονογράφηση επιμελήθηκε η Μαριάμ...

Γιατί ο Γκιλγκαμές

Γιατί ο Γκιλγκαμές

- γράφει ο Ανδρέας Αντωνίου - Πολλές φορές, όταν θέλουμε να μιλήσουμε για κάποιο λογοτεχνικό κείμενο ή για κάποιον συγγραφέα, το ερώτημα που μας απασχολεί είναι το ερώτημα περί της σημασίας τού για την σύγχρονη εποχή και τον σύγχρονο αναγνώστη. Αυτό το ερώτημα γίνεται...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Γιατί ο Γκιλγκαμές

Γιατί ο Γκιλγκαμές

- γράφει ο Ανδρέας Αντωνίου - Πολλές φορές, όταν θέλουμε να μιλήσουμε για κάποιο λογοτεχνικό κείμενο ή για κάποιον συγγραφέα, το ερώτημα που μας απασχολεί είναι το ερώτημα περί της σημασίας τού για την σύγχρονη εποχή και τον σύγχρονο αναγνώστη. Αυτό το ερώτημα γίνεται...

Ιστορίες λογοκρισίας: Charles Baudelaire, «Τα Άνθη του Κακού»

Ιστορίες λογοκρισίας: Charles Baudelaire, «Τα Άνθη του Κακού»

- γράφει η Γεωργία Βασιλειάδου   Η συλλογή του Charles Baudelaire «Les fleurs du mal» (Τα Άνθη του Κακού), αποτελούμενο αρχικά από εκατό έμμετρα ποιήματα, θεωρείται σήμερα ένα κλασικό έργο, ένα αριστούργημα, κατά τους ειδικούς, της λογοτεχνίας του 19ου αιώνα, που...

Edith Sodergran

Edith Sodergran

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Edith Sodergran Η Σουηδική λογοτεχνία του 20ου αιώνα έχει αναδείξει μεγάλα ονόματα στον χώρο της ποίησης. Ιδιαίτερη θέση μέσα σε αυτόν κατέχει η Edith Södergran (1916-1923). Μια φιγούρα που η τραγικότητα της ασθενικότητάς της και – ως εκ...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. ukidas

    έμπνευση και φαντασία ,ένα καλογραμμένο καλλιτεχνικό άρθρο

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Σας ευχαριστω πολυ!

      Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Εχετε δικιο! Ευχαριστω!

      Απάντηση
  2. drmakspy

    Ανδρέα μου… η Ελλάδα βρίσκει τρόπο πάντα να πληγώνει τα ίδια της τα παιδιά… Πόσο μάλλον αυτά που υιοθέτησε…

    Απάντηση
  3. Matina Mardeli

    Αχ, Ελλάδα…πολλοί σ´ αγάπησαν, πολλούς πίκρανες!

    Απάντηση
  4. Ελένη Ιωαννάτου

    Το κείμενό σας ευφυέστατο!!!
    Υπέροχο!!

    Έτσι ακριβώς είναι.
    Ο Κρόνος έτρωγε τα παιδιά του…
    Η Ελλάδα κάνει το ίδιο ακριβώς.
    Η διαφορά είναι ότι η τελευταία
    τα εξοντώνει κάθε μέρα.
    Ο Κρόνος τουλάχιστον τα κατάπινε
    μέσα σε μια στιγμή.

    Καλό σας βράδυ!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου