Η πόλη έχει ρεπό, του Πασχάλη Πράντζιου

10.01.2016

σχόλια

h poli exei repoΑν θα μπορούσα με μια λέξη να χαρακτηρίσω γενικά το έργο του Πασχάλη Πράντζιου θα ήταν: μοναδικός! Αυτό νομίζω ότι τον χαρακτηρίζει απόλυτα καθώς η γραφή του, οι ιστορίες του ακόμη και οι τίτλοι των βιβλίων του είναι απλά μοναδικοί. Από τους ελάχιστους σύγχρονους λογοτέχνες που τιμούν πραγματικά τον όρο «συγγραφέας», ο Πράντζιος καταφέρνει με κάθε έργο του να δημιουργεί έναν διαφορετικό, θα μπορούσα να πω και παραμυθένιο κόσμο, παρόλο που σε αρκετές περιπτώσεις οι ιστορίες του βυθίζονται μέσα στην τραγικότητα που τις περιβάλλει, ωστόσο δε θα μπορέσεις ποτέ να μη γοητευτείς από τους ήρωες που έπλασε και πήραν οστά και σάρκα μέσα στις σελίδες του. Κανονικά θα έπρεπε να κάνω εκτενές αφιέρωμα σε όλα τα βιβλία του καθώς καθένα έχει ξεχωριστή θέση στη βιβλιοθήκη και στη καρδιά μου, θα μιλήσω παρόλα αυτά για το τελευταίο και ίσως καλύτερο για πολλούς λόγους βιβλίο του με τον τίτλο «Η πόλη έχει ρεπό».

Όταν διαβάζεις τον τίτλο του συγκεκριμένου βιβλίου αναρωτιέσαι: γιατί αυτός ο τίτλος; Τι σημαίνει η πόλη έχει ρεπό; Μιλάει δηλαδή για κάποια πόλη που κατέβασε ρολά, κυριολεκτικά και μεταφορικά, και δε πληροί πλέον τις προϋποθέσεις για μια κοινωνία λειτουργική ή κάτι άλλο; Διαβάζοντας βέβαια την υπόθεση στο οπισθόφυλλο συμφωνείς πως μάλλον είναι κάτι άλλο. Μια απίστευτη και ξεκαρδιστικά σουρεαλιστική ιστορία όπου η μυθοπλασία μπλέκει με τη πραγματικότητα και που οι ήρωες του βιβλίου παίρνουν στα χέρια τους την ιστορία αλλά και τον ίδιο τον συγγραφέα και πετυχαίνουν πολλά περισσότερα από αυτό που είχαν ως αρχικό καθήκον: να φαντάζουν ως υπαρκτά πρόσωπα στον κάθε αναγνώστη και να μη τον αφήνουν να πει αν μπορεί να τους ξεχωρίσει από πρόσωπα της πραγματικής ζωής μέχρι να τελειώσει το βιβλίο. Τον ακολουθούν ωστόσο και για πολύ καιρό μετά το τέλος της ανάγνωσης καθώς δύσκολα θα μπορέσεις να ξεχάσεις την ιστορία τους αλλά και τη ζωή τους.

Στη παρούσα φάση έχουμε ένα email που παρερμηνεύεται από τον παραλήπτη του με αποτέλεσμα εκείνος να αρχίσει να γράφει μια παρωδία αστυνομικού μυθιστορήματος. Κι από εκεί αρχίζουν όλα…

Δε θα μπορέσω να πω περισσότερα για την υπόθεση γιατί απλά είναι τόσο ξεκαρδιστική αλλά και πολύπλοκη που μόνο αν διαβάσεις το βιβλίο θα την κατανοήσεις. Δε θέλω να πω με αυτό ότι είναι δύσκολο βιβλίο, κάθε άλλο, το διάβασα εύκολα μέσα σε 2 μέρες, απλά δε μπορείς να δίνεις περισσότερα στοιχεία για την υπόθεση γιατί το ένα δένει με το άλλο οδεύοντας στο φινάλε που όπως αναφέρει «κλείνει το μάτι στον αναγνώστη» αφήνοντας κατά νου πολλά. Το σίγουρο είναι πως διαβάζοντας αυτό το βιβλίο δεν περνάς απλώς καλά. Ευχαριστείς το Θεό που τη ώρα που έψαχνες ανάμεσα στα αμέτρητα βιβλία στα ράφια του βιβλιοπωλείου, μια ανώτερη δύναμη σε ώθησε να το διαλέξεις από το ράφι, «κάτι» να σου πει η υπόθεση, αν είσαι και λίγο ψαγμένος αναγνώστης, από τις δύο πρώτες σελίδες καταλαβαίνεις ότι ο συγγραφέας το έχει και να οδηγηθείς προς το ταμείο για να το πληρώσεις. Εκεί καταλαβαίνεις πως όντως υπάρχει Θεός, δεν εξηγείται διαφορετικά.

