Η κυρία Ευανθία

9.02.2016

 

 

boots

Φαντάζαν από μακριά οι τριανταφυλλιές της κυρίας Ευανθίας. Τις πότιζε, τους έφτιαχνε το χώμα, τους έλεγε τραγούδια, έβγαζε προσεκτικά κάθε φύλλο ξερό και ξεθάμπωνε τα υπόλοιπα για να γυαλίζει η πρασινάδα τους. Κάθε ξημέρωμα, φόραγε μιαν αμάνικη πολύχρωμη ζακέτα και καθόταν δίπλα τους στο καρεκλάκι κάτω από τη στέγη του μπαλκονιού της και τις χάζευε, καπνίζοντας πού και πού κανένα απαγορευμένο τσιγάρο. Στις γειτόνισσες έλεγε πως αν μπορούσε να διαλέξει τάφο θα διάλεγε το χώμα από κάτω τους. Να τις φροντίζει και όταν πεθάνει. Να τις μυρίζει κι όταν εκείνη θα μυρίζει σαπίλα, έλεγε γελώντας ειρωνικά.

Ήταν διαφορετική από όλες τις κυράδες της γειτονιάς η Ευανθία. Σαν έβρεχε, έβγαζε το μαντήλι από το κεφάλι και κοίταζε τον ουρανό, πίνοντας σταγόνες. Ύστερα, φόραγε κάτι τριανταφυλλένιες γαλότσες, αταίριαστες κατά κοινή ομολογία της γειτονιάς για την ηλικία της, και έκανε τη βόλτα της στη βροχή. Σαν έβγαζε ήλιο, να ‘σου πάλι με λουλουδάτα φορέματα να το παίζει κοριτσούδι, βάζοντας ένα κραγιόν κατακόκκινο. Έβγαινε στη γειτονιά, φλερτάροντας τα γεροντάκια της κάθε αυλής, με τη σιγουριά μιας μοιραίας γυναίκας ποθητής. Και τρέχανε τα σάλια ολονών!

«Μα τι στο καλό έχει αυτή πια!»  λέγανε χολοσκασμένες οι γειτόνισσες

«Μυρίζει ζωή!»  απαντούσαν τα γερόντια γελαστά...

 

(πηγή εικόνας)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ακόμα μια φορά…

Ακόμα μια φορά…

Το ρολόι σήμανε δώδεκα. Έβαλε το ψεύτικο χαμόγελό του και δέχτηκε για ακόμη μια φορά ευχές ουτοπικές για επιθυμίες που σκοντάφτουν στην ίδια την πραγματικότητα. Όσο περνούσαν τα χρόνια, άλλωστε, είχε αποδεχτεί την προσποιητή ευγένεια του κόσμου. Μοτίβο...

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Τέλη Αυγούστου και δροσίζει. Ο καύσωνας του καλοκαιριού μοιάζει πλέον παρελθόν και τα δειλινά έχουν μια γεύση από φθινόπωρο. Καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε τη θέα, πίνοντας κρύα λεμονάδα. Μου μιλάς κι εγώ σ’ ακούω για ώρα ενώ ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στις...

Θαύματα του Μάη

Θαύματα του Μάη

Με ξύπνησε η καμπάνα, απ' τις λίγες Κυριακές που την άκουσα. Μάλλον ήμουν μισοξύπνια ήδη. Αποφάσισα να μην καθίσω στο κρεβάτι, χθες που έκλεισα δωδεκάωρο ανησύχησα κόσμο. Στην κουζίνα, λες και με πήρε η μυρωδιά του καφέ, πριν ανοίξω το βάζο. Ελληνικό θα...

22 σχόλια

22 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Την αγαπώ την κυρία Ευανθία και τη θαυμάζω γιατί βλέπει την πραγματική ομορφιά της ζωής!!!!!!! Την καλημέρα μου Μάχη 🙂

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Η κυρία Ευανθία είναι σοφή…και σοφά ζει και πράττει…κι εγώ που την έφτιαξα…την αγάπησα…

      Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Γεμάτη ζωή η κυρία Ευανθία σου Μάχη μου, γεμάτη αγάπη σε όσα κάνει! ¨Κάποιαν μου θυμίζει¨!!! Αυτή είναι η πραγματική δύναμη ενός ανθρώπου, αυτό και το μυστικό της ζωής! Να μπορείς και να ξέρεις να τη ζεις φορώντας τις τριανταφυλλένιες γαλότσες σου!!! Την καλημέρα μου.

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Ζηλευτός εκείνος που έχει μάθει να χαίρεται με την απλότητα και την ομορφιά της ζωής. Καλή σου μέρα Σοφία!

      Απάντηση
  3. drmakspy

    Μμμμ… Ως την μύτη μου έφτασε η μυρωδιά από τριαντάφυλλα και ΖΩΉ….

    Απάντηση
  4. Έλενα Σαλιγκάρα

    Τέτοιοι άνθρωποι μου αρέσουν, σαν την κυρία Ευανθία. Την καλημέρα μου Μάχη! Μας έφερες πάλι μυρωδιές!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Είναι κι αυτοί οι άνθρωποι οι ακομπλεξάριστοι με τη ζωή που είναι άκρως ερωτεύσιμοι! Καλήμέρα Έλενα!

      Απάντηση
  5. Ανώνυμος

    Μυρίζει ζωή

    Απάντηση
  6. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Έτσι είναι. Υπάρχουν άνθρωποι νέοι που η νοοτροπία τους και η συμπεριφορά τους είναι γεροντική, όπως υπάρχουν γέροντες με την εκ διαμέτρου αντίθετη αίσθηση της ζωής,
    Οι Ευανθίες (όνομα και πράγμα)του κόσμου τούτου βλέπουν το ποτήρι της ζωής μισογεμάτο πάντα και ας ακούνε πικρόχολα σχόλια για το κόκκινο κραγιόν τους και ας κατηγορούνται για παλιμπεδισμό, Κάτι δηλαδή σαν την Αμερικανα Ευανθία με το ροζ της φουστανάκι και το ξανθό μαλλί .Την προτιμώ από τις μαυροφορεμένες και τσεμπερωμένες γυναίκες των χωριών μας γιατί ΜΥΡΊΖΕΙ ΖΩΉ και ας χλευάζεται…
    Καλημέρα κορίτσι μου .

    Απάντηση
      • Ελένη,Κορωνιώτη

        Πολυ μου αρεσει η κ.ΕΥ-ΑΝΘΙΑ.Δεν μπορω τους ανθρώπους που κλαιγονται καθώς μεγαλώνουν.Να ζουν την κάθε μερα με χαρά και να είναι ευγνώμονες.Διαφορετικά..άδικα γερνούν…Χαιρετίσματα πολλά στην κ.Ευανθία!!!!!!!!!…

        Απάντηση
        • Μάχη Τζουγανάκη

          Πολύ σωστά τα λες Ελένη. Ετσι πρέπει να βλέπουμε τη ζωή! Χωρίς κλάψες! Κι αν έρχονται οι ρημάδες καμιά φορά…να τις ισορροπούμε με τούτη την ευγνωμοσύνη για όσα έχουμε…πολύ καλά τα λές.. Σε ευχαριστώ

          Απάντηση
  7. evangeloukissa

    Ωραία η Ευανθία Μαχούλα! (υγ: μπορώ να έχω ένα ζευγάρι τέτοιες γαλότσες παρακαλώ;;;)

    Απάντηση
  8. Ελένη Ιωαννάτου

    Μάκαρι να είμαστε τόσο χαρούμενοι στην ηλικία της κυρίας Ευανθίας!!!

    Πανέμορφη ιστορία Μάχη μου!!!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Ναι κορίτσι μου μακάρι! Αλλά αν από τώρα μας κλικάρει μια τέτοια ιστορία σημαίνει οτι μπορούμε να το προσπαθήσουμε! Καλό βράδυ και σε ευχαριστώ!

      Απάντηση
  9. Σουλελέ Χριστίνα

    Μα οι πιο ερωτικοί άνθρωποι, είναι αυτοί που μυρίζουν ζωή. Πολύ μου άρεσε η κυρία Ευανθία!

    Απάντηση
  10. Στέλλα Κ.

    Υπέροχη ιστορία!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου