Select Page

“…η πεμπτουσία ενός συγγραφέα θεωρώ ότι είναι ή πρέπει να είναι η επαφή και η κατανόηση από το κοινό του” – Παναγιώτης Καμπάνης

“…η πεμπτουσία ενός συγγραφέα θεωρώ ότι είναι ή πρέπει να είναι η επαφή και η κατανόηση από το κοινό του” – Παναγιώτης Καμπάνης

Θάλασσα ιδεών σε ταξίδι αέναο....

(Φωτογραφία: Στράτος Γιαννόπουλος)

Φιλοξενούμενος στη δράση «Ελάτε να μιλήσουμε για τη λογοτεχνία» είναι ο  συγγραφέας Παναγιώτης Καμπάνης τον οποίο και ευχαριστώ πολύ για την εξομολογητική του συνέντευξη!

Λίγα λόγια για τον Συγγραφέα:

Φωτογραφία του Panagiotis Kambanis.

Γεννήθηκα, μεγάλωσα, ζω και εργάζομαι στην αγαπημένη μου Θεσσαλονίκη, την οποία δεν εγκατέλειψα ποτέ, εκτός από μικρά διαστήματα κατά τη διάρκεια των σπουδών μου. Ακόμα, και όταν οι Σειρήνες των Αθηνών μου ψιθύρισαν προκλητικά στο αυτί. Είμαι απόφοιτος του Αρχαιολογικού Τμήματος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου και Διδάκτορας της Ιστορίας και του Πολιτισμού της Ύστερης Αρχαιότητας, του τμήματος Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας της Σχολής Επιστημών του Ανθρώπου του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Το 2015 έγινα δεκτός ως Μεταδιδακτορικός Ερευνητής της έδρας Βυζαντινής Αρχαιολογίας και Τέχνης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Εδώ και 27 χρόνια εργάζομαι ως Αρχαιολόγος Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Αρχαιοτήτων στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού, που υπάγεται στο Υπουργείο Πολιτισμού & Αθλητισμού.

Στην μέχρι τώρα καριέρα μου έχω επιμεληθεί πάνω από 47 αρχαιολογικές εκθέσεις, 12 σύγχρονης τέχνης και σημαντικό αριθμό πολιτιστικών εκδηλώσεων. Έχω γράψει 8 βιβλία-μονογραφίες, δημοσίευσα πάνω από 210 άρθρα σε διάφορα διεθνή περιοδικά, επιμελήθηκα ή συμμετείχα σε 6 ψηφιακές εκδόσεις, αρθρογραφώ τακτικά σε διάφορα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και είμαι ενεργό μέλος σε 16 Πολιτιστικά Ιδρύματα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Εκτός από την Αρχαιολογία, ανάμεσα στα ενδιαφέροντά μου, τα οποία υπηρετώ όποτε μου είναι δυνατόν,  συγκαταλέγονται η Θρησκειολογία, Κοινωνιολογία, Βυζαντινή και Σύγχρονη Λογοτεχνία, Ποίηση, Θέατρο, Κινηματογράφος, Εικαστικές Τέχνες, Φωτογραφία.

Το τελευταίο μου βιβλίο: «ΦΥΛΑΞ: Τα φυλακτά της ύστερης αρχαιότητας», εκδ. Γράφημα, Θεσσαλονίκη 2017, αποτελεί μια ρηξικέλευθη έρευνα στον μυστικό κόσμο των φυλακτών. Τα έως σήμερα προγνωστικά δείχνουν ότι πρόκειται για την εκδοτική επιτυχία της χρονιάς, στο είδος των αρχαιογνωστικών μελετών.

Το 2018 θα δημοσιευθεί το λογοτεχνικό έργο μου: «Η δυστυχία και η ευτυχία στο ίδιο σκοινί ακροβατούν». Με βάση ένα βυζαντινό ποίημα αναζητώ και καταγράφω μέσα από σκέψεις και στίχους τη δική μου πορεία στη ζωή ανάμεσα στις δυο αυτές έννοιες.

Ερωτηματολόγιο για Συγγραφείς και Ποιητές

  1. Γιατί γράφεις;

       Για να υπάρχω. Μόνο όταν δημιουργώ αισθάνομαι ζωντανός. Όπως έγραψε και ο Αριστοτέλης: «Να δημιουργείς και δημιουργώντας να δημιουργείσαι και να μην είσαι τίποτε άλλο από τη δημιουργία σου».

  1. Ποιο είδος γραφής αγαπάς να υπηρετείς και για ποιο πιστεύεις πως δεν έχεις τις απαραίτητες ικανότητες, διάθεση και γνώσεις για να συνεισφέρεις;

Ασχολούμαι κυρίως με πανεπιστημιακές εργασίες, δοκίμια, ερευνητικές προτάσεις και άρθρα,. Από την Λογοτεχνία ξεχωρίζω το Θέατρο και την Ποίηση. Με λίγα λόγια πρέπει να πεις πολλά. Να δώσεις υπόθεση, εικόνα, συναισθήματα, μέσα σε ένα μικρό χρονικό διάστημα και χωρίς τη δυνατότητα της επανάληψης. Τα μακροσκελή μυθιστορήματα με κουράζουν. Κυρίως αυτά που γράφονται μόνο για να γράφονται. Στην ιστορία της λογοτεχνίας διεθνώς έχουν γραφεί σχεδόν τα πάντα. Πρέπει να είμαστε πολύ φειδωλοί και πρωτότυποι. Όπως κάθε εποχή, έτσι και η δική μας προσφέρει άφθονο υλικό. Δεν πρέπει να επανερχόμαστε σε πράγματα που έχουν ειπωθεί με τον καλύτερο τρόπο από άλλους πριν από εμάς.

  1. Τι είναι για εσένα οι αναγνώστες; Πελάτες, κριτές ή συμβουλάτορες;

Αν γράψω πελάτες θα φανώ πολύ πεζός; Στην εποχή μας βέβαια οι αγοραστές και όχι πελάτες,  είναι αυτοί που μας στηρίζουν, τρόπο τινά. Από το να χαρίσω σε κάποιον το βιβλίο μου και φυσικά να μου κάνει τις καλύτερες κριτικές (από ευγένεια τις περισσότερες φορές) προτιμώ αυτόν που θα δώσει χρήματα για να το αγοράσει. Θεωρεί το έργο μου άξιο αγοράς. Στερείται ενός ποσού για να κερδίσει κάτι πνευματικό. Κριτές και συμβουλάτορες είναι στο ίδιο έργο θεατές. Ο κριτής δεν είναι πάντα κακοπροαίρετος και ο συμβουλάτορας δεν είναι πάντα καλοπροαίρετος.

  1. Η καλύτερη και η χειρότερη κριτική που άκουσες για το έργο σου;

Ο Πλάτων εξέφρασε την απορία πως: «Γνώμη δύνανται να έχουν άπαντες, γνώση για να έχουν γνώμη, έχουν;». Αυτό βέβαια ακούγεται κάπως εγωιστικό. Όμως αποτελεί και μια πικρή αλήθεια. Στο τελευταίο μου βιβλίο ΦΥΛΑΞ, υπάρχουν οι πρόλογοι-κριτικές επτά κορυφαίων επιστημόνων του είδους. Όλοι γράφουν τα καλύτερα σε σημείο που αναρωτήθηκα αν μου κάνουν πλάκα ή είναι τόσο πολύ ευγενικοί μαζί μου. Στο τέλος δέχθηκα ότι μπορεί να έχουν δίκιο και να μην το αναγνωρίζω, όχι λόγω μετριοπάθειας αλλά κυρίως λόγω χαμηλής αυτοεκτίμησης. Στη χώρα που ζω, στη χώρα το ποτέ, μου είναι δύσκολο να παραδεχτώ ότι αξίζω τέτοιας τιμής και αναγνώρισης. Ο μόνος τρόπος για να μην δέχομαι κριτική είναι, να μην κάνω τίποτα, να μην λέω τίποτα και να μην είμαι τίποτα!!!!!!! Η χειρότερη κριτική που άκουσα μέχρι στιγμής είναι ότι η γραφή μου δεν είναι πάντα ακαδημαϊκή και λαϊκίζω. Αυτό, αν και ειπώθηκε με κακία και με σκοπό να με θίξουν, εγώ το εξέλαβα ως κομπλιμέντο. Η πεμπτουσία ενός συγγραφέα θεωρώ ότι είναι ή πρέπει να είναι η επαφή και η κατανόηση από το κοινό του. Τι να την κάνω την μόρφωση αν δεν μπορώ να γίνομαι κατανοητός από όλους τους ανθρώπους. Το «εύκολο» κείμενο είναι ένα κείμενο που κάποιος το επεξεργάστηκε με σεβασμό και ζήλο πριν από εσένα. Ένα κείμενο γεμάτο φιλοσοφίες και ακαδημαϊσμούς δείχνει ότι ο συγγραφέας του δεν το επεξεργάστηκε και πολύ. Αφήνει στον αναγνώστη το δύσκολο κομμάτι, αυτό της κατανόησης.

  1. Τι εικόνα πιστεύεις πως έχουν για εσένα οι αναγνώστες; Ισχύει;

Δεν γνωρίζω παρά ελάχιστα πράγματα. Αν διαρκώς σκέφτομαι τι θα πουν οι άλλοι για μένα, τότε ας ζήσουν αυτοί τη ζωή μου!!!! Κάποιοι με θωρούν υπερβολικό. Εγώ δηλώνω υπέρ-βολικός. Όταν έχεις καλή ψυχή βοηθάς υπερβολικά, εμπιστεύεσαι υπερβολικά, δίνεσαι υπερβολικά, αγαπάς υπερβολικά και δυστυχώς πληγώνεσαι υπερβολικά. Θα πω αυτό που ήθελε και ο Καβάφης να γνωρίζουμε για εκείνον: «Απ’ όσα έκαμα κι απ’ όσα είπα / να μη ζητήσουνε να βρουν ποιος ήμουν / …… / Η πιο απαρατήρητές μου πράξεις / και τα γραψίματά μου τα πιο σκεπασμένα, / από εκεί μονάχα θα με νοιώσουν». 

  1. Τι σε ενοχλεί και θα ήθελες να αλλάξει στον λογοτεχνικό χώρο; Τι σου αρέσει και θα ήθελες να μείνει ως έχει;

Με ενοχλεί αφάνταστα αυτό το…traffic jam, όπως λέμε και εμείς οι Ευρωπαίοι το μποτιλιάρισμα, που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια. Τέτοια πληθώρα συγγραφέων και συγγραμμάτων δεν υπήρξε ποτέ. Κάποτε το να κατέχεις απολυτήριο Λυκείου σε θεωρούσαν μορφωμένο. Πόσο μάλιστα πτυχία και διδακτορικούς τίτλους. Σήμερα σαπίζουν τα διδακτορικά στις αποθήκες των Πανεπιστημίων. Κάθε φορά που επισκέπτομαι την Έκθεση Βιβλίου, εντυπωσιάζομαι από τον τεράστιο αριθμό εκδοτικών οίκων, συγγραφέων και τίτλων. Και μάλιστα σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης. Πιστεύω, όσο κακό και αν ακούγεται, ότι ούτε το ένα τέταρτο αυτών δεν καλύπτουν τα στοιχειώδη που απαιτεί ο χώρος των Γραμμάτων. Δεν είναι τυχαίο ότι τα τελευταία χρόνια οι συγγραφείς αντί να πληρώνονται, πληρώνουν. Η έκδοση ενός βιβλίου δεν σε κάνει λογοτέχνη και ούτε σε κατατάσσει στους «ξεχωριστούς» εκπροσώπους της γενιάς σου. Εκείνο που μου αρέσει είναι ότι: «η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, δεν την σκιάζει φοβέρα καμιά».

  1. Πιστεύεις πως οι περισσότεροι ομότεχνοί σου γράφουν από εσωτερική ανάγκη ή επιδιώκουν αποκλειστικά το χρήμα και την δόξα;

Ο Σωκράτης έλεγε: «τους άδειους ασκούς τους φουσκώνει ο αέρας και τα άδεια κεφάλια η έπαρση» και η αμόρφωτη γιαγιά μου από τον Μαρμαρά των Πριγκιποννήσων: «ο άδειος τενεκές κάνει θόρυβο όταν φυσάει και όχι ο γεμάτος». Χρήμα και δόξα στην εποχή μας δεν υπάρχουν. Όλα είναι εφήμερα. Τα πέντε λεπτά δημοσιότητας που αντιστοιχούν στον καθένα μας σύμφωνα με τον Andy Warhol, ήδη τα έχουμε καταναλώσει οι περισσότεροι. Επίσης, πρέπει να καταλάβουμε ότι η Λογοτεχνία δεν είναι Ψυχοθεραπεία. Η εσωτερική ανάγκη αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο για κάθε συγγραφέα. Αμόρφωτοι άνθρωποι δεν είναι αυτοί που δεν ξέρουν να γράφουν και να διαβάζουν, αλλά αυτοί που δεν μπορούν να μάθουν, να ξεμάθουν και να ξαναμάθουν…Το να γράφεις καλές εκθέσεις δεν σε κάνει συγγραφέα.

  1. Ανέφερε τρείς χαρακτηρισμούς για τον εαυτό σου για τους οποίους είσαι υπερήφανος/η και άλλους τρείς για τους οποίους όχι.

Πάθος, σεμνότητα και αυτογνωσία. Χαμηλή αυτοεκτίμηση, υπερβολή και φόβος!!! Βέβαια όπως έγραψε και ο Σενέκας: «Τις περισσότερες φορές τόσο η δυστυχία, όσο και η ευτυχία μας πηγάζουν από τις σκέψεις μας και όχι από την πραγματικότητα».

  1. Ο χειρότερος εφιάλτης που φοβάσαι για την καριέρα σου και το ομορφότερο όνειρό που σου έχει πραγματοποιηθεί ή προσδοκάς να συμβεί στο μέλλον;

Μπροστά δεν ξέρω τι θα βρω μα πίσω δεν γυρνάω… Έχω δημιουργήσει μια υπέροχη οικογένεια που με κάνει να μην φοβάμαι τίποτα και να συνεχίσω να δημιουργώ για πολλά χρόνια ακόμη.

  1. …και η ώρα σου να ανταποδώσεις την…. ιερή εξέταση που πέρασες από αυτή την ανακριτική συνέντευξη! Κάνε μια δική σου, λογοτεχνική ερώτηση-ταμπού για κάτι που θα ήθελες να μάθεις για τον δημιουργό αυτού του ερωτηματολογίου!

Καταρχήν σε ευχαριστώ για την φιλοξενία στη στήλη σου. Μου έδωσες βήμα για να μπορέσω να εκφραστώ. Κάθε συνέντευξη είναι και μια κατάθεση ψυχής. Το ερώτημά μου προς τα εσένα αλλά και προς όλους είναι:

«Μπορώ να κάνω ό, τι εσύ δεν μπορείς να κάνεις. Μπορείς να κάνεις ό, τι εγώ δεν μπορώ να κάνω.   Πιστευτείς ότι μαζί μπορούμε να κάνουμε πολλά;».

Θεόφιλος Γιαννόπουλος: Σ’ ευχαριστώ πολύ για την συμμετοχή σου Παναγιώτη και σου εύχομαι τα καλύτερα από καρδιάς!

Σχετικά με το ερώτημά σου, οι απόψεις διίστανται. Προσωπικά υποστηρίζω περισσότερο τα λόγια του Αίσωπου «Η ισχύς εν τη ενώσει», παρά την άποψη του Άγγλου ποιητή Philip Sidney πως «Βλέπουμε τους αετούς να πετούν ψηλά μόνοι τους, ενώ τα πρόβατα μαζεύονται σε κοπάδι».

Οι συνεντεύξεις συγγραφέων, ποιητών, αναγνώστών και κριτικών βιβλίων κλείνουν έναν πρώτο κύκλο και θα μπορείτε να συμμετέχετε ξανά από αρχές του νέου χρόνου.

Σας ευχαριστώ  πολύ για την εποικοδομητική συμμετοχή.

Με όλη μου τη θετική ενέργεια

Θεόφιλος Γιαννόπουλος

Επιμέλεια κειμένου

Θεόφιλος Γιαννόπουλος

Ο Θεόφιλος Γιαννόπουλος γεννήθηκε και ζει στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης.

Δραστηριοποιείται ως συγγραφέας, ποιητής, αξιολογητής και λογοτεχνικός επιμελητής μυθιστορημάτων, ομιλητής σε παρουσιάσεις βιβλίων, καθώς και ως αρθρογράφος σε πολιτιστικές ιστοσελίδες.

Έχει διακριθεί σε πανελλήνιους, διεθνείς και παγκόσμιους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς κι έργα του συμμετέχουν σε ανθολογίες διηγημάτων και ποίησης.

“Το Αγκάθινο Στέμμα” από τις εκδόσεις ΕΞΗ είναι το πρώτο του μυθιστόρημα. Για περισσότερα στοιχεία σχετικά με την πλοκή, καθώς και για να διαβάσετε δωρεάν το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου, μπορείτε να επισκεφτείτε την παρακάτω ιστοσελίδα: http://ekdoseiseksi.gr/shop/ελληνική-λογοτεχνία/το-αγκαθινο-στεμμα/

Τρόπος επικοινωνίας: www.facebook.com/giannopoulos.theofilos

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Ημερολόγιο 2018

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!