Αν δεν έχετε ανακαλύψει ακόμη τον Πασχάλη Πράντζιο να η ευκαιρία σας. Διαλέξτε το πρώτο βιβλίο του που θα πέσει στα χέρια σας, δεν έχει σημασία ποιο αφού θα αγοράσετε κατόπιν και τα υπόλοιπα. Καθήστε αναπαυτικά στον καναπέ, φτιάξτε και ένα ζεστό ρόφημα -τώρα με τα κρύα επιβάλλεται- και απολαύστε το. Θα σας ανταμείψει.

_

γράφει η Μαρία Ανδρικοπούλου

Ακολουθήστε μας

Το ποτάμι, του Αιμίλιου Σολωμού

Το ποτάμι, του Αιμίλιου Σολωμού

Ο Χάρης ζει δίπλα στο ποτάμι και ξεχνιέται ψαρεύοντας πέστροφες όσο περιμένει την επιστροφή του πατέρα του από τον πόλεμο. Μια μέρα αρχίζουν να κατεβαίνουν διάφορα παιχνίδια μέσα σε ξύλινα κιβώτια. Ποιος τα έχασε; Τι κρύβεται λίγα μόλις μέτρα πιο πάνω και πώς θα...

Οι οικογενειακοί μας δράκοι, της Χρυσάνθης Τσιαμπαλή

Οι οικογενειακοί μας δράκοι, της Χρυσάνθης Τσιαμπαλή

Η Πινακοθήκη της πόλης διοργανώνει διαγωνισμό ζωγραφικής για παιδιά δημοτικού σχολείου με θέμα τους δράκους. Ο Γιάννης διαπιστώνει πως δύο συμμαθητές του τα καταφέρνουν καλύτερα από κείνον, γιατί, μεταξύ άλλων, δέχτηκαν βοήθεια από γονείς κι αδέλφια. Έτσι, ο Γιάννης...

Επιμέλεια άρθρου Κώστας Θερμογιάννης

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Οι οικογενειακοί μας δράκοι, της Χρυσάνθης Τσιαμπαλή

Οι οικογενειακοί μας δράκοι, της Χρυσάνθης Τσιαμπαλή

Η Πινακοθήκη της πόλης διοργανώνει διαγωνισμό ζωγραφικής για παιδιά δημοτικού σχολείου με θέμα τους δράκους. Ο Γιάννης διαπιστώνει πως δύο συμμαθητές του τα καταφέρνουν καλύτερα από κείνον, γιατί, μεταξύ άλλων, δέχτηκαν βοήθεια από γονείς κι αδέλφια. Έτσι, ο Γιάννης...

Τα χέρια της θεάς, του Διονύση Λεϊμονή

Τα χέρια της θεάς, του Διονύση Λεϊμονή

Τι συνέβη την ημέρα της αρπαγής της Αφροδίτης από τη Μήλο; Πού χάθηκαν τα χέρια της; Πώς ρίζωσε το άγαλμα στο Μουσείο του Λούβρου; Πώς θα καταφέρουν κάποια παιδιά να αγκαλιάσουν την ιστορία της και να δουλέψουν πάνω σε αυτήν, χρησιμοποιώντας όλα τα εκφραστικά μέσα των...

Ο Ιωάννης και τα γεώμηλα της Αίγινας (Μικρές Ιστορίες για Μεγάλα Γεγονότα #4), της Μαρίας Ανδρικοπούλου

Ο Ιωάννης και τα γεώμηλα της Αίγινας (Μικρές Ιστορίες για Μεγάλα Γεγονότα #4), της Μαρίας Ανδρικοπούλου

Ποιος ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας που κυβέρνησε το ελληνικό κράτος στα πρώτα του βήματα μετά την Επανάσταση του 1821; Ποια ήταν η σχέση του με την Ελβετία πριν έρθει στην Ελλάδα και γιατί μνημονεύεται ακόμη σε αυτήν τη χώρα; Πώς αντιμετώπισε και πώς οργάνωσε το χάος...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου