I.
Απόψε κάποιοι είπανε πως
από Κασσάνδρες έχουν κορεστεί.
Καλεί ανάγκη πλέον επιτακτική- για
την αναζήτηση του Οδυσσέα.
Οι άλλοι στη γωνία- ακούγοντας αυτά
διττά χαμογελάνε:

«Μας βγαίνουν υπεράριθμες» και
«[…] Ποσώς περίεργο»-
Θα έλεγε κανείς λιγάκι φαιδρώς πως
μέχρι τώρα θα είχανε αποκρυπτογραφήσει
όλοι τους κάτι έστω αμελητέο
από τη γλώσσα τέτοιων γυναικών.
Εντούτοις μένουνε και νέοι-και γέροι
σοφοί μετέωροι να τραμπαλίζονται στην κούνια
μπρος πίσω στη μέτα- νεωτερικότητα∙
με ένα στόμα ανοιχτό.

II.
Σε δεύτερο πλάνο η χρήση του οποίου
κρίθηκε περιττή:
Η κάμερα απαθανατίζει έναν άντρα∙
Κρυμμένος μέσα σε μυρωμένους θάμνους
το βάρος του αφήνει στα μικρά του πέλματα
νομίζοντας πως
καμία δεν τον βλέπει.

Το κάδρο εστιάζει προσεχώς στα χέρια του, όπου
κρατάει έναν καρπό απαγορευμένο-
Αποδείχθηκαν απαιτητικοί οι αιώνες της νηστείας-
Το μάτι ένα μόνο
προλαβαίνει και βλέπει:
Πως έναν ζουμερό λωτό με τα χείλη του γλείφει.
Ειρήνη και ευδαιμονία.

_

γράφει η Αλεξάνδρα Ελευθερίου